Ενενήντα τζακαράντες αναζητούν μεγάλα, αθηναϊκά πεζοδρόμια για περατζάδα

Η Ιακαράνδη η μιμηλήφυλλος είναι εκείνο το υποτροπικό δέντρο, το οποίο είναι εγγενές στην νότια-κεντρική Νότια Αμερική και το οποίο ως γνωστόν έχει ευρέως φυτευτεί και αλλού, λόγω των όμορφων και μακράς διαρκείας μοβ λουλουδιών του. Επίσης είναι γνωστή ως τζακαράντα, μπλε τζακαράντα, γιακαράντα ή ως το δέντρο φτέρη. Κάποιοι μιλούν για το δέντρο- σήμα κατατεθέν της Αθήνας. Κάποιοι άλλοι απλά το προσπερνούν βιαστικοί.

Οι τζακαράντες είναι ενδεχομένως μια υπενθύμιση ότι οι πόλεις, όπως και οι άνθρωποι, έχουν στιγμές απροσδόκητης χάρης. Ο Νίτσε έγραφε ότι «πρέπει να έχουμε χάος μέσα μας για να γεννήσουμε ένα αστέρι που χορεύει». Η Αθήνα κουβαλάει σίγουρα το χάος. Και κάθε άνοιξη, κάπου ανάμεσα σε αυτόματα πατίνια, λεωφορεία, τσιτάτα από Παλαμά, γνωμικά από Σοφοκλή, μποτιλιάρισμα, μπουμπούκιασμα, αλλεργίες, «φέτες» Ακρόπολης, POV και κορναρίσματα, γεννά αυτό το μικρό μοβ αστέρι.

Η Αθήνα αλλάζει. Όχι με εκείνη τη σαγηνευτική μεταβολή που περιγράφουν οι συγγραφείς -με την άλλη, την αιφνιδιαστική, απρόβλεπτη, ενίοτε αλλόκοτη κι άγρια, πάντα μυστηριώδη και ασαφή. Τα στέκια κλείνουν, τα παλιά φαρμακεία γίνονται κάτι πιο «concept», τα περίπτερα κάνουν φτερά και η πατίνα του χρόνου περνάει στο ταμείο ανεργίας.

Όλες οι γενιές νιώθουν πάνω- κάτω το ίδιο πράγμα: Ότι κάποτε η πόλη είχε μια αίσθηση συνέχειας. Σαν ένα μυθιστόρημα που το διαβάζεις αργά και θυμάσαι τους χαρακτήρες. Έρχεται, όμως, αναπόφευκτα μια στιγμή που μοιάζει περισσότερο με playlist, αλλάζοντας αλγόριθμο κάθε εβδομάδα.

Οι πόλεις χρειάζονται σκιά, χρώμα και λίγο ουρανό ανάμεσα στις πολυκατοικίες. Αλλά ίσως χρειάζονται και κάτι άλλο, την αίσθηση ότι δεν γκρεμίζονται συνεχώς για να ξαναχτιστούν πιο «μοντέρνες».

Οι τζακαράντες, εντούτοις, παραμένουν ντεμοντέ. Για αυτό και προκαλούν τόση συμπάθεια.

Επιμύθιο: «Ήταν το μόνο ζωντανό πράγμα που κατάφερε να επιβιώσει σε εκείνο το άγονο μέρος. Δεν χρειαζόταν περιποίηση, ούτε αγάπη, ούτε φως. Απλώς μεγάλωνε. Όπως κι εμείς» γράφει η Μπέτυ Σμιθ στο εφηβικό μυθιστόρημά της Ένα Δέντρο Μεγαλώνει στο Μπρούκλιν. Αυτή δεν είναι η απόλυτη σχέση δέντρων κι ανθρώπων;