Ο Ιανουάριος είναι ο μήνας που ο χρόνος παγώνει, οι πόλεις αδειάζουν και το βλέμμα στρέφεται αναγκαστικά προς τα μέσα. Η εορταστική έξαψη έχει υποχωρήσει, οι μέρες είναι σύντομες, οι νύχτες μεγάλες και οι συνήθειες επαναλαμβανόμενες· ο μήνας αυτός σε υποχρεώνει να κοιτάξεις μέσα σου, να μετρήσεις το κενό και την πλήξη, και να βρεις τρόπους να αντέξεις. Τίποτα δεν προσφέρει τόσο ορατή και στιγμιαία ανακούφιση όσο η μαγεία της οθόνης. Ταινίες και σειρές γίνονται εργαλεία επιβίωσης, καθρέφτες της μοναξιάς και των φόβων μας, αλλά και πυξίδες για τη φαντασία που αρνείται να πεθάνει.
Μία επιλογή είναι να δούμε όσα φαβορί για τα φετινά Όσκαρ δεν προλάβαμε να δούμε τη χρονιά που μας πέρασε. Όμως, ο Ιανουάριος προσφέρεται για κάτι άλλο: ιστορίες για τη μοναξιά, το χρόνο, το φόβο, την αποσύνδεση, αλλά και για το χιούμορ που επιβιώνει μέσα σε όλα αυτά.
Dumpuary: ο μήνας που «ξεφορτώνεται» τις ταινίες
Στον κινηματογραφικό μικρόκοσμο, ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος είναι γνωστοί ως Dumpuary (ή Dump-uary): η περίοδος όπου τα στούντιο παραδοσιακά «αδειάζουν την αποθήκη», κυκλοφορώντας ταινίες στις οποίες δεν έχουν μεγάλες προσδοκίες, είτε γιατί δεν τα πήγαν καλά στα test screenings είτε γιατί δεν στοχεύουν σε βραβεία. Κι όμως, αυτή η υποτιμημένη εποχή έχει γεννήσει ανατροπές, από το Get Out και το Black Panther μέχρι το The Lego Movie, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και μέσα στο κινηματογραφικό κενό μπορεί να φυτρώσει κάτι απρόσμενα ζωντανό. Ο Ιανουάριος, όπως και η ζωή, δεν είναι ποτέ εντελώς χαμένος χρόνος.
Ακολουθούν ταινίες και σειρές που ταιριάζουν στον Ιανουάριο όχι επειδή είναι «καταθλιπτικές», αλλά επειδή μιλούν τη γλώσσα του.
