Μια γνώριμη μορφή της ελληνικής υποκριτικής δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας. Ο Μιχάλης Μόσιος, ένας ηθοποιός που κατάφερε να ισορροπήσει ανάμεσα στο λαϊκό χιούμορ και τη θεατρική παιδεία, έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο καλλιτεχνικό έργο αλλά και μια έντονη συναισθηματική παρακαταθήκη για όσους τον γνώρισαν και τον αγάπησαν μέσα από τους ρόλους του.
Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή ο γιος του, Γιάννης Μόσιος, μέσα από μια βαθιά συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Με λόγια γεμάτα πόνο αλλά και αγάπη, αποχαιρέτησε τον πατέρα του, μιλώντας για έναν άνθρωπο τίμιο, ευαίσθητο και αξιοπρεπή, που του μετέδωσε αξίες ζωής.
Η συγκινητική ανακοίνωση του γιου του
«Δεν το πιστεύω ότι γράφω αυτό το κείμενο, όμως με τεράστιο πόνο οφείλω να ανακοινώσω πως ο μπαμπάς μου, Μιχάλης Μόσιος, δυστυχώς έφυγε.
Ο μεγαλύτερος μου εφιάλτης έγινε πραγματικότητα.
Ήσουν ο πιο τίμιος άνθρωπος που έχω γνωρίσει, και σε ευχαριστώ που μου έδωσες τις ευαισθησίες σου, το ήθος σου, και μου έμαθες να είμαι τίμιος και αξιοπρεπής.
Πήγες να βρεις τον αδερφό σου τον Στάθη που μοιραστηκατε τόσα πολλά, πριν κάνετε ακόμα καριέρα.
Η μόνη φορά που σε είδα να κλαις σαν μωρό παιδί ήταν όταν έφυγε.
Τώρα κι εμείς με την σειρά μας κλαίμε για εσένα.
Το μόνο που με χαροποιεί (όσο είναι δυνατόν) είναι ότι έφυγες πλήρης, γεμάτος.
Ένα ορφανό φτωχό παιδί, που κατάφερε να μοιράσει γέλιο και να τον αγαπήσει ο κόσμος.
Θα κλείσω με ένα στιχάκι από ένα τραγούδι που είχα γράψει, για τον φόβο του να χάσω τον μπαμπά μου
Δεν ξέρω πως θα το αντέξω
Άμα σε χάσω μπαμπά
Θ'αφήσω τα κλειδιά μου απ'έξω
Μήπως και μπεις ξανά.
Αντίο πατέρα μου».
Η ανάρτησή του δεν ήταν απλώς μια ανακοίνωση, ήταν μια προσωπική εξομολόγηση για την απώλεια, τον φόβο και τη σχέση πατέρα-γιου. Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά στον αδελφό του εκλιπόντος, αλλά και οι στίχοι από τραγούδι που είχε γράψει, αποτυπώνοντας τον βαθύ δεσμό τους.
Ο Μιχάλης Μόσιος γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1947 στη Στενήμαχο Ημαθίας και ξεκίνησε την πορεία του από τη Θεσσαλονίκη, με σημαντική παρουσία στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.
Στα πρώτα του βήματα συμμετείχε σε απαιτητικά έργα του αρχαίου και παγκόσμιου ρεπερτορίου, όπως:
«Αγαμέμνων» του Αισχύλου
«Αντιγόνη» του Σοφοκλή
«Μάκβεθ» του Σαίξπηρ
«Φάουστ» του Γκαίτε
Αυτή η θεατρική παιδεία αποτέλεσε τη βάση για μια καριέρα που δεν περιορίστηκε ποτέ σε έναν μόνο τύπο ρόλου.
Η καθιέρωση και ο «Ταμτάκος»
Το ευρύ κοινό τον αγάπησε κυρίως μέσα από την περσόνα του «Ταμτάκου», ενός χαρακτήρα αυθόρμητου, λαϊκού και σατιρικού, που άφησε έντονο αποτύπωμα στις ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του ’80.
Μέσα από αυτόν τον ρόλο, ο Μόσιος κατάφερε να γίνει οικείος στο κοινό, να προκαλέσει γέλιο αλλά και να εκφράσει μια αυθεντική πλευρά της ελληνικής καθημερινότητας. Δεν ήταν απλώς ένας κωμικός χαρακτήρας, ήταν μια φιγούρα που αποτύπωνε την εποχή της.
Πέρα από τον κινηματογράφο, ο Μιχάλης Μόσιος είχε ενεργή παρουσία στο θέατρο, με συνεργασίες δίπλα σε σημαντικούς καλλιτέχνες, στην τηλεόραση και τις βιντεοταινίες της εποχής, σε περιοδείες και λαϊκές σκηνές που τον έφεραν κοντά στο κοινό.
Ξεχώρισε για την ικανότητά του να μεταβαίνει από το κλασικό ρεπερτόριο σε πιο λαϊκές μορφές ψυχαγωγίας, χωρίς να χάνει την αυθεντικότητά του.
Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής, αλλά το έργο του παραμένει ζωντανό -στις μνήμες, στις εικόνες και στις στιγμές που χάρισε στο κοινό του.
