«Charlie Hebdo»: Ο πραγματικός στόχος των τζιχαντιστών

Η επίθεση εναντίον του γαλλικού εβδομαδιαίου «Charlie Hebdo»

Η επίθεση εναντίον του γαλλικού εβδομαδιαίου «Charlie Hebdo» έχει τη δυναμική να ανατρέψει τις σχέσεις μεταξύ Ευρώπης και των μουσουλμάνων πολιτών της. Η στρατηγική πρόθεση τέτοιων επιθέσεων είναι να δείξει το είδος της κρίσης, να επηρεάσει τη γαλλική πολιτική και να στρατολογήσει νέους τζιχαντιστές. Μολονότι ο ισλαμικός εξτρεμισμός είναι κυρίως μια ενδομουσουλμανική διένεξη, τέτοιου είδους πράξεις εμπλέκουν μη μουσουλμάνους και εξογκώνουν την κατάσταση.

Μεταξύ των νεκρών είναι και ο εκδότης του περιοδικού Στεφάν Σαρμπονιέ που βρισκόταν στη λίστα της Αλ Κάιντα την οποία δημοσίευσε περιοδικό της Αραβικής χερσονήσου με την κατηγορία ότι «έβρισε τον προφήτη Μωάμεθ». Αυτόπτες στην επίθεση είπαν ότι άκουσαν τους εκτελεστές να φωνάζουν «Εκδικηθήκαμε τον προφήτη Μωάμεθ» και να τραγουδούν στα αραβικά «ο Θεός είναι μεγάλος». Πρόκειται για την τρίτη επίθεση σε δυτική χώρα σε λιγότερο από τρεις μήνες. Στην περίπτωση του Παρισιού έχουμε τρομοκράτες που φέρουν τελευταίου τύπου μικρά όπλα και δείχνει γυμνάσια μικρής μονάδας.
Η «σύγκρουση» Δύσης-Ισλάμ

Είτε αυτές οι επιθέσεις είναι έργο αυτόνομων τζιχαντιστών και μικροομάδων είτε ατόμων που συνδέονται με διεθνείς τζιχαντιστικές ομάδες, τέτοιες πράξεις οξύνουν περισσότερο τις σχέσεις μεταξύ δυτικού και μουσουλμανικού κόσμου. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ευρώπη όπου τα κράτη της είναι μάρτυρες της ανόδου του δεξιού εθνικισμού και της δυσφορίας που δείχνουν από χρόνια οι μουσουλμανικές κοινότητές τους. Ο αντικειμενικός στόχος των τζιχαντιστών είναι να σύρουν τα κράτη στο να πλήξουν σκληρότερα τις μουσουλμανικές κοινότητες ώστε να προωθήσουν το παραμύθι ότι η Δύση κάνει πόλεμο εναντίον του Ισλάμ και των μουσουλμάνων.
Ενώ οι δυτικές χώρες κάνουν το παν για να δείξουν ότι δεν συμβαίνει μια τέτοια σύγκρουση πολιτισμών, οι δεξιές δυνάμεις δημαγωγούν με αποτέλεσμα να ενισχύονται τέτοιοι φόβοι μεταξύ πολλών απλών ανά τον κόσμο μουσουλμάνων. Ακόμη πιο σημαντική είναι η πολύχρονη διένεξη για τις αξίες – ιδιαίτερα για την ελευθερία της έκφρασης, η οποία ανθεί στη Δύση, όμως για πολλούς μουσουλμάνους είναι διαβατήριο για ιεροσυλία. Παρ’ όλο που η μεγάλη πλειονότητα των μουσουλμάνων δεν απαντά με βία σε ομιλίες που θεωρεί βλάσφημες, υπάρχουν πολλοί που θα αντιδράσουν.
Στο Πακιστάν ο αντιβλασφημικός νόμος συνάντησε άγριες συζητήσεις και τεράστιες αντιδράσεις. Πολλοί πακιστανοί πολίτες δολοφονήθηκαν από συμπατριώτες τους επειδή μίλησαν είτε φέρθηκαν κατά τρόπο που θεωρήθηκε απρεπής. Στη ρίζα αυτού του προβλήματος βρίσκεται η δυσφορία που νιώθουν πολλοί μουσουλμάνοι για την ελευθερία έκφρασης, αν και αυτό δεν είναι γενικό. Για το πρόσωπο του προφήτη Μωάμεθ υπάρχει μεγαλύτερη ευαισθησία, επειδή η πατροπαράδοτη άποψη είναι ότι δεν επιτρέπεται να αποτυπωθεί ως εικόνα. Ιδιαίτερα μάλιστα κατά τρόπο σατιρικό.
Αγώνας για την εξουσία

Τελικά, πρόκειται για έναν ενδομουσουλμανικό αγώνα για την εξουσία και τον έλεγχο ντυμένο με το τι σημαίνει να είσαι μουσουλμάνος στον σημερινό κόσμο και ποια είναι τα όρια μιας δικαιολογήσιμης δράσης. Ο καθορισμός αυτών των παραγόντων είναι ένα εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κατάκτηση δύναμης.
Οι επιθέσεις εναντίον της Δύσης και των συμφερόντων της έχουν την έννοια του να εξαναγκάσουν τους Δυτικούς να εγκαταλείψουν τις μουσουλμανικές χώρες ή να τις υποχρεώσουν να επιτεθούν εναντίον μουσουλμάνων και να ενισχύσουν έτσι το παραμύθι των τζιχαντιστών είτε κάποιων άλλων. Αυτό το πρόβλημα υπονομεύει τις προσπάθειες μετριοπαθών και προοδευτικών μουσουλμάνων να προωθήσουν το ζήτημα των ελευθεριών που βασίζονται στα ισλαμικά ήθη.
Ο συνεχιζόμενος διάλογος μεταξύ μουσουλμάνων δίνει στους εξτρεμιστές μεγάλο ιδεολογικό και, κατά προέκταση, γεωπολιτικό χώρο να εκμεταλλευθούν. Οι τζιχαντιστές σκόπιμα στοχεύουν μη μουσουλμάνους, ιδιαίτερα στη Δύση, εν μέρει για να κερδίσουν έδαφος μέσα στον μουσουλμανικό κόσμο. Αυτή η στρατηγική ωθεί τον δυτικό κόσμο σε κάτι που είναι βασικά ένας εμφύλιος μουσουλμανικός πόλεμος και έχει στόχο να εξαφανίσει τις απειλές για την ασφάλειά του που αποτελούν οι πολεμάρχες ισλαμιστές.
Ετσι οι συζητήσεις μέσα στον μουσουλμανικό κόσμο δεν οδηγούν στην ήττα των εξτρεμιστών είτε στη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ μουσουλμάνων και Δύσης. Και αυτό ακριβώς είναι το ευπαθές σημείο των τζιχαντιστών και όπου η πραγματική μάχη για την ήττα τους πρέπει να διεξαχθεί. Οσο εξακολουθεί να επιβιώνει αυτή η ιδεολογία μόνο νέους μαχητές θα παράγει.
Αρθρο έκτακτου Δελτίου του Global Intelligence Stratfor (USA). Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του

HeliosPlus

Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk