Υπάρχουν σχέσεις που μοιάζουν καταδικασμένες από την αρχή· το αντιλαμβάνεσαι ενστικτωδώς, ήδη από τις πρώτες συναντήσεις. Υπάρχουν και άλλες που φθείρονται αργά, υποχωρούν κάτω από το βάρος της καθημερινότητας, ώσπου κάποια στιγμή παύουν να υπάρχουν χωρίς θόρυβο. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο κατηγορίες, όμως, παρεμβάλλεται μια τρίτη, πιο ασαφής και συχνά πιο επώδυνη: οι σχέσεις στις οποίες ο ένας από τους δύο αποσύρεται ακριβώς τη στιγμή που η συναισθηματική εγγύτητα αρχίζει να αποκτά βάθος.
Εκεί όπου θα ανέμενε κανείς μεγαλύτερη σταθερότητα, εμφανίζεται μια αιφνίδια ψυχρότητα. Εκεί όπου η σύνδεση φαίνεται να εδραιώνεται, προκύπτει απομάκρυνση. Η συμπεριφορά αυτή δεν εκδηλώνεται πάντοτε ως ρήξη· αντιθέτως, συχνά παίρνει τη μορφή μιας σταδιακής υποχώρησης, που αφήνει πίσω της αμφιβολία και σύγχυση.
Στην ψυχολογία αυτή η τάση έχει πάρει το όνομα “Puffer Fish”, από το γνωστό pufferfish (ή στα ελληνικά λαγοκέφαλος, το γνωστό «αγκαθωτό» ψαράκι που φουσκώνει όταν απειλείται). Στις ανθρώπινες σχέσεις, το «Puffer Fish» είναι το άτομο που, μόλις νιώσει ότι κάποιος πλησιάζει συναισθηματικά, αποσύρεται ξαφνικά. Η συμπεριφορά αυτή μοιάζει με άμυνα, αφού αυτά τα άτομα φοβούνται τη δέσμευση και δημιουργούν απόσταση ακριβώς τη στιγμή που η σχέση αρχίζει να «ζωντανεύει».
Σύμφωνα με την ψυχοθεραπεύτρια Kati Morton, η οποία έχει παρατηρήσει αυτό το μοτίβο και στον εαυτό της, πρόκειται για ένα φαινόμενο συχνό στις ρομαντικές σχέσεις, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε φιλικές ή οικογενειακές σχέσεις. Συχνά, τα άτομα αυτά δεν συνειδητοποιούν την αναστάτωση που προκαλούν στους άλλους.



