Οι αντιλήψεις μας για το τι είναι «σωστό» ή «αποδεκτό» δεν γεννιούνται στο κενό. Διαμορφώνονται από την οικογένεια, το κοινωνικό περιβάλλον, τις εποχές και τις προσδοκίες που κουβαλά κάθε γενιά. Για χρόνια, θέματα όπως η ψυχική υγεία, η ανάγκη για μοναχικό χρόνο ή η άρνηση να ακολουθήσει κανείς το προκαθορισμένο μονοπάτι ζωής συνοδεύονταν από ενοχές και σιωπή.
Η αλλαγή, ωστόσο, δεν ήρθε απότομα. Χρειάστηκαν δεκαετίες συζητήσεων, προσωπικών εξομολογήσεων και συλλογικής αμφισβήτησης για να καταλάβουμε ότι πολλές από αυτές τις επιλογές δεν είναι ούτε εγωιστικές, ούτε «λάθος». Αντίθετα, είναι υγιείς, συνειδητές και βαθιά ανθρώπινες.
1. Να λες «όχι» χωρίς ενοχές
Για πολύ καιρό, το «όχι» ταυτιζόταν με αγένεια ή αχαριστία. Άνθρωποι μεγαλωμένοι να είναι πάντα διαθέσιμοι, ευγενικοί και εξυπηρετικοί ένιωθαν ενοχές όταν έβαζαν όρια. Όπως εξηγεί η ερευνήτρια Karen Stollznow, το να αρνείσαι κάτι που ξεπερνά τις δυνάμεις σου είναι πράξη αυτοφροντίδας, όχι απόρριψης. Σήμερα, το «όχι» θεωρείται δείγμα αυτογνωσίας και σεβασμού προς τον εαυτό σου.
