Η Πέτρα του μύθου

Οι δρόμοι στην Iορδανία σε συνεπαίρνουν και σε προκαλούν να τους ακολουθήσεις, έτσι καθώς «κυματίζουν» στους αμμόλοφους και τραβούν κατά τον Νότο. Και εσύ στέκεις μπροστά σε όλα αυτά τα οχήματα του ταξιδιού του πρώην βασιλιά Χουσεΐν, πατέρα του Αμπντάλα, στο πολύ ιδιαίτερο Βασιλικό Μουσείο Αυτοκινήτων στο Αμμάν, και νιώθεις την έλξη της κόκκινης «θάλασσας», της ερήμου Ουάντι Ραμ, πριν από την Ερυθρά Θάλασσα μπροστά στην Ακαμπα.

Είναι μυθικά όλα αυτά και κάθε μύθος έχει και τον ήρωά του. Εκεί βασιλεύει ο «Λόρενς της Αραβίας». Η θρυλική ταινία γυρίστηκε στους αμμόλοφους και στις απεραντοσύνες της ερυθράς άμμου και τα δυνατά οχήματα με κίνηση και στους τέσσερις τροχούς μοιάζουν να ακολουθούν τα χνάρια των ανθρώπων της ερήμου, με τις επίσης κόκκινες ραβδωτές μαντίλες τυλιγμένες γύρω από το σοφό κεφάλι τους.

Τα πλοία της ερήμου

Εδώ όλα είναι δρόμος, αν ξέρεις πού πατάς και πού πηγαίνεις. Και αν έχεις την ιδεολογία των βεδουίνων, οι οποίοι είναι πολύ φιλόξενοι γιατί ξέρουν καλύτερα από τον καθένα ότι κανείς δεν μπορεί να ζήσει μόνος του στην έρημο.

Τουλάχιστον πρέπει να ταξιδεύουν παρέα με τα παραδοσιακά «πλοία της ερήμου», τις καμήλες τους, που όμως τώρα όλο και πιο σπάνια τις βλέπεις καθισμένες έξω από τις μεγάλες σκηνές από κατσικίσιο μαλλί. Τις θέσεις τους όλο και πιο συχνά καταλαμβάνουν τα πιο… συμφέροντα ημιφορτηγά, ενώ καμιά φορά υπάρχει και αυτοκίνητο και καμήλα.

Το τρένο που χρησιμοποιήθηκε στα γυρίσματα της ταινίας «Ο Λόρενς της Αραβίας» βγάζει ξανά καπνό σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εκκινεί από τον σταθμό του Αμμάν για τον γύρο της πόλης, που, σαν την έρημο, επίσης «κυματίζει» στους πυκνοκατοικημένους λόφους, από όπου ξεκινά ένα ακόμη παραμύθι της Ανατολής. «Κan zaman» στην Ιορδανία σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «μια φορά κι έναν καιρό»…
Το μυστικό σκάλισμα

Οι εικόνες τρέχουν στον δρόμο με τους φοίνικες, ανάμεσα στη Νεκρά Θάλασσα, τα τοπία του αλατιού και το βιβλικό όρος Νεβώ, όπου συντηρείται η παράδοση ότι πέθανε ο Μωυσής, και τραβούν κατά τη μυθική Πέτρα, λοξοδρομώντας προς το Αλ Καράκ, όπου βρίσκεται το κάστρο των σταυροφόρων. Ετσι γινόταν πάντα, καθώς η λαξευμένη στον βράχο πόλη των Ναβαταίων, των παλιών ανθρώπων της ερήμου, ήταν σταυροδρόμι καραβανιών. Η αργόσυρτη γραμμή τους άφηνε πίσω της ευωδιά μοσχολίβανου και μπαχαρικών, καθώς οι καμηλιέρηδες και οι καμήλες λικνίζονταν μεταφέροντας κάτω από τον καυτό ήλιο την πολύτιμη πραμάτεια τους. Τους οδηγούσε το λαμπερό άστρο της ερήμου, μια ολόκληρη πόλη λαξευμένη στους γκρεμούς του κόκκινου αμμόλιθου. Βρισκόταν στην ακμή της πριν από 2.000 χρόνια και οι κάτοικοί της ήταν εξαιρετικά επινοητικοί στη δημιουργία δικτύων για τη συλλογή του λιγοστού νερού που ρίχνει εκεί ο ουρανός. Ηταν πραγματική δροσιά για τους καμηλιέρηδες να μπαίνουν στη θεόστενη πύλη της Πέτρας, το φαράγγι Σικ, μια ρωγμή ανάμεσα στους βράχους, και να βγαίνουν απέναντι στο «Θησαυροφυλάκιο», το πιο εντυπωσιακό σκάλισμα στον ροδόχρωμο βράχο, με έναν συνδυασμό γραμμών των αρχαίων Ελλήνων και των Χετταίων.
Λένε πως όταν έφτανε ένα καραβάνι στην Πέτρα, αγόρια επάνω σε γαϊδούρια έτρεχαν να αναγγείλουν την άφιξή του. Και τώρα τα παιδιά με τα γαϊδούρια καταφθάνουν πρώτα όταν φανούν οι τουρίστες. Αν και μόλις το 1/3 της αρχαίας πόλης έχει αποκαλυφθεί από την άμμο που τη σκέπασε όταν παρήκμασε, η διαδρομή από το Θησαυροφυλάκιο μέχρι κάτω, στον Ναό των Φτερωτών Λεόντων, είναι κοντά τέσσερα χιλιόμετρα, μια απόσταση που ο επισκέπτης μπορεί να διανύσει μόνο με γαϊδούρι, άλογο ή καμήλα. Στο μεταξύ, περνούν μπροστά από το εντυπωσιακό ρωμαϊκό θέατρο με τις λαξευμένες κερκίδες. Οταν η Πέτρα κηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, τα μέλη της φυλής βεδουίνων που ζούσαν επί αιώνες στις σπηλιές ξεσπιτώθηκαν, αλλά δεν απομακρύνθηκαν – βόσκουν τις κατσίκες τους στα περίχωρα και επιστρέφουν στις σπηλιές όταν μπορούν, ακολουθώντας τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους γύρω από την υπαίθρια εστία με το τσουκάλι που βράζει.
Καφές και μπαχαρικά

Αυτοί που περνούσαν πρώτη φορά από την Πέτρα θα δοκίμαζαν την ίδια έκπληξη που δοκιμάζουν και τώρα οι νεοφερμένοι τουρίστες όταν καταφθάνουν από το κοντινό χωριό Ουάντι Μούσα. Μετά τη δροσιά του Σικ θα διέγειραν τις αισθήσεις τους η μυρωδιά του κάρδαμου από τον χονδροκομμένο καφέ που κοχλάζει στη φωτιά και η ευωδιά του κρέατος που «μουρμουρίζει» νόστιμες ιστορίες πάνω στα κάρβουνα – προμηνύοντας ανάπαυση και φιλοξενία. Ο καφές έχει ιδιαίτερη σημειολογία στην Ιορδανία. Το πρώτο φλιτζάνι που σου προσφέρουν είναι για το «καλωσόρισες», το δεύτερο για τη δική σου ευχαρίστηση, και αν ζητήσεις τρίτο φτάνεις στην υπερβολή και είναι προσβολή.
Σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή το ψήσιμο του κρέατος αποτελεί ολόκληρη ιεροτελεστία, την οποία παρακολουθήσαμε στο παλιό χάνι του 18ου αιώνα που λειτουργεί ως εστιατόριο «Καν Ζαμάν» κοντά στο Αμμάν. Εκεί ετοιμάζονται τα κόφτα (κιμάς ζυμωμένος με μπαχαρικά) και το κεμπάπ (κομμάτια αρνιού κυρίως) περασμένα σε σούβλες. Τα μπαχαρικά και τα καρυκεύματα νοστιμεύουν τα πάντα, το εμβληματικό χούμους (πουρές ρεβιθιών, ταχίνι, σκόρδο, χυμός λεμονιού), το μπαμπά γκανούς (πουρές ψητής μελιτζάνας, ντομάτα, κρεμμύδι), το κίμπε ή κούμπε (κιμάς, πλιγούρι, κουκουνάρι) και τη σαλάτα φατούς (κρεμμύδι, αγγούρι, ντομάτα, μαϊντανός, τσιγαρισμένες πίτες, μπαχαρικά). Ορεξη να έχεις…

*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 23 Μαρτίου 2014

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
BHMAgazino
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk