Ο συνήθης συμβιβασμός, με τη συνήθη μέθοδο των… «εκπτώσεων». Ούτε το θέμα του πόσιμου νερού θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί διαφορετικά στο τελευταίο Συμβούλιο Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, την περασμένη Πέμπτη. Μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις οι υπουργοί κατέληξαν σε ένα σχέδιο οδηγίας με… μέλλον. Στη συμφωνία προβλέπονται αυστηρότερα όρια για επικίνδυνες ουσίες που περιέχονται στο πόσιμο νερό, όπως για παράδειγμα τα γνωστά «βρωμικά ιόντα» και ο «μόλυβδος».
Οι αποφάσεις για τα όρια των επικίνδυνων ουσιών επιβεβαιώνουν τα όσα είχε αναφέρει «Το Βήμα» προ ημερών. Ετσι, για τα «βρωμικά ιόντα», που είναι ύποπτα για καρκινογενέσεις, καθορίζεται ανώτατο όριο τα 10 μικρογραμμάρια ανά λίτρο. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με την έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης, βρέθηκαν εμφιαλωμένα νερά που περιείχαν ως και 170 μικρογραμμάρια βρωμικών ιόντων ανά λίτρο!
Οπως είχε αναφέρει «Το Βήμα», ένα από τα «καυτά» προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι εμπειρογνώμονες της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήταν και η περιεκτικότητα σε «μόλυβδο» του πόσιμου νερού ορισμένων κρατών, κυρίως της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας. Η επικίνδυνη αυτή ουσία εντοπίζεται κυρίως σε παλαιά δίκτυα ύδρευσης, όπου υπάρχουν σωλήνες μολύβδου. Οι αρμόδιοι υπουργοί αποφάσισαν ότι το ανώτατο όριο περιεκτικότητας σε μόλυβδο δεν θα πρέπει να ξεπερνά τα 10 μικρογραμμάρια ανά λίτρο νερού, ενώ η προηγούμενη ρύθμιση προέβλεπε 50 μικρογραμμάρια ανά λίτρο!
Στην Ελλάδα οι αρμόδιοι της ΕΥΔΑΠ διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί δεν χρησιμοποιείται πλέον μόλυβδος στα δίκτυα ύδρευσης. Το ερώτημα είναι αν υφίσταται θέμα με κατασκευές πριν από το 1950. Ωστόσο, το ζήτημα αφορά κυρίως χώρες της Ευρώπης με τα διατηρημένα ιστορικά κέντρα.
Φυσικά, η αντικατάσταση μέρους του δικτύου ύδρευσης στοιχίζει. Ετσι ο ένας συμβιβασμός ακολούθησε τον άλλο. Τέθηκαν δηλαδή… χρονικά όρια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων με έναν ορίζοντα μέχρι και 10 ετών! Ο λόγος; Το χρήμα. Σκεφθείτε ότι, σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, το κόστος για την εφαρμογή της οδηγίας ως το 2000 υπολογίζεται σε 70 δισ. ECU.
Προθεσμία 5 ετών δίδεται στη χώρα μας για τη μείωση των «βρωμικών ιόντων» στα καθορισμένα όρια των 10 μικρογραμμαρίων ανά λίτρο, αλλά μόνο στα εμφιαλωμένα νερά. Για το πόσιμο νερό των δικτύων ύδρευσης τα όρια είναι ελαστικότερα: ως το 2002 θα μπορούν να περιέχουν ως και 25 μικρογραμμάρια ανά λίτρο! Ετσι, στην Ελλάδα θα έχουμε και νερό «δύο ταχυτήτων» και «δύο ποιοτήτων». Θα πρέπει να περιμένουμε ως το 2007 για να ισχύσει το ανώτατο όριο των 10 μικρογραμμαρίων σε όλα τα πόσιμα νερά.
Συνήθεις ήταν και οι αντιδράσεις των αρμοδίων, μετά το συμβούλιο των αρμόδιων υπουργών. Ο υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Θ. Κολιοπάνος, που εκπροσώπησε τη χώρα μας, διαβεβαίωσε ότι «τα ελληνικά νερά, είτε προέρχονται από τα δίκτυα ύδρευσης είτε είναι εμφιαλωμένα, είναι τα καλύτερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο».
Και όπως λένε οι εμπειρογνώμονες δεν έχει και άδικο, αν ληφθεί υπόψη η ποιότητα νερών πολλών κρατών της Κεντρικής Ευρώπης. Ακόμη ο κ. Κολιοπάνος υποστήριξε ότι «εμμέσως η Ευρωπαϊκή Ενωση παραδέχεται ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για την υγεία, αφού δίνει περιθώρια προσαρμογής». Και δεσμεύθηκε ότι γίνονται συστηματικοί έλεγχοι στη χώρα μας για την ποιότητα του πόσιμου νερού.
