Η επιστροφή του John Galliano στον Dior για πρώτη φορά μετά την αποχώρηση του το 2011

Το μοτίβο αυτό μεταφράστηκε και οπτικά στη συλλογή, τόσο στη χρωματική παλέτα όσο και στις λεπτομέρειες του σκηνικού και των υφών, ενώ δεν έλειψαν και οι πιο διακριτικές αναφορές στη σχεδιαστική γλώσσα του Galliano — όχι ως αντιγραφή, αλλά ως διάλογος με το παρελθόν. Ο ίδιος ο Galliano, παρών στο show, φάνηκε να παρακολουθεί όχι μια αναπαράσταση της εποχής του, αλλά την εξέλιξη ενός οίκου που συνεχίζει να αφηγείται την ιστορία του.

Σε εκείνη τη συνάντηση, ο Galliano μοιράστηκε και μια φράση που αποτυπώνει τη σχέση του με τον Dior και τη μεταβίβασε στον Anderson ως προσωπική συμβουλή: «Όσο πιο πολλά αγαπάς τον Dior, τόσο πιο πολλά θα σου δώσει».

View this post on Instagram

A post shared by The Business of Fashion (@bof)

Η παρουσία του Galliano στο Musée Rodin ήταν η πρώτη του σε πασαρέλα του Dior από την απομάκρυνσή του από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή, μια θέση που είχε αναλάβει το 1996. Κατά τη διάρκεια της θητείας του παρουσίασε μερικές από τις πιο εμβληματικές συλλογές haute couture της εποχής, διαμορφώνοντας καθοριστικά την εικόνα του οίκου και επαναπροσδιορίζοντας τη θεατρικότητα και τη φαντασία στην υψηλή ραπτική.

Η πορεία του διακόπηκε απότομα το 2011, όταν, σε κατάσταση μέθης, επιτέθηκε λεκτικά σε θαμώνες καφέ στο Παρίσι με ρατσιστικές και αντισημιτικές προσβολές. Ο Dior τον απέλυσε άμεσα, ενώ η δημόσια κατακραυγή τον οδήγησε σε θεραπεία για τους εθισμούς του. Η επιστροφή του στη μόδα ήρθε το 2014, όταν ανέλαβε τη δημιουργική διεύθυνση του Maison Margiela — έναν ρόλο από τον οποίο αποχώρησε πρόσφατα.

Σήμερα, ο Galliano δηλώνει ότι προσπαθεί να ζει με μεγαλύτερη πειθαρχία και φροντίδα για τον εαυτό του, αποφεύγοντας το αλκοόλ και ξεκινώντας την ημέρα του με γυμναστική. Έχει επίσης μιλήσει ανοιχτά για το παρελθόν του και τις συνέπειες των πράξεών του. Σε συνέντευξή του στο WSJ Magazine δήλωσε: «Είπα ό,τι είπα. Δεν το εννοούσα. Εξακολουθώ να εξιλεώνομαι. Κάποιοι με συγχώρησαν, κάποιοι δεν θα με συγχωρήσουν ποτέ. Αλλά αυτό είναι κάτι με το οποίο πρέπει να ζω».

Η επιστροφή του στον Dior, έστω και ως λειτούργησε ως μια σιωπηλή στιγμή αναγνώρισης της ιστορίας — μιας ιστορίας σύνθετης, αντιφατικής και βαθιά ανθρώπινης, που συνεχίζει να ξεδιπλώνεται μέσα από τις νέες δημιουργικές φωνές του οίκου.