Πρώτον, επειδή βασίζεται στην ομώνυμη ταινία επιστημονικής φαντασίας (παραγωγής 1973) του συγγραφέα και σκηνοθέτη Μάικλ Κράιτον που είχε γράψει και τα «Jurassic Park» και «The Lost Word». Δεύτερον, επειδή την τηλεοπτική μεταφορά του υπογράφει ο Τζόναθαν Νόλαν, δημιουργός του «Person of Interest» και των (μαζί με τον αδελφό του Κρίστοφερ) «The dark knight», «The dark knigh rises» και «Interstellar». Και, τρίτον, επειδή στον πρωταγωνιστικό ρόλο εμφανίζεται ο σερ Αντονι Χόπκινς.
Τέτοια ερωτήματα δεν φαίνεται να τους πολυαπασχολούν μέσα στην αρμονική συμβίωσή τους, ως τη στιγμή που τα ρομπότ χάνουν τον έλεγχο και αρχίζουν να επιτίθενται στους ανθρώπους. Οι όροι του παιχνιδιού αλλάζουν, η τεχνητή νοημοσύνη αποδεικνύεται λιγότερο… αθώα και ασφαλής από ό,τι υπόσχονταν οι «ενορχηστρωτές» της. Την ίδια όμως στιγμή και ο άνθρωπος, όπως συμβαίνει πάντα στις ώρες της κρίσης, αποκαλύπτει μερικές από τις πιο γκρίζες (ενίοτε και άρρωστες) πλευρές του χαρακτήρα του.
«Εχω εμμονές με τα παιδικά μου χρόνια. Θέλω να επιστρέφω ξανά και ξανά στην Ουαλία όπου μεγάλωσα. Τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα ονειρεύομαι πως βρίσκομαι εκεί».
«Οι Ουαλοί έχουν μεγάλο υποκριτικό ταλέντο, το οποίο δεν βρίσκεις στους Αγγλους. Στους Αγγλους λείπει η ψυχή!».
«Δεν μπορώ να εξηγήσω ακριβώς τι είναι η υποκριτική τέχνη, αλλά την απολαμβάνω!».
«Δεν με απασχολεί καθόλου τι λένε οι άλλοι για εμένα. Είμαι αυτός που είμαι και κάνω ό,τι μου αρέσει να κάνω. Δεν περιμένω τίποτα και αποδέχομαι τα πάντα. Αυτό κάνει τη ζωή πολύ πιο εύκολη».
«Είμαι μοναχικός άνθρωπος, δεν έχω πολλές φιλίες και πολλές κοινωνικές σχέσεις».
«Δεν με ενδιαφέρει ο Σαίξπηρ και αυτού του τύπου οι αγγλικές σαχλαμάρες. Ηθελα να γίνω διάσημος, όλα τα άλλα είναι ανοησίες».
«Εξάλλου, δεν χρειάζεται πλέον να αποδείξω πως μπορώ να παίξω Σαίξπηρ. Το έχω ήδη κάνει».
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
