Θλίψη στον τηλεοπτικό κόσμο προκάλεσε η είδηση του θανάτου της Νάκυς Αγάθου, μίας από τις πρώτες, πλέον εμβληματικές και αναγνωρίσιμες παρουσιάστριες της ελληνικής δημόσιας τηλεόρασης, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών. Η απώλειά της έγινε γνωστή μέσα από συγκινητικές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από ανθρώπους που τη γνώρισαν και συμπορεύτηκαν μαζί της, όπως ο στενός της φίλος Τάκης Σαγιώρ, σκορπίζοντας νοσταλγία για μια ολόκληρη εποχή. Με τον θάνατό της κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο για την κρατική τηλεόραση, καθώς η Νάκυ Αγάθου δεν ήταν απλώς ένα πρόσωπο που εκφωνούσε το πρόγραμμα, αλλά η προσωποποίηση της κομψότητας, της αστικής ευγένειας και της αθωότητας των πρώτων δεκαετιών της μικρής οθόνης.
Γεννημένη στις 25 Οκτωβρίου 1940 στους Λιαπάδες της Κέρκυρας, η Αικατερίνη Αγάθου - Μιχαλοπούλου, όπως ήταν το πλήρες όνομά της, έφερε μια βαριά οικογενειακή παράδοση, καθώς ήταν εγγονή του Κερκυραίου βουλευτή Αχιλλέα Αγάθου. Η πορεία της προς το μικρόφωνο ξεκίνησε το 1964 από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Κέρκυρας του ΕΙΡ. Η χαρισματική φωνή της και η ξεχωριστή της άρθρωση την οδήγησαν γρήγορα στην Αθήνα, όπου το 1966 επιλέχθηκε να στελεχώσει το νεοσύστατο τηλεοπτικό πρόγραμμα του ΕΙΡ. Από τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς, η παρουσία της καθήλωσε τους λιγοστούς τότε τηλεθεατές, οι οποίοι έβλεπαν στο πρόσωπό της τη ζεστασιά και τον επαγγελματισμό μιας νέας εποχής.
Για την ιστορία της ελληνικής δημόσιας τηλεόρασης, η Νάκυ Αγάθου σήμαινε τη μετάβαση σε ένα δυτικό, μοντέρνο και εκλεπτυσμένο στυλ παρουσίασης. Μαζί με τις συναδέλφους της, αποτέλεσε το «σήμα κατατεθέν» της ΕΡΤ για περισσότερες από δύο δεκαετίες, μέχρι και το 1988. Η αποδοχή του κοινού ήταν καθολική, γεγονός που σφραγίστηκε πανηγυρικά το 1969, όταν αναδείχθηκε πρώτη σε επίσημο διαγωνισμό της Ελληνικής Εταιρείας Προγραμμάτων Τηλεόρασης ως η καλύτερη Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια. Ο τρόπος που στεκόταν μπροστά στην κάμερα, το προσεγμένο της ντύσιμο, το χαρακτηριστικό της χτένισμα και το αριστοκρατικό της χαμόγελο δημιούργησαν μια σχολή από μόνα τους, καθιστώντας την πρότυπο για τις επόμενες γενιές τηλεοπτικών στελεχών.
Πέρα από τα τηλεοπτικά στούντιο, το ανήσυχο πνεύμα της την ώθησε να παρακολουθήσει μαθήματα σε δραματική σχολή, εστιάζοντας στην ορθοφωνία και την υποκριτική. Αυτή η παιδεία της επέτρεψε να επεκτείνει τις δραστηριότητές της στο θέατρο και τον κινηματογράφο, συμμετέχοντας σε αξιόλογες παραγωγές του θρυλικού «Θεάτρου της Δευτέρας». Το ευρύ κοινό την απόλαυσε επίσης σε χαρακτηριστικούς ρόλους στις σατιρικές κινηματογραφικές ταινίες του Χάρρυ Κλυνν, όπου με αυτοσαρκασμό και χιούμορ μετέφερε κάτι από την τηλεοπτική της περσόνα στη μεγάλη οθόνη.
Στην προσωπική της ζωή, η Νάκυ Αγάθου υπήρξε μια γυναίκα που επέλεγε συνειδητά την αξιοπρέπεια και τη διακριτικότητα. Παντρεύτηκε και δημιούργησε τη δική της οικογένεια, ενώ μετά την αποχώρησή της από τα φώτα της δημοσιότητας στα τέλη της δεκαετίας του '80, επέλεξε να ιδιωτεύσει πλήρως. Απέφευγε τις άσκοπες δημόσιες εμφανίσεις και τις κοσμικότητες, επιθυμώντας να κρατήσει την προσωπική της γαλήνη μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα.
Σε σπάνιες μετέπειτα εξομολογήσεις της, εξέφραζε πάντα τη βαθιά της αγάπη για την τηλεόραση των «χρονών της αθωότητας», τονίζοντας πως για εκείνη και τους συναδέλφους της, η εκπομπή δεν ήταν απλώς μια δουλειά, αλλά μια ιεροτελεστία σεβασμού προς τον τηλεθεατή που τους έβαζε στο σπίτι του. Με αυτήν ακριβώς την αίσθηση σεβασμού και τη γλυκιά της ανάμνηση, η Νάκυ Αγάθου περνά πλέον οριστικά στο πάνθεον της ελληνικής τηλεοπτικής ιστορίας.
