Μάθιου Μακ Κόναχι: Το νέο πρόσωπο των Οσκαρ και η μεταμόρφωσή του σε ηθοποιόσελ. 3

Αν ο Θεός ήταν παρών στο Dolby Theatre του Χόλιγουντ την περασμένη Κυριακή, κατά πάσα πιθανότητα θα κοκκίνιζε από ντροπή.

Αν ο Θεός ήταν παρών στο Dolby Theatre του Χόλιγουντ την περασμένη Κυριακή, κατά πάσα πιθανότητα θα κοκκίνιζε από ντροπή. Το εγκώμιο που του έπλεξε ο ηθοποιός Μάθιου Μακ Κόναχι ενώ κρατούσε στο χέρι του το Οσκαρ α’ ανδρικού ρόλου που κέρδισε για την ταινία «Dallas buyers club» θα το ζήλευε ακόμη και ιεροκήρυκας. «Θέλω να μνημονεύσω τον Τσάρλι Λότον» είπε ο 44χρονος τεξανός ηθοποιός. «Οταν έχεις μαζί σου τον Θεό έχεις έναν φίλο. Και αυτός ο φίλος είσαι εσύ ο ίδιος». Ενδεχομένως σε αυτό το σημείο ο Μακ Κόναχι να μην έχει και τόσο άδικο. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια ο καλύτερος φίλος του Μάθιου Μακ Κόναχι ήταν ο… Μάθιου Μακ Κόναχι. Και ο μόνος άνθρωπος που πίστεψε ότι ο Μάθιου Μακ Κόναχι θα μπορούσε να κερδίσει το Οσκαρ ήταν και πάλι ο… Μάθιου Μακ Κόναχι. Και τα κατάφερε.
Οι τρεις αρχές του Μάθιου

Θρησκεία, οικογένεια, μπορεί και πατρίδα. Οι τρεις αρχές του Μάθιου Μακ Κόναχι. Στην απονομή ευχαρίστησε και τον πατέρα του («εκεί ψηλά στον ουρανό θα με βλέπει τώρα πιθανόν με μια μπίρα Miller στο χέρι»), ευχαρίστησε και τη μητέρα του («απαίτησε από μένα και από τα αδέλφια μου να σεβόμαστε τον εαυτό μας»), ευχαρίστησε και τη γυναίκα του, την ηθοποιό Καμίλα Αλβες-Μακ Κόναχι και φυσικά τα τρία παιδιά τους.
Ολα αυτά τα πρόσωπα όπως και οι αρχές του θα πρέπει να έχουν όντως παίξει μεγάλο ρόλο στη ζωή και την καριέρα του αλλά ο σημαντικότερος λόγος που δικαιολογεί την πρόσφατη επιτυχία του είναι ένας: η απόφασή του να αλλάξει προφίλ στη δουλειά του. Και είναι αλήθεια ότι για ένα μεγάλο διάστημα το όνομα του ηθοποιού που γεννήθηκε στο Ουβάλντ του Τέξας τον Νοέμβριο του 1969 ήταν ταυτισμένο με αισθηματικές κομεντί «της σειράς». Το περίεργο είναι ότι πριν από τις κομεντί, από πολύ νωρίς στην καριέρα του ο Μακ Κόναχι είχε κάνει εξαιρετικές κινηματογραφικές επιλογές, όπως το υποψήφιο για το Οσκαρ σεναρίου «Μοναχικό αστέρι» του Τζον Σέιλς ή το δικαστικό δράμα «Η ετυμηγορία» του Τζόελ Σουμάχερ. Ελάχιστοι ενδεχομένως θα θυμούνται ότι ο Μακ Κόναχι είχε επίσης παίξει στο «Amistad» του Στίβεν Σπίλμπεργκ, στο «Ed Tv» του Ρον Χάουαρντ, μια προφητική ταινία για τη μάστιγα των reality shows, στην «Επαφή» του Ρόμπερτ Ζεμέκις (στο πλευρό της Τζόντι Φόστερ) αλλά και στη ναυτική περιπέτεια για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο «U 572» του Τζόναθαν Μόστοου, όπου και πάλι ήταν πολύ καλός.
Ολες αυτές οι ταινίες δεν έχουν σχέση με το είδος της αισθηματικής κομεντί, να όμως που αυτό ακριβώς ήταν το είδος με το οποίο ο Μακ Κόναχι από κάποια στιγμή και μετά ταυτίστηκε: «Ο γάμος του εραστή μου!» δίπλα στην Τζένιφερ Λόπεζ, «Πώς να χωρίσετε σε 10 ημέρες» και «Προσεχώς… ζάπλουτοι» δίπλα στην Κέιτ Χάντσον, «Σαχάρα» με την Πενέλοπε Κρους, «Τριαντάρης από σπίτι» με τη Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, «Τα φαντάσματα των πρώην» με την Τζένιφερ Γκάρνερ… Ε ναι, οι ταινίες ήταν αρκετές, όπως και οι ραβδώσεις στο καλογυμνασμένο σώμα του Μακ Κόναχι, που ως επί το πλείστον έπαιζε γυμνός από τη μέση και πάνω. Αντε μετά να «ξεπλύνεις» το όνομά σου. «Σε προσωπικό επίπεδο δεν μου αρέσουν οι ρομαντικές κομεντί» θα έλεγε αργότερα ο ίδιος. «Ομως αρέσουν στον κόσμο και για κάποιον λόγο στον κόσμο αρέσει να με βλέπει σε αυτές. Και κάποιες έχουν υπάρξει πολύ επιτυχημένες. Δεν είναι ρηχές, είναι ελαφρές. Και το πιο δύσκολο είναι να τις διατηρείς ελαφρές».
Από τα πετρέλαια στη λάντζα

Ο πατέρας του Μάθιου Μακ Κόναχι είχε εταιρεία παροχής πετρελαίου στο Τέξας και η μητέρα του – παρούσα στην απονομή – ήταν αντικαταστάτρια δασκάλα. Ο Μακ Κόναχι μεγάλωσε στο Λόνγκιβιου της ίδιας πολιτείας όπου τελείωσε το σχολείο αλλά ενώ ο πατέρας του τον προόριζε για αντικαταστάτη του στην οικογενειακή τους επιχείρηση, εκείνος, σε αντίθεση με τα αδέλφια του, δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον.
Ηθελε αλλαγή παραστάσεων και τη βρήκε ως… λαντζιέρης στην Αυστραλία όπου έζησε για έναν χρόνο. Επιστροφή στις Ηνωμένες Πολιτείες, Πανεπιστήμιο στο Οστιν του Τέξας, στόχος η δικηγορία. Στροφή στον κινηματογράφο αλλά πώς; Πριν από τις τελικές εξετάσεις διάβασε ένα βιβλίο «πνευματικής επιρροής» ονόματι «Ο καλύτερος πωλητής του κόσμου»! Είδε τον εαυτό του ως ηθοποιό και ακολούθησε τη φωνή της καρδιάς του. Πρώτη ταινία του τα «Νεανικά μπερδέματα» (1993) του Ρίτσαρντ Λινκέιτερ που αναφερόταν στις περιπέτειες μιας παρέας αποφοίτων την τελευταία μέρα του σχολείου.
Από τότε ως τις μέρες μας η καριέρα του Μάθιου Μακ Κόναχι πέρασε από πολλά στάδια μέχρι πριν από τρία χρόνια όταν έπαιξε έναν εκκεντρικό επαγγελματία δολοφόνο στο «Killer Joe» του Γουίλιαμ Φρίντκιν και στον «Δικηγόρο με τη Λίνκολν» από το βιβλίο του Μάικλ Κόνελι. Κάτι άλλαζε πάνω του. Ούτε η εμφάνιση αλλά ούτε και το σεξαπίλ ήταν τα στοιχεία που ξεχώριζαν πάνω του. Στο «The paperboy» του Λι Ντάνιελς, έναν χρόνο αργότερα, έπαιξε έναν ομοφυλόφιλο, ενώ στο «Ενα καλοκαίρι» του Τζεφ Ντάνιελς ήταν εξαιρετικός υποδυόμενος έναν φυγόδικο που προσπαθούσε να ξαναβρεί τον έρωτά του.

«Ο ήρωάς μου ήταν πάντα δέκα χρόνια μακριά»
Ο Μάθιου Μακ Κόναχι είχε αρχίσει αργά αλλά μεθοδικά να χτίζει μια καινούργια περσόνα. Η περσινή χρονιά ήταν το αποκορύφωμα αυτής της προσπάθειας που στις μέρες μας συνεχίζεται με την εξαιρετική τηλεοπτική σειρά «True detective» στην οποία είναι και συμπαραγωγός μαζί με τον συμπρωταγωνιστή και φίλο του Γούντι Χάρελσον. Το «πέρασμά» του από τον «Λύκο της Γουόλ Στριτ» του Μάρτιν Σκορσέζε όπου υποδύθηκε ένα σαΐνι του χρηματιστηρίου ήταν το καλύτερο στοιχείο μιας μέτριας ταινίας και στο «Dallas Buyers Club» του Ζαν Μαρκ Βαλέ, για το οποίο έχασε περίπου 20 κιλά, είναι η ψυχή ενός δύσκολου εγχειρήματος. Υποδύεται έναν φορέα του AIDS, τον Ρον Γούντροφ, που στη δεκαετία του 1980 «ίδρυσε» τη δική του εταιρεία παροχής φαρμάκων, η πώληση των οποίων δεν επιτρεπόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στον ευχαριστήριο λόγο του στα Οσκαρ ο Μακ Κόναχι είπε επίσης ότι όταν ήταν μικρός και τον ρωτούσαν ποιος είναι το ίνδαλμά του, απαντούσε ότι ήταν ο ίδιος αλλά δέκα χρόνια αργότερα. Μόνο που όταν έφτανε στην ηλικία του… ινδάλματος και τον ξαναρωτούσαν, κάθε άλλο παρά ίνδαλμα θεωρούσε τον εαυτό του. Εξακολουθούσε ωστόσο να βλέπει τον εαυτό του ίνδαλμα τα… επόμενα δέκα χρόνια. «Ο ήρωάς μου ήταν πάντα δέκα χρόνια μακριά». Ισως τελικά με το Οσκαρ να τον βρήκε. Θα δούμε.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk