Σε μια εποχή όπου οι τσάντες έχουν μετατραπεί σε μικρά φορητά σύμπαντα —χωρώντας κινητό, φορτιστές, καλλυντικά και κάθε πιθανό «ενδεχόμενο»— η Mary Katrantzou αποφάσισε να κάνει κάτι ριζικά διαφορετικό. Για την πρώτη της καμπάνια ως creative director δερμάτινων ειδών και αξεσουάρ του οίκου Bulgari, παρουσίασε μια σειρά από πολύτιμες minaudières που δεν χωρούν… κινητό. Και αυτό δεν είναι ατύχημα. Είναι η ίδια η ιδέα.
Η Katrantzou δεν ζήτησε από την τσάντα να κουβαλήσει περισσότερα· της ζήτησε να σημαίνει περισσότερα. Αυτές οι μικρές, κοσμηματοειδείς δημιουργίες δεν έχουν σχεδιαστεί για την ευκολία της καθημερινότητας, αλλά για τη συνειδητή επιλογή: ανάμεσα στην πρακτικότητα και το νόημα. Μια πρόσκληση για μια βραδιά έξω χωρίς οθόνες, ειδοποιήσεις και αδιάκοπο scrolling.
Η μεγάλη καινοτομία, όμως, κρύβεται στο εσωτερικό τους. Κάθε minaudière φιλοξενεί ένα μικροσκοπικό βιβλίο, σχεδιασμένο αποκλειστικά για να ταιριάζει στο σχήμα της. Όχι σαν πρόσθετο gimmick, αλλά σαν αναπόσπαστο μέρος του αντικειμένου. Τα κείμενα αυτά υπογράφονται από πέντε γυναίκες με διαφορετικές διαδρομές και ηλικίες: Chimamanda Ngozi Adichie, Kim Ji-won, Isabella Rossellini, Linda Evangelista και Sumayya Vally. Η Katrantzou δεν τις αντιμετώπισε ως απλά πρόσωπα μιας καμπάνιας, αλλά ως συνδημιουργούς — γυναίκες που κατέθεσαν προσωπικές σκέψεις, μνήμες και σοφία, προορισμένες να ανακαλυφθούν αργότερα, να διαβαστούν ξανά και ίσως να περάσουν από χέρι σε χέρι.
Η φράση, που έγινε ο άξονας ολόκληρης της ιδέας, ανήκει στη Chimamanda Ngozi Adichie: «Οι άνθρωποι δημιουργούν τον πολιτισμό. Ο πολιτισμός δεν δημιουργεί τους ανθρώπους.» Από εκεί γεννήθηκε το concept του “carrying culture” — το να κουβαλάς πολιτισμό, μνήμη και σκέψη, αντί για τεχνολογία.
Για την Katrantzou, το κλειδί βρέθηκε στο vanity case. Ένα αντικείμενο που ιστορικά βρίσκεται στο όριο ανάμεσα στο κόσμημα και το αξεσουάρ. Εκεί είδε τη γέφυρα που ένωνε τον κόσμο της υψηλής κοσμηματοποιίας της Bulgari με τη λειτουργικότητα μιας τσάντας. Όταν πήρε αυτή την απόφαση, το ερώτημα δεν ήταν πια αισθητικό αλλά ουσιαστικό: έχει νόημα να δημιουργήσεις μια τσάντα που δεν χωρά κινητό; Η απάντησή της ήταν απόλυτη. Για τη Bulgari, ναι.
Η διαδικασία δεν ήταν εύκολη. Η κατασκευή κράτησε σχεδόν ενάμιση χρόνο, με έμφαση στις αναλογίες, τα υλικά και τη λεπτομέρεια. Οι ημιπολύτιμες πέτρες αντλούνται από τον ίδιο κόσμο με τα κοσμήματα του οίκου, ενώ τα Serpenti κομμάτια διαθέτουν σμάλτο δουλεμένο στο χέρι, όπως στα ιστορικά ρολόγια της Bulgari των δεκαετιών του ’40 και του ’50. Στόχος ήταν η ισορροπία: να νιώθεις το αντικείμενο πολύτιμο στο χέρι, αλλά ζωντανό στη χρήση.
Οι ιστορίες των γυναικών αλληλοσυμπληρώνονται σχεδόν μαγικά. Η Isabella Rossellini μιλά για τη φύση και την απόφασή της να απομακρυνθεί από το Χόλιγουντ. Η Linda Evangelista γράφει για την παράδοση, την ιταλική της κληρονομιά και τη σημασία του να περνάς τη μνήμη στις επόμενες γενιές — ακόμη και μέσα από μια οικογενειακή συνταγή. Η Sumayya Vally εξερευνά την έννοια του «σπιτιού» ως συναίσθημα και όχι ως χώρο. Και η Kim Ji-won, η νεότερη της ομάδας, μιλά για την πίεση της τελειότητας και την ανάγκη για εσωτερική γαλήνη πριν από τη δημιουργία.
Στον πυρήνα της, αυτή η συλλογή είναι μια ήσυχη αντίσταση στον ρυθμό της σύγχρονης ζωής. Ένα σχόλιο πάνω στην υπερβολική εξάρτησή μας από το κινητό και την ανάγκη για περισσότερη παρουσία, υπομονή και σύνδεση — ιδιαίτερα για τις γυναίκες. Όπως ειπώθηκε στα γυρίσματα της καμπάνιας στη Ρώμη, η μεγαλύτερη πίεση δεν είναι πάντα εξωτερική· συχνά είναι αυτή που επιβάλλουμε εμείς οι ίδιες στον εαυτό μας.
Οι minaudières της Mary Katrantzou για τη Bulgari δεν είναι απλώς αξεσουάρ. Είναι objet d’art. Αντικείμενα φτιαγμένα για να κρατηθούν, να αγαπηθούν και να περάσουν στον χρόνο. Όπως ένα κόσμημα κουβαλά μνήμη, έτσι κι αυτές οι τσάντες κουβαλούν νόημα. Και ίσως, σε μια βραδιά χωρίς κινητό, να μας θυμίσουν κάτι που είχαμε ξεχάσει: πώς είναι να είμαστε πραγματικά παρόντες.
