Η Ζωή Λάσκαρη είχε καταγραφεί ανάμεσα στους «μέντορές» της, τον Γιάννη Δαλιανίδη, τον Φιλοποίμενα Φίνο και τη σύζυγο του, Τζέλλα Φίνου στα μέσα της δεκαετίας του ‘60.
Όταν η Ζωή Λάσκαρη έφτασε στην Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του ’50, ο Γιάννης Δαλιανίδης την σύστησε στον Φιλοποίμενα Φίνο και τη σύζυγό του. Το ζευγάρι ένιωσε αμέσως προστατευτική διάθεση απέναντι στο ορφανό από μητέρα και πατέρα κορίτσι.
Την έχρισαν πρωταγωνίστρια, της έκλεισαν συμβόλαιο μόνιμης συνεργασίας και της βρήκαν ένα διαμέρισμα απέναντι από το δικό τους. Ζήτησαν μάλιστα να την υιοθετήσουν, εκείνη όμως αρνήθηκε.
