Ο κόσμος της μόδας αποχαιρέτησε έναν από τους σπουδαιότερους δημιουργούς του 20ού και 21ου αιώνα. Ο θρυλικός Ιταλός σχεδιαστής Valentino Garavani, γνωστός διεθνώς ως ο «αυτοκράτορας της κομψότητας», έφυγε από τη ζωή στις 19 Ιανουαρίου στη Ρώμη, σε ηλικία 93 ετών, έχοντας στο πλευρό του τους πιο στενούς του ανθρώπους, στο σπίτι όπου έζησε τα τελευταία χρόνια. Η κηδεία του προγραμματίστηκε για τις 23 Ιανουαρίου, ενώ στις 21 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί η τελετή για το λαϊκό προσκύνημα, ώστε φίλοι, συνεργάτες και θαυμαστές να του αποδώσουν φόρο τιμής.
Γεννημένος στις 11 Μαΐου 1932, ο Valentino Clemente Ludovico Garavani άφησε πίσω του όχι μόνο ένα τεράστιο καλλιτεχνικό αποτύπωμα, αλλά και μια περιουσία που εκτιμάται περίπου στα 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Το όνομά του ταυτίστηκε με τη διαχρονική κομψότητα, τη λεπτομέρεια της υψηλής ραπτικής και μια μοναδική επιχειρηματική στρατηγική, που μετέτρεψε το ταλέντο του σε παγκόσμια αυτοκρατορία.
Το πάθος του για τη μόδα εκδηλώθηκε από πολύ νεαρή ηλικία. Τα πρώτα του βήματα τα έκανε μαθητεύοντας δίπλα στη θεία του Rosa και στη σχεδιάστρια Ernestina Salvadeo. Σε ηλικία μόλις 18 ετών, μετακόμισε στο Παρίσι για σπουδές στην École des Beaux-Arts και στη Chambre Syndicale de la Couture, ενώ λίγο αργότερα εργάστηκε ως ασκούμενος δίπλα στον Αιγύπτιο σχεδιαστή Jean Desses. Μετά από πέντε χρόνια εμπειρίας στη γαλλική πρωτεύουσα, επέστρεψε στην Ιταλία αποφασισμένος να χτίσει το δικό του όνομα, συνεργαζόμενος με κορυφαίους Ιταλούς δημιουργούς όπως ο Emilio Schuberth και ο Vincenzo Ferdinandi, πριν ανοίξει το προσωπικό του ατελιέ στη Ρώμη το 1960.
Καθοριστικό σημείο στη ζωή και την καριέρα του αποτέλεσε η γνωριμία του με τον Giancarlo Giammetti, την ίδια χρονιά. Ο τότε φοιτητής αρχιτεκτονικής εξελίχθηκε γρήγορα σε στενό συνεργάτη, επιχειρηματικό συνοδοιπόρο και σύντροφο ζωής. Μαζί δημιούργησαν ένα από τα πιο επιτυχημένα δίδυμα στην ιστορία της μόδας. Παρά τις σοβαρές οικονομικές δυσκολίες των πρώτων χρόνων και τον κίνδυνο χρεωκοπίας, η διεθνής παρουσίαση της συλλογής Valentino στη Φλωρεντία το 1962 αποδείχθηκε καταλυτική. Από εκείνη τη στιγμή, ο Valentino καθιερώθηκε παγκοσμίως, ντύνοντας προσωπικότητες της διεθνούς ελίτ, από την Jacqueline Kennedy έως τον Αριστοτέλη Ωνάση.
Η δημιουργική του δραστηριότητα επεκτάθηκε σε υψηλή ραπτική, prêt-à-porter, αξεσουάρ και αρώματα, μετατρέποντας το brand Valentino σε παγκόσμιο σύμβολο πολυτέλειας. Το 1998, ο ίδιος και ο Giancarlo Giammetti πούλησαν την εταιρεία τους έναντι περίπου 300 εκατομμυρίων δολαρίων. Παρότι αποσύρθηκε επίσημα από τη μόδα το 2008, ο Valentino συνέχισε να αυξάνει την περιουσία του μέσα από επενδύσεις, δικαιώματα χρήσης του ονόματός του, παθητικά εισοδήματα και την άνοδο της αξίας των περιουσιακών του στοιχείων.
Η προσωπική του περιουσία περιλάμβανε εντυπωσιακά ακίνητα σε όλο τον κόσμο: μια πολυτελή βίλα στη Ρώμη, ένα σαλέ στην Ελβετία, ένα πενταώροφο διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη, ένα κάστρο στη Γαλλία και μια ιστορική έπαυλη του 19ου αιώνα στο Λονδίνο. Παράλληλα, διατηρούσε σημαντικές συλλογές έργων τέχνης και αρχιτεκτονικών αντικειμένων. Το 1990 ίδρυσε την Accademia Valentino, έναν πολιτιστικό χώρο στη Ρώμη αφιερωμένο σε φιλοσοφικές, καλλιτεχνικές και φιλανθρωπικές δράσεις, αποτυπώνοντας την αγάπη του για τον πολιτισμό πέρα από τη μόδα.
Το μεγάλο ερώτημα που προκύπτει μετά τον θάνατό του είναι ποιος κληρονομεί αυτή την τεράστια αυτοκρατορία. Ο Valentino Garavani δεν απέκτησε παιδιά ούτε είχε άμεσους κληρονόμους. Για τον λόγο αυτό, είχε φροντίσει εγκαίρως να οργανώσει τη διαδοχή και τη διαχείριση της περιουσίας του. Μαζί με τον Giancarlo Giammetti δημιούργησαν ιδιωτικά trusts, μέσα στα οποία εντάχθηκαν ακίνητα, επενδύσεις, χρηματικά ποσά και εμπορικά δικαιώματα.
Τα trusts αυτά λειτουργούν ως νομικοί μηχανισμοί που διασφαλίζουν ότι η περιουσία θα διαχειρίζεται σύμφωνα με τις επιθυμίες του δημιουργού της. Δεδομένου ότι ο Valentino διέθετε περιουσιακά στοιχεία σε πολλές διαφορετικές χώρες, ο σχεδιασμός έγινε σε διασυνοριακό επίπεδο, λαμβάνοντας υπόψη διαφορετικά φορολογικά και νομικά καθεστώτα.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η αυτοκρατορία του Valentino Garavani δεν περνά σε έναν μοναδικό κληρονόμο, αλλά διατηρείται και προστατεύεται μέσω των trusts που δημιούργησε από κοινού με τον Giancarlo Giammetti. Με αυτόν τον τρόπο, τόσο η οικονομική του δύναμη όσο και η πολιτιστική του παρακαταθήκη είναι εξασφαλισμένες, συνεχίζοντας να ζουν και να εξελίσσονται ακόμη και μετά την απουσία του ίδιου.
