ΤΟ ΒΗΜΑ logo

Εκείνο το Πάσχα οι σκύλοι έκαναν ειρήνη 1

Ευτυχώς, σε αντίθεση με εμάς, τα σοφά τετράποδα δεν παρακολουθούν ειδήσεις. Ενστικτωδώς.

ΑΠΟ ΕΦΗ ΑΛΕΒΙΖΟΥ

«Καταλαβαίνω ότι είναι Μεγάλη Παρασκευή επειδή η Booba δε λωλαίνεται στη βόλτα. Είναι ήσυχη-ήσυχη και κάπως σκεπτική. Όλα είναι ήσυχα-ήσυχα και κάπως σκεπτικά. Η κυρία με τα λακαρισμένο μαλλί λάχανο και το καλό της μοβ, πένθιμο σακάκι, που ανοίγει βήμα για την εκκλησία, τρίβοντας τα χέρια με την καλλυντική κρέμα, το μοναδικό προϊόν ομορφιάς πάνω της. Ο ακμάζων πιτσιρίκος με το βαριεστημένο κόκερ σπάνιελ, τον Πίπη, που προβληματίζεται για τη ράτσα της δικής μου, "πορτογαλικό τι; πόιντερ, α, πόιντερ", η μαμά του πιτσιρίκου, που έχει το ίδιο κούτελο με την Κριστίνα Ρίτσι και το βλέμμα της Πρίσκιλλας, οι πρώτοι βεραντέρος της χρονιάς που περιμένουν με τα ανοιξιάτικα μπουφάν τη διέλευση του Επιταφίου. Όλα είναι ήσυχα-ήσυχα και κάπως σκεπτικά. Κάποιος έχει πατήσει το mute. Σε λίγο ο Χριστός ξανασταυρώνεται».

Η παραπάνω ανάμνηση στη σελίδα μου στο φέισμπουκ συνοδεύεται από την ημερομηνία 14 Απριλίου του 2017, την ίδια χρονιά με μια σειρά από γεγονότα αντιφάσεων και βαθιάς ασυνέπειας προς την ευημερία της ανθρωπότητας: το Brexit, την πρώτη θητεία Τραμπ, την εκλογή του Μακρόν στη Γαλλία, το iPhone X με επαναστατικό σχεδιασμό χωρίς home button, την άνοδο της τεχνητής νοημοσύνης και των cryptocurrencies, την άνεση ως βασικό στοιχείο στη μόδα, τη Supreme και την Off-White να γίνονται τεράστια trend, το streaming να επικρατεί του download, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη και τον Νίκο Κούνδουρο να φεύγουν από τη ζωή και το κίνημα #MeToo να ξεσπάει σαν λυτρωτική καταιγίδα.

Σε έναν κόσμο που μοιάζει να έχει ξεχάσει την έννοια της κατάπαυσης, η ιδέα της «ειρήνης» ακούγεται σχεδόν παρωχημένη.

Κυρίως, το 2017 ήταν τρεις χρονιές πριν την πανδημία του Covid-19, η οποία άλλαξε για πάντα τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο λόγω του επαναλαμβανόμενου εγκλεισμού -σαν μια σπιράλ περιδίνηση ανάμεσα στο άπειρο και στο στιγμιαίο.

Ωστόσο, εκείνο το Πάσχα, του 2017, τα σκυλιά της γειτονιάς μόνιασαν, σε μια απρόσμενη εκεχειρία. Η Booba μπήκε σε νιρβάνα, λες και μύρισε για πρώτη φορά τις πασχαλιές, λες και κατάλαβε για πρώτη φορά την εντολή «αγνόησε» που της επαναλάμβανα, σε heavy rotation, κάθε φορά που συναντούσε επιθετικό στόχο, ομόφυλο σκύλο ή γάτα.

Αυτή τη φορά, το μούχρωμα του ουρανού, σε ντίσκο βιολετί χρωματικές συνθέσεις, νίκησε την παρόρμηση, αγκάλιασε τη φύση της. Δεν τράβηξε του λουρί, δεν αγρίεψε, δεν ήταν καν χαρούμενη που είχε βγει βόλτα. Δεν ήταν τίποτα.

Απλά βημάτιζε δίπλα μου. Μια εξημερωμένη, άγρια συντροφιά, με ακουστό φάσμα επικοινωνίας πάνω από 40 Hz. Πέρασε δίπλα σε εξίσου αδιάφορες με αυτήν ψιψίνες. Αγνόησε. Ήρθε μετωπική με σαλιάρικα αρσενικά- φύλακες. Αγνόησε. Διασταυρώθηκε με υπερήφανα θηλυκά. Αγνόησε.

Λες και συνειδητοποίησε τον σκοπό της εντολής. Λες και κατάλαβε κάτι από το νόημα της ζωής.

Σε έναν κόσμο που μοιάζει να έχει ξεχάσει την έννοια της κατάπαυσης, η ιδέα της «ειρήνης» ακούγεται σχεδόν παρωχημένη. Ίσως πάλι επειδή οι σκύλοι, σε αντίθεση με εμάς, δεν παρακολουθούν δελτία ειδήσεων, δεν έχουν άποψη για γεωπολιτικές ισορροπίες, ούτε για την τιμή του πετρελαίου, δεν τσακώνονται στα σχόλια, δεν ειρωνεύονται, ούτε σηκώνουν το μεσαίο δάχτυλο για ψύλλου πήδημα. Ξέρουν πότε να δείξουν τα δόντια τους, πότε να σταματήσουν, πότε να συγχωρήσουν και πότε να ξεχάσουν -το αμέσως επόμενο λεπτό.

Επιμύθιο: Μια-δυο μέρες αργότερα, η «ειρήνη» έσπασε, φυσικά. Η Booba σταμάτησε να «αγνοεί» τις γάτες, το καλόκαρδο λαμπραντόρ του γείτονα άρχισε πάλι τις άγαρμπες αναπηδήσεις πάνω στους περαστικούς και το ευέξαπτο πομεράνιαν πρόσθεσε καινούργιες, τσιριχτές κραυγές που θα μπορούσαν να μεταφραστούν σαν: «άσε με, κι έχω νεύρα από τριών μηνών».


Decluttering: hype ή σωτηρία;

Είναι το decluttering απλώς μια τάση ή πρόκειται τελικά για ένα εργαλείο που μπορεί να σου αλλάξει την καθημερινότητα;


READ MORE

Cookies