Για κάποιο λόγο γίναν όλα…

Όπου κι αν γύριζα το κεφάλι μου, έβλεπα… copy–paste γυναίκες. Ίδιο μαύρο σύνολο, ίδια παγιέτα, ίδιο ύφος «έχω ντυθεί για να μην πω κάτι λάθος».

Κάποια στιγμή σκέφτηκα σοβαρά ότι είχα αρχίσει να μεθάω και να τα βλέπω όλα διπλά ή ότι η βραδιά είχε θέμα με τίτλο «ντυθείτε όλες το ίδιο», ή «πώς να χαθείς μέσα στο πλήθος».

Και όχι, δεν ήταν μία. Ήταν πολλές, πάρα πολλές. Και το πιο τρομακτικό είναι ότι αυτό το βλέπω κάθε φορά που βγαίνω, στα μπουζούκια, στα εστιατόρια, στα events, σχεδόν παντού. Σαν να υπάρχει ένας άγραφος κανόνας που λέει ότι στα 40–50, παίζουμε safe.

Κάπου ανάμεσα στο «Δευτέρα» και στο «Έλα να με τελειώσεις» σκέφτηκα ότι όλα αυτά τα ρούχα ήρθαν να αποτελειώσουν εμένα και αναρωτιέμαι πότε αποφασίσαμε ότι το στιλ πρέπει να είναι χωρίς ρίσκο;

Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να κρίνω. Το γράφω γιατί αγαπάω τη μόδα και γιατί πιστεύω ότι στα 40–50 έχουμε πια την πολυτέλεια να μην μοιάζουμε με καμία.

Πρέπει να ξεχωρίζουμε, να εκφραζόμαστε και πλεόν έχουμε την εμπειρία ώστε να έχουμε στυλ με προσωπικότητα και αυτοπεποίθηση.

Φέρνω ξανά τη βραδιά στο μυαλό μου, κάθε outfit μια επανάληψη, κάθε παγιέτα μια φωνή που λέει: «Μην ξεχωρίσεις». Και κάπου εκεί είναι που συνειδητοποιώ ότι δεν φταίει το Νυχτερινό Ρεπερτόριο, ούτε η ζέστη, ούτε καν ο Ρέμος με τη φωνή του που σε παρασύρει.

Φταίμε εμείς που επιτρέπουμε στο στιλ μας να μπει σε safe mode. Εδώ έχω να σου αποκαλύψω ένα μυστικό…..χελόου, μπορούμε να βγούμε από αυτό. Μπορούμε να διασκεδάσουμε και να λάμψουμε — χωρίς να μοιάζουμε με αντίγραφα της διπλανής μας.

Come to mama! Είμαι εδώ για να σου πω πώς να μην γίνεις αντίγραφο. Και κυρίως πώς να μην πέσεις σε στυλιστικά λάθη που δεν σηκώνονται – ούτε από το σώμα, ούτε από την προσωπικότητα, ούτε από την ηλικία (που, μεταξύ μας, είναι απλώς ένας αριθμός αλλά με εμπειρία). Δεν θα μιλήσω για αισθητικές επεμβάσεις, μαλλιά ή μακιγιάζ, θα μείνω στο στυλιστικό κομμάτι εκεί που πονάει αλλά διορθώνεται. Θα μιλήσω για το στυλ γιατί εκεί δεν φταίει κανείς άλλος. Όταν όλες φοράνε το ίδιο, καμία δεν ξεχωρίζει. Και το χειρότερο, καμία δεν εκφράζεται.

Μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι η ντουλάπα;

Μήπως δεν είναι ότι «δεν έχουμε τι να φορέσουμε»; Μήπως είναι ότι στα 40–50 έχουμε μάθει τόσο καλά τους κανόνες, που ξεχάσαμε πότε σταματήσαμε να πειραματιζόμαστε;

Ας περάσουμε στο ζουμί. Τι φοράμε, πώς το φοράμε και κυρίως πώς το φοράμε για εμάς.

Και τώρα, πρακτικά:

Μπουζούκια

Τα μπουζούκια must της ελληνικής βραδινής εξόδου και μεγάλη στυλιστική παγίδα. Όχι full παγιέτα από πάνω μέχρι κάτω, διάλεξε ένα statement: σακάκι, παντελόνι ή τοπ, συνδύασέ το με κάτι ήσυχο, το στιλ είναι ισορροπία, όχι διαγωνισμός λάμψης.

Εστιατόριο

Ρούχα που «μιλάνε χαμηλόφωνα». Ποιότητα, όχι προσπάθεια. Αν δείχνεις πολύ στημένη, κάτι δεν πάει καλά.

Κλαμπ

Ναι, πάμε. Όχι, δεν χρειάζεται να απολογούμαστε. Δέρμα, σατέν, σωστή γραμμή και αυτοπεποίθηση — αυτό είναι το πιο sexy κομμάτι. Καθαρές γραμμές. Λίγη τόλμη. Πολύ attitude.

Επίσημο κάλεσμα

Μην κρυφτείς πίσω από το «κλασικό». Κλασικό δεν σημαίνει βαρετό, σημαίνει διαχρονικό με σύγχρονο twist.

Τελικά… γιατί ντυνόμαστε;

Ίσως γιατί μεγαλώνοντας, το ντύσιμο δεν είναι πια απλώς «τι μου πάει», είναι τι με εκφράζει.

Και κάπου ανάμεσα στα 40 και τα 50, έχουμε μαζέψει αρκετές εμπειρίες ώστε να ξέρουμε τι δεν είμαστε, το θέμα είναι όμως να θυμηθούμε τι είμαστε. Και εδώ έρχεται το πρώτο μεγάλο λάθος.

Ντυνόμαστε για να μη φαινόμαστε «εκτός εποχής», ντυνόμαστε για να μη σχολιαστούμε, ντυνόμαστε για να χωρέσουμε αλλά… ίσως τελικά εκεί χάνεται το παιχνίδι.

Το σύνδρομο του «όλες ίδιες»

Υπάρχει μια περίεργη ανακούφιση στο να μοιάζεις με τις άλλες, σαν να λες: «είμαι ασφαλής, δεν θα ξεχωρίσω». Μαύρο κοστούμι, παγιέτα, σωστή εφαρμογή, λάθος αποτέλεσμα. Γιατί όταν όλες φοράνε το ίδιο, καμία δεν είναι καλοντυμένη — απλώς είναι παρούσα. Και πίστεψέ με, δεν χρειάζεσαι άλλη μια παγιέτα για να λάμψεις, χρειάζεσαι χαρακτήρα.

Όχι, δεν σημαίνει να ντυθείς σαν 25, ούτε να ντυθείς «διακριτικά» για να μη φαίνεσαι μεγάλη. Σημαίνει να ξέρεις τι σε κολακεύει, τι σε εκφράζει και τι δεν χρειάζεται πια να αποδείξεις. Σύγχρονο ντύσιμο είναι ένα κομμάτι που κάνει δήλωση χωρίς να φωνάζει. Ένα σακάκι που πέφτει σωστά, ένα φόρεμα που αγκαλιάζει το σώμα, και όχι το παρελθόν, ένα παπούτσι που λέει «έχω περπατήσει, αλλά ξέρω και να χορεύω».

Σύγχρονη γυναίκα είναι αυτή που μπαίνει σε έναν χώρο και δεν χρειάζεται παγιέτα για να έχει παρουσία. Ίσως χρειάζεται μόνο σωστή γραμμή. Ίσως σωστό μήκος. Ίσως απλώς αυτοπεποίθηση.

Οι 7 αλήθειες που λέω πάντα ως στυλίστρια

1.            Αν χρειάζεται να ρωτήσεις «μήπως είναι πολύ;», μάλλον είναι.

2.            Το σωστό νούμερο είναι πιο σημαντικό από το σωστό brand.

3.            Δεν χρειάζεται να δείχνεις τα πάντα για να είσαι θηλυκή.

4.            Το trend περνάει — το στιλ μένει.

5.            Αν νιώθεις άβολα, φαίνεται. Πάντα.

6.            Αν μοιάζεις με όλες, χάνεσαι.

7.            Το στιλ δεν έχει ηλικία. Έχει προσωπικότητα.

Και κάπου εδώ, σκέφτομαι…

Ίσως το καλύτερο outfit στα 40–50 να μην είναι αυτό που εντυπωσιάζει τους άλλους. Αλλά αυτό που μας κάνει να βγαίνουμε από το σπίτι και να λέμε: «Ναι. Αυτή είμαι».