Το κινητό φωτίζει. Μια πρόσκληση για ποτό, ημερομηνίες για πάρτι, φωτογραφίες από γενέθλια που ήδη συμβαίνουν, φωτογραφίες από το ταξίδι που δεν μπόρεσες να πας. Την ίδια στιγμή, μια προθεσμία πλησιάζει, τα emails περιμένουν απάντηση και το σώμα σου ζητά ξεκούραση.
Στον σύγχρονο ρυθμό ζωής, το αίσθημα ότι δεν προλαβαίνεις και άρα ότι κάτι χάνεις, δεν είναι απλώς συχνό. Είναι δομικό στοιχείο της καθημερινότητας.
Υπάρχει ένα διάχυτο άγχος που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη καθημερινότητα. Η αίσθηση ότι δεν προλαβαίνουμε, ότι κάτι μένει πίσω, ότι δεν αξιοποιούμε τον χρόνο «σωστά». Δεν πρόκειται μόνο για επαγγελματική πίεση. Πολλές φορές, πίσω από αυτή τη συνεχή εσωτερική ένταση κρύβεται ένας πιο υπόγειος φόβος. Ότι κάπου αλλού συμβαίνει κάτι σημαντικό χωρίς εμάς.
Το FOMO -ο φόβος ότι χάνουμε εμπειρίες, ευκαιρίες ή στιγμές σύνδεσης- λειτουργεί σαν ψυχολογικός επιταχυντής του άγχους. Σε έναν κόσμο όπου η ζωή των άλλων προβάλλεται αδιάκοπα, η απουσία δεν βιώνεται ως ουδέτερη επιλογή αλλά ως πιθανή απώλεια.
