Για δεκαετίες, η μητρότητα παρουσιάζεται ως μια κατάσταση απόλυτης πληρότητας, ευτυχίας και φυσικής προσαρμογής. Όμως η πραγματικότητα συχνά απέχει πολύ από αυτό το αφήγημα. Η επιλόχειος κατάθλιψη παραμένει ένα από τα πιο παρεξηγημένα και υποτιμημένα κεφάλαια της γυναικείας εμπειρίας. Όχι φυσικά επειδή είναι σπάνια, αλλά επειδή δεν χωρά εύκολα στο συλλογικό μας στερεότυπο για τη «χαρούμενη μητέρα».
Η Jennifer Lawrence, με τη δημόσια εξομολόγησή της, δεν μιλά απλώς για τον εαυτό της. Μιλά για χιλιάδες γυναίκες που ένιωσαν ότι κάτι «δεν πάει καλά» και αναρωτήθηκαν αν φταίνε εκείνες.
Πιο συγκεκριμένα, με αφορμή τη συμμετοχή της στην ταινία Die My Love, η Lawrence μίλησε για τη δική της εμπειρία επιλόχειας κατάθλιψης, περιγράφοντάς τη ως μια βαθιά σωματική και ψυχική κατάσταση. «Ένιωθα σαν να με κυνηγούσε μια τίγρη καθημερινά», είπε, αποτυπώνοντας με ωμή ειλικρίνεια το άγχος, τους φόβους και τις καταστροφικές σκέψεις που κατέκλυζαν το μυαλό της.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η ίδια δεν το περίμενε, καθώς είχε ήδη βιώσει έναν προηγούμενο τοκετό χωρίς αντίστοιχη εμπειρία. Αυτό ακριβώς καταρρίπτει έναν ακόμα μύθο: ότι η επιλόχειος κατάθλιψη είναι προβλέψιμη ή ότι «αν δεν σου συνέβη την πρώτη φορά, δεν θα σου συμβεί ποτέ».
