Πατρικοί δεσμοί

Το περιβάλλον στον ουρανοξύστη του Τόκιο όπου κατοικεί η τριμελής οικογένεια των Νονομίγια είναι μίνιμαλ, γυαλιστερό και πανάκριβο·

Το περιβάλλον στον ουρανοξύστη του Τόκιο όπου κατοικεί η τριμελής οικογένεια των Νονομίγια είναι μίνιμαλ, γυαλιστερό και πανάκριβο· ο πατέρας (Μασαχάρου Φουκιγιάμα) είναι επιτυχημένος γραφίστας, η μητέρα (Ματσίκο Ονο) πιστά αφοσιωμένη στη σωστή ανατροφή του εξάχρονου αγοριού τους (Κίτα Νονομίγια). Η επικοινωνία ανάμεσά τους εμφανής από μακριά, το ίδιο και η τρυφερότητα, όπως και ο σεβασμός. Οι Νονομίγια ζουν την τέλεια ζωή.
Ή έτσι νομίζουν. Γιατί όλα τα παραπάνω θα γκρεμιστούν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, θα αποδειχθούν τεράστιο ψέμα. Ενα λάθος του μαιευτηρίου αποκαλύπτεται με καθυστέρηση έξι χρόνων και μέσα σε λίγα λεπτά η εξίσου πολύχρονη οικογενειακή αρμονία καταστρέφεται. Η απόλυτη γαλήνη μετατρέπεται σε ξαφνική θύελλα. Εμφανίζονται οι πραγματικοί γονείς του παιδιού (Ρίρι Φουράνκι, Γιόκο Μάκι), από χαμηλότερη κοινωνική τάξη, και μαζί τους, φυσικά, εμφανίζεται το πραγματικό παιδί των πλουσίων που όλα αυτά τα χρόνια είχε μεγαλώσει με τους φτωχούς.
Οπότε η εξαιρετική αυτή ταινία του ιάπωνα σκηνοθέτη Χιροκάζου Κόρε-Εντα, που βράζει από τα πρώτα κιόλας λεπτά της, θέτει στο τραπέζι καίρια oικογενειακά ζητήματα που προκαλούν ουσιώδη ερωτήματα: πώς θα αντιδράσουν τα δύο παιδιά από τη στιγμή που αναγκάζονται να ζήσουν σε περιβάλλον διαφορετικό από αυτό που έχουν συνηθίσει; Και πώς, από την πλευρά τους, οι γονείς (και των δύο παιδιών) θα μπορέσουν να διαχειριστούν την αμηχανία των καταστάσεων με το να δεχθούν ένα παιδί που είναι μεν βιολογικά δικό τους αλλά την ίδια ώρα άγνωστο σαν ξένο; Πώς θα μπορέσουν να το αγαπήσουν; Και πώς θα μπορέσει να τους αγαπήσει;

«Σε ποιο σημείο ένας πατέρας γίνεται πραγματικά γονιός;»
αναρωτιέται ο σκηνοθέτης Χιροκάζου Κόρε-Εντα που παρουσίασε το «Πατέρας και γιος» πέρυσι στις Κάννες, εντός συναγωνισμού κερδίζοντας τελικά το βραβείο κριτικών και Οικουμενικής Επιτροπής. «Οντας πατέρας ο ίδιος, είναι ένα από τα αναπάντητα ερωτήματα που έχω». Πολύ συχνά ακούω να μου λένε πόσο μου μοιάζει η κόρη μου. Συγκρίνοντας τα χαρακτηριστικά των προσώπων μας, διακρίνω όντως τις ομοιότητες, αλλά είναι η πατρότητα στο DNA ή στον χρόνο που περνάμε μαζί; Είναι το αίμα ή ο χρόνος;». Κάπως έτσι ξεκίνησε το «Πατέρας και γιος».
Ο σκηνοθέτης κοιτάζει το θέμα πολύπλευρα, από πολλές διαφορετικές γωνίες· κυριολεκτικά το ξεζουμίζει. Θα γίνουν πολλές «δοκιμές», πολλά πειράματα, όλα όμως με τα εμπόδιά τους. Ο πλούσιος πατέρας θα σκεφτεί τη λύση της κοινής ανατροφής των δύο παιδιών. Ο φτωχός θα προσπαθήσει να αδράξει την ευκαιρία για να βγάλει χρήματα. Ο σκηνοθέτης πλάθει αναγνωρίσιμους ανθρώπους, με τους οποίους ο θεατής ταυτίζεται.
Και, τέλος, για ακόμη μία φορά θα πρέπει να επισημανθεί το θαύμα αυτού του σκηνοθέτη στον χειρισμό των παιδιών. Πριν από μερικά χρόνια μας είχε συγκλονίσει με το «Κανείς δεν ξέρει», την αποκρυστάλλωση μιας αληθινής ιστορίας σύμφωνα με την οποία ανήλικα αδέλφια ζούσαν μόνα τους σε ένα διαμέρισμα του Τόκιο. Και τώρα, το θαύμα επαναλαμβάνεται.

πότε & πού:
Η ταινία «Πατέρας και γιος» («Soshite chichi ni naru») του Χιροκάζου Κόρε-Εντα, με τους Μασαχάρου Φουκιγιάμα, Ματσίκο Ονο, συνεχίζεται στις αίθουσες ΓΑΛΑΞΙΑΣ, ΑΒΑΝΑ και ΙΛΙΟΝ

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk