Υπάρχουν στιγμές στη μόδα που δεν μετρώνται σε looks, καλεσμένους ή χειροκροτήματα. Μετρώνται σε χρόνια, σε ατελιέ που δουλεύουν αθόρυβα, σε χέρια που ξέρουν να κεντούν χωρίς να φαίνονται, σε αποφάσεις που δεν παίρνονται για το σήμερα αλλά για την ιστορία. Μία τέτοια στιγμή είναι η πρώτη επίσημη συμμετοχή της Celia Kritharioti στο πρόγραμμα της Haute Couture Week στο Παρίσι, υπό την αιγίδα της Fédération de la Haute Couture et de la Mode. Και για όποιον γνωρίζει έστω στοιχειωδώς τι σημαίνει αυτός ο θεσμός, πρόκειται για ένα επίτευγμα σπάνιο, δύσκολο και σχεδόν απροσπέλαστο.
Γιατί η haute couture δεν είναι απλώς μια κατηγορία μόδας. Είναι ένας αυστηρά ελεγχόμενος κόσμος, ένας θεσμός με κανόνες, ιστορία και νομική υπόσταση.
Η Fédération de la Haute Couture et de la Mode: ο φύλακας της γαλλικής μόδας
Η ιστορία ξεκινά το 1868, όταν ο Charles Frederick Worth, ο άνθρωπος που ουσιαστικά εφηύρε τον σύγχρονο σχεδιαστή μόδας, ίδρυσε την πρώτη Chambre Syndicale. Σκοπός της ήταν να προστατεύσει την τέχνη της ραπτικής, να ορίσει standards ποιότητας και να διαχωρίσει τη δημιουργία από την αντιγραφή. Το 1911, ο θεσμός μετονομάζεται σε Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και το 1945, αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δημιουργείται κάτι κομβικό: η ελεγχόμενη ονομασία “Haute Couture”. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η υψηλή ραπτική δεν είναι απλώς ένας όρος κύρους· είναι νομικά κατοχυρωμένος. Αν δεν πληροίς τα κριτήρια, δεν έχεις δικαίωμα να τον χρησιμοποιείς.
