Βαρύ πένθος βιώνει η Τόνια Σωτηροπούλου, καθώς το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026, ανήμερα της ονομαστικής της γιορτής, έφυγε από τη ζωή ο πατέρας της. Ένας άνθρωπος που υπήρξε σταθερό σημείο αναφοράς στη ζωή της, παρών, υποστηρικτικός, με χιούμορ και τρυφερότητα, όπως τον περιγράφει η ηθοποιός.
Η Τόνια Σωτηροπούλου αποχαιρέτησε τον πατέρα της με μια βαθιά συναισθηματική ανάρτηση στο Instagram, συνοδευμένη από φωτογραφίες και βίντεο που ξετυλίγουν το κοινό τους νήμα στον χρόνο: από τότε που την κρατούσε μωρό στην αγκαλιά του, μέχρι πιο πρόσφατες στιγμές, όταν στεκόταν στο μπαλκόνι για να τη χαιρετήσει κάθε φορά που έφευγε από το σπίτι. Ένα τελετουργικό αγάπης που επαναλαμβανόταν, χωρίς εξαιρέσεις, για χρόνια.
Στο κείμενό της, η Τόνια Σωτηροπούλου σκιαγραφεί έναν πατέρα «έξω καρδιά», γενναιόδωρο, ερωτευμένο με τη ζωή, τη θάλασσα, τα λουλούδια και τους ανθρώπους της. Έναν άντρα που πίστευε στην τόλμη, στη χαρά και στο να σηκώνεσαι λίγο πιο δυνατός μετά από κάθε πτώση.
«Ο μπαμπάς μου ήταν πολύ ωραίος τύπος! Μου έλεγε πως όταν πεθάνει θα ήθελε οι άνθρωποι να τον θυμούνται για το χιούμορ του. Ήταν όντως πολύ αστείος και γεμάτος ζωή και αγάπη, ήταν γενναιόδωρος και έξω καρδιά, αγαπούσε τη θάλασσα, τους φίλους μου και τα λουλούδια. Αγαπούσε τα αδέρφια μου κι εμένα, τον Κωστή σαν τρίτο γιο και λάτρευε τη μάνα μου.
Όταν του είπα πως θα γίνω ηθοποιός, μου απάντησε – “ευτυχώς κορίτσι μου, νόμιζα πως θα μου πεις κάτι βαρετό, όπως γιατρός ή δικηγόρος”.
Με έμαθε να πέφτω 7 φορές και να σηκώνομαι 8. Μου έπαιρνε πάντα λουλούδια στη γιορτή της γυναίκας, όπως άλλωστε και στη μητέρα μου. Πριν 15 χρόνια είχε πάει σε φωτογράφο να βγάλει το πορτρέτο που θα χρησιμοποιούσαμε για τον τάφο του σε περίπτωση που πεθάνει γιατί τότε ήταν ακόμα ωραίος, όπως έλεγε αλλά και για να μη μας βάλει σε κόπο αυτή τη δύσκολη στιγμή.
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έβγαινε στο μπαλκόνι του σπιτιού μας, κάθε φορά που έφευγα για να με χαιρετήσει. Κάθε φορά. Όλα τα χρόνια. Τους τελευταίους μήνες το έκανε όσο μπορούσε ακόμα να σηκωθεί. Έφυγε την ημέρα της γιορτής μου. Η ζωή είναι για να τη ζούμε, η ζωή είναι για τους ζωντανούς, η ζωή είναι για να τη γιορτάζουμε μου έλεγε!
Αν ο πατέρας μου ήταν σκηνή από ταινία θα ήταν η σκηνή του χορού στο Another round. Μπαμπά σ´ευχαριστούμε που είσαι ο μπαμπάς μας. Θα σε γιορτάζουμε και θα σε αγαπάμε πάντα, κάθε φορά που θα κοιτάζω το μπαλκόνι μας θα είσαι εκεί, να χαιρετάς, να μου στέλνεις την ευχήσου και θα ανταμώνουμε. Σε κάθε λουλούδι που αγγίζω θα ανθίζεις, θα είσαι εκεί σε κάθε λέξη που με κάνει να γελάω μέχρι δακρύων», έγραψε η ηθοποιός στη λεζάντα της ανάρτησής της.
Στο τέλος, έκλεισε το κείμενό της με μερικούς στίχους από το ποίημα «Γκρίζα» του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη. Της ευχόμαστε θερμά συλλυπητήρια.
