Η ανιψιά της Gina Lollobrigida γράφει ιστορία με το πρώτο χρυσό μετάλλιο της Ιταλίας στο πατινάζ – Η συγκινητική στιγμή με τον γιο της

Τα 35α γενέθλια της Francesca Lollobrigida δεν θα μπορούσαν να γραφτούν πιο κινηματογραφικά, ακόμη κι αν κάποιος τα είχε σκηνοθετήσει. Την ίδια ημέρα που έσβηνε τα κεράκια της, η Ιταλίδα πρωταθλήτρια του πατινάζ ταχύτητας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 3.000 μέτρα, σημειώνοντας παράλληλα νέο Ολυμπιακό ρεκόρ και χαρίζοντας στη χώρα της μια ιστορική νίκη.

Μετά τον αγώνα, εμφανώς συγκινημένη, στάθηκε για λίγα δευτερόλεπτα μπροστά στις κάμερες και περιέγραψε τη στιγμή με λόγια που έμοιαζαν να βγαίνουν κατευθείαν από την καρδιά της: «Η οικογένειά μου ήταν εδώ και με έβλεπε και αυτό είναι απίστευτο, γιατί είμαστε στην Ιταλία. Είναι το μεγαλύτερο μου όνειρο».

Η ανιψιά της θρυλικής Gina Lollobrigida έγραψε ιστορία ως η πρώτη Ιταλίδα που κατακτά χρυσό στο πατινάζ ταχύτητας και ταυτόχρονα η πρώτη που χαρίζει στην Ιταλία χρυσό μετάλλιο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2026. Δεν ήταν, βέβαια, η πρώτη της μεγάλη στιγμή: στο Πεκίνο το 2022 είχε ήδη ανέβει δύο φορές στο βάθρο, με ένα ασημένιο και ένα χάλκινο.

Ωστόσο, το πιο δυνατό στιγμιότυπο δεν ήταν ο χρόνος στον πίνακα ή ο εθνικός ύμνος που αντήχησε στο στάδιο. Λίγα δευτερόλεπτα μετά την απονομή, οι κάμερες στράφηκαν στις κερκίδες, εκεί όπου ο μικρός της γιος πανηγύριζε με τον δικό του αυθόρμητο τρόπο. Η εικόνα έγινε αμέσως viral, μια τρυφερή υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε πρωταθλητή υπάρχει μια προσωπική ιστορία που δεν μετριέται σε δευτερόλεπτα.

Μετά τους Αγώνες του Πεκίνου, η Lollobrigida είχε απομακρυνθεί από την ενεργό δράση για να γίνει μητέρα. Για ένα διάστημα σκέφτηκε ακόμη και την οριστική αποχώρηση. Τελικά επέστρεψε για μια τελευταία εμφάνιση και μάλιστα μπροστά στο ιταλικό κοινό. Το Σάββατο, με δάκρυα στα μάτια, άκουσε τον εθνικό ύμνο από την κορυφή του βάθρου, έχοντας ήδη ανακοινώσει ότι αυτοί ήταν οι τελευταίοι της Ολυμπιακοί Αγώνες.

Η ίδια μίλησε ανοιχτά για τη δυσκολία στην ισορροπία αυτού του διπλού ρόλου: «Δεν ήταν καθόλου εύκολο να συνδυάσω τον ρόλο της μαμάς με εκείνον της αθλήτριας». Και πρόσθεσε με νόημα: «Αυτό το μετάλλιο είναι για μένα, για όσους πίστεψαν σε μένα, αλλά και για εκείνους που έλεγαν “ίσως να μην τα καταφέρει”, γιατί μου έδωσαν τη δύναμη να αποδείξω το αντίθετο».

Η επικράτησή της θεωρήθηκε μεγάλη έκπληξη. Το φαβορί του αγωνίσματος, η Ολλανδή Joy Beune, έμεινε εκτός βάθρου, ενώ η Ολλανδία (που είχε σαρώσει τα μετάλλια το 2018) έμεινε για πρώτη φορά μετά από 16 χρόνια χωρίς παρουσία στο πόντιουμ του πατινάζ ταχύτητας στους Αγώνες. Έτσι, οι Αγώνες του Μιλάνο-Κορτίνα έσπασαν μια μακρά παράδοση κυριαρχίας.

Τα συγχαρητήρια έφτασαν μέχρι και από το πρωθυπουργικό γραφείο. Η Giorgia Meloni συνεχάρη δημόσια την αθλήτρια μέσω X, γράφοντας: «Συγχαρητήρια στη Francesca Lollobrigida για ένα εκπληκτικό Ολυμπιακό χρυσό, το πρώτο για την Ιταλία, που ήρθε με Ολυμπιακό ρεκόρ ανήμερα των γενεθλίων της». Και συμπλήρωσε: «Ιταλική υπερηφάνεια, ταλέντο και αποφασιστικότητα. Μπράβο!».

Η διαδρομή της Lollobrigida μοιάζει, με έναν τρόπο, προδιαγεγραμμένη αλλά και απολύτως προσωπική. Με θεία τη Gina Lollobrigida και πατέρα τον επίσης πατινέρ Maurizio Lollobrigida, μεγάλωσε μέσα σε μια οικογένεια γνωστών προσωπικοτήτων της Ιταλίας. Ξεκίνησε από το inline skating, όπως και εκείνος, πριν στραφεί στο πατινάζ ταχύτητας για να κυνηγήσει το Ολυμπιακό όνειρο, εμπνευσμένη από τον Αμερικανό Chad Hedrick, που είχε ακολουθήσει την ίδια πορεία και είχε φτάσει στο χρυσό στο Τορίνο το 2006.

Κάπως έτσι, μια ημέρα γενεθλίων μετατράπηκε σε ιστορική σελίδα για τον ιταλικό αθλητισμό και σε μια σπάνια στιγμή όπου η προσωπική ζωή, η μητρότητα και ο πρωταθλητισμός συναντήθηκαν στην ίδια γραμμή τερματισμού.