Ο φακός απαθανατίζει για μια και μοναδική φορά δυο από τος διασημότερες Ελληνίδες παγκοσμίως τη Μαρία Κάλλας -που έφυγε από την ζωή στις 16 Σεπτεμβρίου του 1977- και τη Μελίνα Μερκούρη -μελαχρινή καθώς τότε γύριζε την ταινία «Τσιγγάνα και ο Τζεντλμαν»-στο Εδιμβούργο το 1957.
Μαζί τους και ο διεθνής Έλληνας βαθύφωνος Νίκος Ζαχαρίου. «Αυτό που παραμένει εκθαμβωτικό σ’ αυτήν την μεγάλη τραγουδίστρια είναι ο επαγγελματισμός της που τη βοήθησε να γίνει μια από τις πιο μεγάλες ηθοποιούς της εποχής της» είχε πει η Μελίνα για την Κάλλας το 1982.
Παρά το ταλέντο της, η άνοδος για την Κάλλας δεν ήταν εύκολη. Ομορφιά και κομψότητα δεν ήταν τα χαρίσματα που τη συνόδευαν από την αρχή. Συχνά, στις πρώτες της εμφανίσεις, αποκαλούνταν "χοντρή" ή "άχαρη", και η κριτική ήταν αδυσώπητη. Όμως, η φωνή της δεν μπορούσε να αγνοηθεί. Ο συνδυασμός της εκφραστικότητάς της, η ασύγκριτη δεξιοτεχνία στις άριες, και το έντονο ταμπεραμέντο της Κάλλας έκαναν την κάθε εμφάνισή της μια ακαταμάχητη παράσταση.
Το μεγάλο της άλμα ήρθε το 1947 στην Ιταλία, όπου αρχίζει η καταξίωσή της στο ευρωπαϊκό στερέωμα της όπερας. Εκεί την ανακαλύπτει ο μουσικός διευθυντής Τούλιο Σεραφίν, και από τότε, η Καλλας γίνεται η απόλυτη πρωταγωνίστρια στις μεγαλύτερες όπερες του κόσμου. Η φήμη της απλώνεται παντού, από την Αρένα της Βερόνας μέχρι τη Σκάλα του Μιλάνου. Όμως, αυτό που την καθιστούσε μοναδική ήταν η δύναμη της ερμηνείας της. Όχι, απλώς έπαιζε τους ρόλους της, τους ζούσε. Είτε ως Μήδεια, είτε ως Νόρμα ή Λαίδη Μάκβεθ, η Μαρία Κάλλας υπήρξε μια πραγματική θεά της όπερας.
