Γ. Καρατζαφέρης: «Εγώ ήμουν αυτός που επέβαλε τον Παπαδήμο το Νοέμβριο του 2011»

Την Παρασκευή 16 Μαΐου ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, μίλησε στον Βήμα fm για το δημοσίευμα των Financial Times και τις ευρωεκλογές

Την Παρασκευή 16 Μαΐου ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης μίλησε στους Μπάμπη Παπαπαναγιώτου και Άρη Ραβανό για το δημοσίευμα των Financial Times και τις ευρωεκλογές.{{{ audio1 }}}

Για το δημοσίευμα των Financial Times και το παρασκήνιο του Νοεμβρίου του 2011

«Το να κάνουν αυτή τη σπέκουλα ημεδαποί και αλλοδαποί είναι αν μη τι άλλο πρόστυχο. Θα σας πω τα πραγματικά περιστατικά. Μου τηλεφώνησε ο κ. Παπούλιας τη Δευτέρα και μου είπε «δυο-τρεις μέρες παιδεύομαι με τους άλλους, έλα κι εσύ να λειτουργήσεις ως καταλύτης». Κάτι τέτοιο μου είπε. Και πηγαίνω και εκεί μου τηλεφωνεί ο Παπανδρέου και μου λέει «Γιώργο, τα μιλήσαμε με τον Αντώνη και συμφωνήσαμε σε μια θεσμική λύση». Δεν το καταλαβαίνω και μου απαντά ότι πρόκειται για τον πρόεδρο της Βουλής. Δηλαδή, τον Πετσάλνικο. «Έλα γρήγορα», μου λέει. Και απαντώ «έρχομαι, αλλά με σηκωμένο χειρόφρενο». Απολύτως είχε συμφωνήσει ο κ. Σαμαράς. Θα σας λέω τα πάντα όπως έχουν, ζωντανοί είναι και αυτοί και κάνω έκκληση στον κ. Παπούλια να ανέβει στο βήμα της Βουλής και να δώσει στη δημοσιότητα τα πρακτικά της Βουλής και να δουν όλοι την αλήθεια.

Μπαίνω μέσα και βλέπω ότι έχουν κάνει οι άλλοι εκεί μια αντι-κάμαρα και έχουν δίπλα τον κ. Πετσάλνικο και περιμένει και βέβαια σηκώνομαι και φεύγω. Με έψαξαν, αλλά τους είπα ότι αυτά είναι παιδικά και όχι για την ηλικία μας, δηλαδή «περίμενε εδώ να τα βρούμε εμείς» και να με φέρουν εμένα προ τετελεσμένου. Και τους είπα την επόμενη μέρα ότι τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά και ότι οι άλλοι στην Ευρώπη θα μας πετάξουν έξω και πρέπει να βάλουμε το γιο της Μέρκελ ή την κόρη της ή όποιον άλλον που είναι απολύτως δικός τους, για να μην πέσουν να τον φάνε. Αλλιώς, θα φάνε εμάς. Και πάω την επόμενη μέρα και βλέπω την εξής εικόνα – που πρέπει να βγουν τα πρακτικά, διότι όταν βγουν, κάποιοι δεν θα έχουν πού να κρυφτούν: αρχίζει μια πολεμική, με επιχειρηματολογία πάρα πολύ φθηνή, ο Παπανδρέου της πρότασης για Παπαδήμο. Από την άλλη πλευρά, ο Σαμαράς έχει μια επιχειρηματολογία δύο φορές πιο επιθετική, επειδή τον άκουσε κάπου να λέει ότι θα κάνει το ένα ή το άλλο. Εναντίον του. Και εκείνη την ώρα που λέει ο Σαμαράς ότι διαφωνεί, πιάνει και λέει ο Παπανδρέου: Έλσα Παπαδημητρίου. Και σηκώνομαι και φεύγω και πάνε να με πιάσουν από την πόρτα. «Ρε, είστε σοβαροί;», τους λέω. Ψέλλισε μετά από μισή ώρα το όνομα Παπαδημητρίου πάλι, το μισό όνομα του Βενιζέλου – γιατί το έκοψα μαχαίρι και είπα ότι θα φύγω. Και αρχίσαμε μετά δεύτερο γύρο για τον Παπαδήμο, παρότι τους λέω ότι εγώ δεν τον θέλω, διότι τον πολεμάω χρόνια, επειδή είναι στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ και στην τριμερή, στο τραπεζικό λόμπι και δεν τον θέλω. Αλλά όποιον άλλον βάλουμε, μετά από έξι μήνες θα μας πουν «Ave» και ότι πρέπει να κάνουμε όποιες διορθωτικές εθνικές προτάσεις (με τον Παπαδήμο) και να προχωρήσουμε.

Δεν έχω ακούσει κάτι (για Κακλαμάνη). Προσεκλήθη την Τρίτη και άκουγα Κακλαμάνη, Διαμαντούρο, Ρουμελιώτη και Σκουρή. Διάφορους. Για έναν εκδοροσφαγέα στη Λαχαναγορά. Άκουγα διάφορα και διάφορους. Και βέβαια, ξέρω ότι κανείς, είτε Παπανδρέου είτε Σαμαράς, δεν ήθελε Παπαδήμο και δεν μπορούσαν να καταλάβουν αυτό που τους έλεγα, ότι αν είναι άλλος εκτός από αυτόν, θα τον φάει η μαρμάγκα. Τους έλεγα ότι πρέπει να είναι ο Παπαδήμου και τους είπα να τον πάρουν τηλέφωνο για να μην είναι ερήμην του. Πιάνουν ένα κινητό που δεν έπιανε και μετά ασύρματο που δεν έπιανε ούτε αυτό. Και μετά λένε «τι να κάνουμε, να πάει μόνο ο πρόεδρος ή να πάμε όλοι μαζί;». Και συμφωνήσαμε να πάει πρώτα ο πρόεδρος μόνος του και μετά εμείς, ένας-ένας, κατ’ ιδίαν, με τη δύναμη των κομμάτων, γιατί αν πηγαίναμε όλοι μαζί, θα ήταν και λίγο αστείο. Έγινε αυτό και όταν ήρθε η σειρά του Σαμαρά, εγώ προσποιήθηκα ότι θέλω να πάω τουαλέτα. Και στήθηκα έξω από το δωμάτιο και τον περίμενα τον Σαμαρά και του είπα: Αντώνη, είναι χρυσή ευκαιρία. Πιάνουμε τώρα τον Παπαδήμο που τον θέλει η Μέρκελ και μετά καθόμαστε εμείς, δύο προς ένας, να φτιάξουμε μια δική μας κυβέρνηση που δεν θα είναι τόσο οσφυοκαμπτική. Και με κοιτάζει και μου λέει «καλά λες». Κλήθηκε μετά ο Παπαδήμος με το αυτοκίνητο και προχωρήσαμε και αυτή είναι η ιστορία.

Δεν τον πρότεινα απλά τον Παπαδήμο, τον επέβαλα. Εκείνη την ώρα, γιατί όσο το λέω μειώνονται τα ποσοστά, η Μέρκελ και ο Σόιμπλε μάς είχαν διώξει. Έπρεπε λοιπόν να δώσουμε μια ευκαιρία και όταν διαλέγεις τον υποδιοικητή της ΕΚΤ, το συνάφι τους, δεν θα τον άφηναν να χαθεί. Δεν θα μπορούσε η Ελλάδα να πτωχεύσει στα χέρια του Παπαδήμου. Δεν θα τον άφηναν. Γι’ αυτό τον πρότεινα και τον επέβαλα τον Παπαδήμο, για να κερδηθεί χρόνος. Αλλά δεν κερδήθηκε ο χρόνος, γιατί Σαμαράς και Παπανδρέου συναγωνίζονταν ο ένας τον άλλον σε οσφυοκαμψίες στη Μέρκελ και στη Λαγκάρντ που ήταν και ο λόγος της δικής μου αποχώρησης.

Μπαρούφα (ότι τον επέβαλε ο Μπαρόζο). Βρήκα, σας λέω, έναν Παπανδρέου σαν να του είχε πει ο Μπαρόζο «πρόσεξε μην βάλεις πάνω τον Παπαδήμο και δεν μπορούμε να σε διώξουμε». Το αντίθετο.

Δεν άντεχε ο Παπανδρέου. Δεν μπορούσε γι’ αυτό το ρόλο. Δεν ήταν κακό, αλλά δεν άντεχε. Το είχα καταλάβει. Και το πήραν χαμπάρι και οι Ευρωπαίοι ότι ο άνθρωπος δεν ήταν γι’ αυτά και του άρχισαν από την Ευρώπη να του ξηλώνουν από μέσα και το κόμμα, με τα δικά τους κονέ που είχε καθένας. Το μοιραίο λάθος του Παπανδρέου ως πολιτικό πρόσωπο είναι ότι κόλωσε στο δημοψήφισμα. Να πει ότι θα κάνει δημοψήφισμα π.χ. στις 6-7 Δεκεμβρίου και να πάει πάνω στη Μέρκελ με το δημοψήφισμα εν εξελίξει και να της πει ότι πραγματεύομαι το ερώτημα «ή θα ξηλώσουμε το πουλόβερ της Ευρώπης ή θα κάνετε κάτι για την Ελλάδα». Αυτό δεν έκαναν. Το ερώτημα θα ήταν «ευρώ ή δραχμή», θα ήταν «Ελλάδα ή Ευρώπη;», αλλά δεν είχε τα guts, δεν είχε τις νοητικές αντοχές να πάει εκεί και χάθηκε μια χρυσή ευκαιρία τότε. Ήταν μια καλή ιδέα για να χρησιμοποιηθεί ως χαρτί ή και να γίνει, με ένα «ελαφρύ» ερώτημα. 200 ερωτήματα θα μπορούσε να βάλει κάποιος, όπως κάνουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων και βγάζουν ό,τι θέλουν. Θα το έκανα για να κερδίσει η Ελλάδα. Αφού πάρεις αυτό που θέλεις με το διαπραγματευτικό χαρτί, μετά τους βάζεις ένα δημοψήφισμα με απλό ερώτημα, όχι «ευρώ ή δραχμή;». Αλλά δεν το έκανε, διότι η Μέρκελ έτρεμε εκείνη την περίοδο, μήπως μεταδοθεί ο ιός και σε άλλες χώρες. Ό,τι θέλαμε μπορούσαμε να κάνουμε. Τους είπα την πρώτη μέρα να σταματήσουμε κάθε κουβέντα που κάναμε εκεί μέσα και να πάρουμε το αεροπλάνο όπως ήμασταν και να πάμε στο Βερολίνο. «Μα, χωρίς ραντεβού;», μου λένε. Και τους απαντώ ότι είμαστε οι πέντε ισχυρότεροι άνθρωποι στην Ελλάδα, ο πρωθυπουργός, ο αντιπρόεδρος και τα τρία κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση. Και θα πάμε να της πούμε της Μέρκελ ότι μπορούμε ένα, δύο, πέντε και δεν μπορούμε εννέα, δέκα, ένδεκα. Αυτό είναι, τελειώσαμε. Φοβήθηκαν, όμως. Και εκεί είπα τη φράση που έμεινε: «Ρε σεις, παίζουμε πόκερ και έχετε πέντε και παριστάνετε ότι έχετε φουλ του άσου». Και παραδέχθηκαν μετά στο Eurogroup ότι έκαναν λάθος και ευτυχώς που δεν κατάλαβαν τότε την μπλόφα μου οι Έλληνες.»

Για την επίδοση του ΛΑΟΣ στις ευρωεκλογές

«Πιστεύω ότι το εκλογικό σώμα θα δώσει εντολή στις 26 του μηνός για να ξεκινήσει κουβέντα για το τι θα γίνει γενικά. Διότι αν τα προγνωστικά αυτά που τα πληρώνουν Μέσα Ενημέρωσης για να κρατήσουν τον Βενιζέλο είναι 25%, με 25% αυτά τα δύο κόμματα δεν έχουν την πολιτική νομιμοποίηση να νομοθετούν και δεν θα τους ακούει και κανένας από τους βουλευτές τους. Μια κουβέντα την κάναμε και ή θα αφήσουμε τη χώρα να πάει σε εκλογές με το βρόγχο των άκρων – δηλαδή τη Χρυσή Αυγή και κάποιες ακραίες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ – ή θα γίνει μια συζήτηση για μια αστική δημοκρατία από τη μία άκρη μέχρι την άλλη, δηλαδή οραματίζομαι ένα 1909, 1952, 1964 ή 1974. Διαφορετικά, επαναλαμβάνω ότι η Ελλάδα θα οδηγηθεί σε πολύ πιο δύσκολες στιγμές.»

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αφιερώματα
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk