Το μεγαλύτερο στοίχημα στη σχεδόν δίχρονη ζωή του Ποταμιού δεν ήταν να γεννηθεί αλλά να διατηρηθεί ως υπολογίσιμη δύναμη στην πολιτική ζωή του τόπου. Τα πονταρίσματα βρίσκονται στα χέρια του Σταύρου Θεοδωράκη, ο οποίος παρά τη μείωση του ποσοστού του Ποταμιού στις εκλογές και τις κακές δημοσκοπήσεις δεν παίζει τα χαρτιά του, ενισχύοντας την απογοήτευση και τις φυγόκεντρες δυνάμεις στο εσωτερικό του κόμματος. Σε ένα διάστημα πυκνό σε γεγονότα, με την αβεβαιότητα για τη σταθερότητα της κυβέρνησης να θέτει τα κόμματα ενώπιον πιεστικών διλημμάτων, το Ποτάμι όχι μόνο δεν ενισχύει το ποσοστό του αλλά αν γίνουν σύντομα εκλογές κινδυνεύει να μείνει εκτός Βουλής.
Βουβές διαφωνίες
Αυτό το ενδεχόμενο λειτουργεί διαλυτικά, ωστόσο παρατηρείται το παράδοξο φαινόμενο όποτε γίνονται σχετικές συζητήσεις στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος να μη λέει κανένας ανοιχτά τις διαφωνίες του και οι εισηγήσεις του κ. Θεοδωράκη να γίνονται ομόφωνα αποδεκτές. Παράλληλα υπάρχουν στελέχη είτε προβεβλημένα είτε επικεφαλής ομάδων τα οποία πραγματοποιούν συναντήσεις με στελέχη άλλων κομμάτων προκειμένου να διερευνήσουν προθέσεις και προοπτικές. Το συνέδριο του Ποταμιού που έχει προγραμματιστεί για τον Φεβρουάριο φαντάζει τόσο μακρινό ώστε αρκετοί αμφισβητούν αν θα πραγματοποιηθεί. Πάντως σήμερα και αύριο πραγματοποιείται ηλεκτρονική ψηφοφορία των μελών του κόμματος για θέματα οργανωτικά και για αποσαφήνιση της ιδεολογικής ταυτότητας. Επίσης την ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται να συγκληθεί ευρεία σύσκεψη για το Ασφαλιστικό. Το μεγάλο παράπονο των περισσότερων στελεχών δεν είναι πολιτικό και οι βαθύτερες διαφωνίες τους δεν αφορούν τη φυσιογνωμία και το στίγμα του κόμματος, καθώς θεωρούν ότι πολιτική θολότητα περιβάλλει το ΠαΣοΚ, ακόμη και τη ΝΔ. Αφορούν τη νοοτροπία του κ. Θεοδωράκη, ο οποίος, λένε, δημιούργησε ένα κόμμα-συλλογικότητα και το μετατρέπει σε αρχηγικό κόμμα. Ο ιδρυτής του Ποταμιού αφήνει να εννοηθεί σε συνομιλίες και συνεντεύξεις του ότι έχει ένα συγκεκριμένο όραμα για το κόμμα, ότι θέλει να δημιουργήσει μια διαφορετική πολιτική οντότητα από τα παλαιού τύπου κόμματα, με άλλες δομές και λειτουργίες, όπως π.χ. να διατηρηθεί ο εθελοντικός χαρακτήρας των τοπικών οργανώσεων. Το θέμα είναι ότι όλο και λιγότεροι συμμερίζονται αυτό το όραμα, για δικούς του λόγους ο καθένας.
Σε ορισμένες περιπτώσεις διακυβεύεται η προσωπική σχέση του κ. Θεοδωράκη με ανθρώπους που πίστεψαν σε εκείνον και ακόμη δεν είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν το εγχείρημα παρά τις τριβές που υπάρχουν και τα μηνύματα δυσαρέσκειας που στέλνουν. Στο εσωτερικό του κόμματος συζητείται η ηχηρή απουσία του Θανάση Σκόκου, εκ των βασικών ιδρυτικών στελεχών του Ποταμιού, ο οποίος το τελευταίο διάστημα δεν παρίσταται σε καμία συνεδρίαση. Επίσης, ο Νικόλας Γιατρομανωλάκης, υπεύθυνος της καμπάνιας του Ποταμιού το 2004 και υποψήφιος στην Α’ Αθήνας στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, παραιτήθηκε από υπεύθυνος του Τομέα Δικαιωμάτων, ώστε να μπορέσει να εκφράσει τις αντιρρήσεις του για τη στρατηγική και την κατεύθυνση του κόμματος χωρίς να θεωρηθεί ότι υπονομεύει τον κ. Θεοδωράκη. Αυτός που μιλάει ανοιχτά για το πρόβλημα του Ποταμιού είναι ο Πέτρος Τατσόπουλος, ο οποίος συμμετείχε στην Επιτροπή Διαλόγου (πρόσωπα που στηρίζουν το Ποτάμι αλλά δεν έχουν ενταχθεί στην κομματική δομή) και η κριτική του μπορεί να συνοψιστεί στο απόφθεγμα του Μπαλζάκ «ο εγωισμός είναι το δηλητήριο της φιλίας».
Στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος το κλίμα είναι ανάλογο. Η Κατερίνα Μάρκου έχει εκφράσει ανοιχτά τον προβληματισμό της αν στις επόμενες εκλογές θα πρέπει να κατέλθει με το Ποτάμι ή με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Χάρης Θεοχάρης έχει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με κεντρώα στελέχη της ΝΔ. Σε αναζήτηση λέγεται ότι βρίσκεται και ο Σπύρος Δανέλλης, ενώ ο Σπύρος Λυκούδης μιλάει για την ανάγκη δημιουργίας ενός νέου κόμματος, το οποίο θα ενώσει τα κομμάτια της Κεντροαριστεράς και θα εκπροσωπήσει την ευρύτερη παράταξη.
Αυτό το ενδεχόμενο, το οποίο υποστηρίζουν επίσης η Αννα Διαμαντοπούλου, ο Γιώργος Φλωρίδης, οι Κεντροαριστερές Κινήσεις, ακόμη και ο Φίλιππος Σαχινίδης, που προτείνει σταθερά ένα «ελληνικό Επινέ», προς το παρόν φαντάζει ανέφικτο. Το έχει αποκλείσει ο κ. Θεοδωράκης, αλλά και η Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠαΣοΚ, ΔΗΜΑΡ, Κινήσεις) από την πλευρά της έχει την προσδοκία ότι θα αποτελέσει τον πόλο για την ανασύνταξη του χώρου.
Τα διλήμματα
Παρά ταύτα, η εκδήλωση του Ποταμιού στο Ζάππειο όπου παρουσιάστηκε η πρόταση του κόμματος για τον εκλογικό νόμο, με ομιλητές τους Χριστόφορο Βερναρδάκη, Ντόρα Μπακογιάννη και Μιλτιάδη Παπαϊωάννου και παρεμβαίνοντες τους Παναγιώτη Πικραμμένο, Παρασκευά Αυγερινό, Κώστα Πουλάκη και Θανάση Διαμαντόπουλο, έδειξε ότι το Ποτάμι παραμένει ένας χώρος διαλόγου που δεν περιορίζεται από κομματικά τείχη. Το ζήτημα για τον κ. Θεοδωράκη είναι αν θα κινηθεί γρήγορα ώστε να διατηρήσει την ορμή του Ποταμιού, διαφορετικά δεν αποκλείεται να δει ρυάκια να αρδεύουν το παλαιό κομματικό σύστημα που τόσο φιλοδοξεί να ανατρέψει.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
