Με αδιάκοπη ροή κόσμου από τις πρώτες πρωινές ώρες, η Ελλάδα αποχαιρετά στη Μητρόπολη Αθηνών τη Μαρινέλλα, μία από τις πλέον εμβληματικές φωνές του ελληνικού τραγουδιού. Από τις 8 το πρωί, πλήθος πολιτών συρρέει για το λαϊκό προσκύνημα, αποτίοντας φόρο τιμής σε μια καλλιτέχνιδα που σημάδεψε ανεξίτηλα τη μουσική και τη συλλογική μνήμη της χώρας.
Στις 14:00 ξεκίνησε η εξόδιος ακολουθία. Κατόπιν επιθυμίας της οικογένειας, η ταφή θα πραγματοποιηθεί σε στενό κύκλο, ενώ αντί στεφάνων έχει ζητηθεί η ενίσχυση του Συλλόγου Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια «Φλόγα».
Η Χάρις Αλεξίου αποχαιρετά τη Μαρινέλλα
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσαν οι επικήδειοι λόγοι ανθρώπων που τη γνώρισαν και τη συνόδευσαν καλλιτεχνικά. Η Χάρις Αλεξίου, με λόγο βαθιά ποιητικό, ανέφερε: «Πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας στο Ηρώδειο, εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί. Εκεί διάλεξες αρχόντισσα μας να τραγουδήσεις ακαπέλα το μεγάλο αντίο σου.
»Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρώδειου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες και ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου. Ο κόσμος που σε λάτρεψε δεν σε άφηνε να φύγεις. Περίμενε να επιστρέψεις γιατί έτσι τον είχες μάθει. Μαρινέλλα μου, καπετάνισσα, σήμερα θέλουμε να σε θυμόμαστε να γελάς με κρυστάλλινη φωνή και να είσαι η βασίλισσα μας».
Ο Γιώργος Νταλάρας αποχαιρετά τη Μαρινέλλα
Σε φορτισμένο κλίμα μίλησε και ο Γιώργος Νταλάρας, τονίζοντας τη βαθιά του σύνδεση μαζί της, αφού η σπουδαία ερμηνεύτρια ήταν, ουσιαστικά, εκείνη που τον «ανακάλυψε» και του πρόσφερε την πρώτη του δουλειά στην αθηναϊκή νύχτα. «Μαρινέλλα μου, είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή. Μου το ζήτησες όμως και δεν μπορώ να το αρνηθώ. Δεν ήθελες τα πολλά λόγια. Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού γκρέμισες κάστρα, ήσουν γενναία ανατρεπτική μοναδική και επίμονη μέχρι το τέλος, δημιουργώντας ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές.
»Σήμερα κάνω κάτι που δεν έχω ξανακάνει. Στην πρώτη μου ακρόαση, πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου, να μιλήσω για τις χάρες σου, εδώ μπροστά σου. Και μπροστά σε χιλιάδες.
»Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων να ανοίγεις τα χέρια σου, σαν να ήθελες να πετάξεις. Κορυφαία, αλλά και ταπεινή. Για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου που με πήρε από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα ποδιά μου. Καλό ταξίδι μάνα».
«Άνοιξες πόρτες γκρέμισες ταμπού. Έφτιαξες πρότυπο που ακολουθήσαν επόμενες γενιές. Δεν πέθανες ποτέ πέταξες πάνω από τη σκηνή του Ηρωδείου», συμπλήρωσε ο καλλιτέχνης.
