Η απώλεια του Valentino Garavani στις 19 Ιανουαρίου 2026 σήμανε την ολοκλήρωση μιας μακράς εποχής για την παγκόσμια μόδα. Ο δημιουργός που καθόρισε με τρόπο ανεξίτηλο την έννοια της κομψότητας έφυγε σε ηλικία 93 ετών, αφήνοντας πίσω του όχι απλώς ένα εμπορικό brand, αλλά έναν κώδικα αισθητικής που εξακολουθεί να διαβάζεται σε κάθε μεγάλη σκηνή υψηλής ραπτικής.
Σε αυτή τη μεγάλη, ιστορική συνθήκη, η παρουσία της Σεΐχα Μόζα μπιντ Νάσερ αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η σχέση της με τον οίκο Valentino υπήρξε σταθερή και ουσιαστική καθ’ όλη τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, όχι ως περιστασιακή επιλογή, αλλά ως εκτεταμένη, συνειδητή αισθητική δέσμευση. Η Μόζα επιλέγει συχνά τα χαρακτηριστικά κομμάτια του οίκου Valentino– με τις καθαρές γραμμές, τις ισορροπημένες αναλογίες, τις ραφινάτες πτυχώσεις και τις προσεκτικά δουλεμένες λεπτομέρειες – όχι ως δείγμα επίδειξης, αλλά ως φόρο τιμής σε έναν δημιουργό που υπηρέτησε την έννοια της κομψότητας με συνέπεια δεκαετιών.
Η προσέγγιση της Μόζα απέχει από την τυπική ερμηνεία του όρου «fashion icon». Κάτω από τα μεταξωτά τιρμπάνια της ή το hijab της, τα σύνολα του Valentino αποκτούν μια διαφορετική, σχεδόν πολιτισμική πυκνότητα, όπου η υψηλή ραπτική συνδέεται με την προσωπική, πολιτική και κοινωνική ταυτότητα της γυναίκας που τα φορά. Αυτή η σύνθεση δεν είναι απλώς ενδυματολογική επιλογή, αλλά μια στιλιστική στρατηγική που αντιπαραβάλλει τη δυτική αισθητική με την πολιτική και την ισλαμική πολιτισμική ταυτότητα.
