• Αναζήτηση
  • Το επταήμερο του Διόδωρου

    Με προσεκτικά βήματα, μη μας πατήσει, φθάνει το 2019

    Το βέλος του χρόνου

    Ηρθε η στιγμή της μεγάλης ετήσιας έκπληξης, της αναπόδραστης και επαναλαμβανόμενης αλλά και πάντα αναπάντητης: μα πώς πέρασε και αυτός ο χρόνος; Ελα ντε: πώς πέρασε; Και γιατί να περνά; Και πού πάει όταν περνάει ο χρόνος; Και από πού έρχεται;

    Ανόητα ανθρωπομορφικά ερωτήματα που δεν υπάρχει κανείς να τα απαντήσει – ούτε φυσικοί ούτε μαθηματικοί ούτε βιολόγοι. Το «βέλος του χρόνου», η κίνηση από το «παρελθόν» στο «μέλλον» μάς διαπερνά όλους· κατάκαρδα, και μας σκοτώνει. Γιατί και πώς, δεν το ξέρει κανείς, διανοητικό σημειωτόν κάνει η ανθρωπότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια.

    Και αφού δεν μπορούμε να απαντήσουμε στα κρίσιμα ερωτήματα της ύπαρξης – του χρόνου, του θανάτου και της ζωής -, αφού δεν έχουμε κάνει βήμα στην κατανόησή τους, δεν είναι σαν να μην υπάρχει χρόνος; Μήπως ζούμε σε αιώνιο παρόν άγνοιας;

    Σαν να είμαστε καθισμένοι πάνω στο περίφημο «βέλος του Ζήνωνα» –  εκείνο το βέλος του αρχαίου μαθητή του Παρμενίδη που αποδείκνυε πως η κίνηση είναι αδύνατη αφού κάθε στιγμή το βέλος δεν μπορεί να είναι παρά σε μία και μόνο συγκεκριμένη θέση. Αποκλείεται να κινείται· όπως και ο ωκύπους Αχιλλέας δεν μπορεί ποτέ να φθάσει την βραδύπουσα χελώνα.

    l Ετσι ακίνητοι που είμαστε, τόσους αιώνες στην ίδια θέση, για τούτο μας πετυχαίνει τόσο εύκολα το βέλος που ρίχνει ο χρόνος. Λίγο να κουνηθούμε διανοητικά, αν κάπως καταφέρουμε να απαντήσουμε στην ετήσια εκδοχή του προπατορικού ερωτήματος «μα πώς πέρασε κιόλας το 2018 και έρχεται το 2019;», λίγο επιδέξιοι να γίνουμε δηλαδή, τσακ, θα γέρνουμε το σώμα όπως έχουμε μάθει από τα πολεμικά φιλμ, θα περνάει ξυστά το βέλος του χρόνου – αιώνιοι θα γίνουμε!

    Πεταλούδες εντομολόγου

    Γενναιόδωρο φιλοσοφικό συμπέρασμα: οι αγωνίες μας για το τι θα συμβεί το 2019 δεν θα έχουν νόημα, το 2019 δεν θα υπάρχει όπως δεν είχε υπάρξει και το 2018. Αλέξης Τσίπρας, Κυριάκος Μητσοτάκης, Καμμένος, Τραμπ, Ερντογάν, δεν θα υπάρχουν – άλλωστε και σήμερα, αποκυήματα της φαντασίας μας είναι· της φαντασίας που υποκαθιστά τη γνώση. Και εμείς δεν είμαστε παρά αποκυήματα της δικής τους φαντασίας.

    Γιατί να μπλέκονται οι κόσμοι μας; Γιατί να είμαστε πεταλούδες ακινητοποιημένες στη βιτρίνα εντομολόγου ή συλλέκτη, στόχος για τα βελάκια που πετάει ο χρόνος, σαν να παίζει μισομεθυσμένος Darts σε αγγλική παμπ;

    l Μπα, όχι, νηφαλιότατος είναι· αλλιώς δεν εξηγείται η ευστοχία του: με ακρίβεια χιλιοστού του δευτερολέπτου θα εγκαθιδρυθεί το 2019 πάνω μας, σε κάθε κύτταρό μας, σε κάθε νοούμενό μας – αν σκεφτόμαστε με νοούμενα.

    l Υπάρχουν βέβαια και οι εχθροί της γνώσης, οι λάτρεις του διανοητικού σημειωτόν πάνω στο ζηνώνειο ακίνητο βέλος. Αλλά αντί να παραδεχθούν ρητά ότι είναι κατά του γνωσιακού πλούτου, κραυγάζουν ότι δήθεν «Υποβαθμίζεται το πανεπιστημιακό πτυχίο!», οι συνδικαλιστές εκπρόσωποι καθηγητών και δασκάλων, επειδή για τους διορισμούς στην εκπαίδευση θα προσμετρώνται μόρια σε όσους έχουν μεταπτυχιακά και διδακτορικά.

    Στον Καιάδα
    της ισότητας

    Συμβαίνει όμως κάτι ακόμη χειρότερο: υποβαθμίζεται το απολυτήριο λυκείου. Γιατί όποιος έχει απολυτήριο λυκείου να μην μπορεί να γίνει δάσκαλος ή καθηγητής αφού έχει διδαχθεί την ύλη; Κάποτε, πανεπιστημιακά πτυχία έπαιρνε μόνο μια χούφτα μεγαλοαστών και αρκούσε να έχεις το ενδεικτικό της προηγούμενης τάξης για να διδάξεις στα παιδιά του δημοτικού· ήταν το λεγόμενο «αλληλοδιδακτικό σχολείο» όπου τα μεγαλύτερα παιδιά δίδασκαν τα μικρότερα γιατί οι δάσκαλοι ήσαν λίγοι.

    Είναι καταπληκτικοί οι συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ: οι εκπαιδευτικοί βγάζουν το ψωμί τους επειδή η γνώση θεωρείται αγαθό και άρα απαιτείται να υπάρχουν κάποιοι να την προσφέρουν, οι εκπρόσωποί τους ισχυρίζονται ότι επιπλέον γνώσεις δεν αποτελούν πλεονέκτημα για τη διδασκαλία.

    Είναι η λογική της μιζέριας: όλοι ίσοι προς τα κάτω, να μοιραζόμαστε όλοι εξίσου τη φτώχεια μας διότι ο πλούτος, έστω και διανοητικός, δημιουργεί ανισότητες. Δεν έχει σημασία ότι όλοι ζουν καλύτερα όταν αυξάνεται ο υλικός πλούτος των κοινωνιών ή ο διανοητικός των σχολείων· σημασία έχει ότι κάποιοι περνούν ακόμα καλύτερα από τους άλλους. Προτιμότερο όλοι άσχημοι, φτωχοί, και άρρωστοι, παρά διαβαθμίσεις στην ομορφιά, στον πλούτο, στην υγεία· η ανισότητα είναι αμάρτημα, αδικία.

    Και σε ό,τι αφορά τον γνωσιακό πλούτο, να σταματήσουν επιστήμες και κοινωνία να παράγουν όλο και πιο πολύπλοκα συστήματα που απαιτούν περισσότερα χρόνια εκπαίδευσης, περισσότερα πτυχία – πίσω στην ισότητα της παλαιολιθικής σπηλιάς· για την ακρίβεια, στην ανισότητα της σωματικής δύναμης και της μαχητικής πανουργίας.

    Στον Καιάδα όσοι και όσες μπορεί να ξεχωρίσουν· συνεχείς έλεγχοι, να ταΐζουν το βάραθρο οι εξυπνότεροι, υγιέστεροι, διαβαστεροί, επικοινωνιακοί, όσοι έχουν τάση να θέλουν περισσότερα – και πρωτίστως οι ομορφότεροι και οι ομορφότερες.

    Μίζερος Σκρουτζ

    Πλήρης και απόλυτη ισότητα θα επιτευχθεί όταν θα έχουν επιζήσει μόνο ένας και μία ανάπηροι κατά 99%, κακάσχημοι και χαζοί, δύο άνθρωποι που κανείς δεν τους θεώρησε επικίνδυνους κατά τις εκκαθαρίσεις. Αυτοί που θα γίνονταν άξιοι πρόεδροι συνδικαλιστές αλλά δεν πήραν ποτέ τους πτυχίο.

    l  Τι με έπιασε πρωτοχρονιάτικα και τα έβαλα με τους συνδικαλιστές; Μάλλον τους μπέρδεψα με τους καλικάντζαρους. ‘Η ίσως με εκνεύρισε η μιζέρια τους μέσα στις γενναιόδωρες χρονιάρες ημέρες.

    Μπορεί όμως να με αποδιοργάνωσαν οι γιορτές – φαγητά πολλά, γλυκά ακόμη περισσότερα, ξενύχτια, αργίες, μαγαζιά ολάνοιχτα, παιδιά που λένε τα κάλαντα. Μήπως εγώ είμαι ο μίζερος Σκρουτζ και γκρινιάζω επειδή δεν αντέχω τις γιορτές, την ομορφιά, τη σχόλη;

    Θα προσπαθήσω να γίνω καλύτερος, ημερολόγιό μου· αφού δεν μπορώ να κάνω τσακ, λίγο στο πλάι, να περάσει ξώφαλτσα το βέλος του χρόνου γιατί δεν είδα αρκετά πολεμικά έργα και ούτε ξέφυγα ποτέ από τη Ζηνώνεια ακινησία, ας επωφεληθώ τουλάχιστον από τη νέα χρονιά, ας γίνω κάπως καλύτερος, αφού δεν μπορώ να γίνω αιώνιος και τέλειος.

    Καλή χρονιά να έχουμε – υγεία, χαρές, επιτυχίες, τύχη, αγάπη και έρωτες να μας φέρει το 2019!

    γραμματοκιβώτιο

    diodorus@tovima.gr

    Ας μην αυταπατώμεθα, Διόδωρε: Οι ευχές είναι σαν τις προεκλογικές υποσχέσεις·  δεν εκπληρώνονται. Γι’ αυτό, επί τω Νέω Ετει, ας αρκεσθούμε στην ταπεινή εκτίμηση ότι όλα θα πάνε, επιτέλους, καλύτερα.

    ΣΤΑΥΡΟΣ, ΟΙΩΝΟΣΚΟΠΟΣ

    nnn

    Χρόνια πολλά και εφέτος, και βλέπουμε…

    ΑΒΑΔΑΙΟΣ, ΧΕΛΜΟΥ
    ΚΑΙ ΑΓΡΑΦΩΝ

    nnn

    Τέλος 2018: εισοδήματα μειωμένα· επιχειρήσεις φευγάτες· ανεργία στα… κιλά της· δείκτης χρηματιστηρίου εξακοσάρης. Το πλεόνασμα μάλλον οφείλεται σ’ όλα αυτά τα αρνητικά.

    Γ.Κ., ΕΥΒΟΙΑ

    nnn

    Ο Πρωθυπουργός μας είπε ότι είναι με το μέρος της Ιστορίας. Από σεμνότητα δεν αποκάλυψε ότι η Ιστορία τον αντάμειψε χρίζοντάς τον αναμορφωτή της Ελλάδας και της Ευρώπης.

    ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΕΠΑΧΤΙΤΗΣ

    nnn

    Οι κοντοπατριώτες σου οι Αχαιοί του ΚΙΝΑΛ άκουσα ότι τρώγονται μεταξύ τους, φταίει τάχα ο Γιώργος Παπανδρέου. Πες τους ότι, αν με την αναθεώρηση του Συντάγματος γίνει η αχαριστία ποινικό αδίκημα, οι περισσότεροι εξ αυτών θα πάνε για κακούργημα.

    ΒΕΛΙΖΙΩΤΗΣ, ΟΜΠΛΟΥ ΚΑΙ ΝΕΡΟΜΑΝΑΣ

    nnn

    «Η Κίνησίς μας είναι Ανεξάρτητη και Υπερκομματική» – τι υποκρισία και κοροϊδία από τους χιλιάδες υποψηφίους (αναλογική γαρ), μετά την απαξίωση των κομμάτων και της πολιτικής. Μετά ψάχνουμε τις ρίζες της διαπλοκής και της διαφθοράς!

    ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΔΗΣ, ΚΙΑΤΟ

    nnn

    Λήθη ας καλύψει το Δεκαοχτώ, κι ας μην ξαναγυρίσει, / για να μην ξαναζήσουμε μνημόνια και κρίση. / Και είθε το ερχόμενο έτος Δεκαεννέα, / σε λίγο που θα αφιχθεί καλά να φέρει νέα: / καινούργια κυβερνητική ευχάριστη παρέα, / με την ευχή ν’ αποδειχθεί για όλους πιο ωραία!

    Γ. ΚΟΚ., ΕΝΤΑΥΘΑ

    nnn

    «Και του χρόνου σπίτια τους». Το χαρμόσυνο μήνυμα για το 2019, Διόδωρε…

    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΧΙΑΣ

    Νέες Εποχές
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk