Η ερώτηση του 1 εκατ. δολαρίων

Στην πρόσφατη συζήτηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής για την Ενδιάμεση Εκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος,

Η ερώτηση του 1 εκατ. δολαρίων | tovima.gr
Στην πρόσφατη συζήτηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής για την Ενδιάμεση Εκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, ο πρώην υπουργός Οικονομικών κ. Φίλιππος Σαχινίδης πολύ εύστοχα επισήμανε ότι σύμφωνα με την ιστορική εμπειρία της χώρας η ελληνική οικονομία όταν τρέχει με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης μπορεί να δημιουργήσει περί τις 50.000 θέσεις εργασίας κάθε χρόνο. Και όπως είπε μ’ αυτούς τους ρυθμούς θα χρειαστούν 15 με 20 χρόνια για να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας. Ρώτησε μάλιστα τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γιώργο Προβόπουλο αν υπάρχει τρόπος η οικονομία να δημιουργήσει τα επόμενα χρόνια πάνω από 150.000 θέσεις εργασίας, ώστε σε βάθος τετραετίας θα μειωθεί τουλάχιστον η ανεργία κατά το ήμισυ. Απάντηση βεβαίως δεν πήρε, διότι πρόκειται… για την ερώτηση του 1 εκατ. δολαρίων!
Αναμφίβολα, η ανεργία, η οποία σκαρφάλωσε στο 28% – ποσοστό που αντιστοιχεί σε περίπου 1,4 εκατ. ανέργους – είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας. Και για να αντιμετωπιστεί ένα είναι σίγουρο: προγράμματα απασχόλησης σαν και αυτά που εξαγγέλλει επανειλημμένως ο υπουργός Εργασίας κ. Γιάννης Βρούτσης, βαφτίζοντας τα τη μία «ευκαιρίες εργασίας» και την άλλη «επιταγή εισόδου» στην αγορά εργασίας δεν αρκούν. Απαιτούνται αποτελεσματικές και μακρόπνοες πολιτικές απασχόλησης.
Διότι η ανεργία θα αντιμετωπιστεί ριζικά μόνο με την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και τη στήριξη επιχειρήσεων με εξαγωγικό προσανατολισμό. Και η χώρα τα τελευταία χρόνια έχει υποστεί τις συνέπειες της εσωτερικής υποτίμησης και τις ανατροπές που έφεραν οι μειώσεις μισθών και οι εκατοντάδες μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τη μετάβαση σε ένα βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο.
Δεν μπορεί λοιπόν τα κονδύλια που συνοδεύουν τα προγράμματα τύπου Βρούτση να κατευθύνονται προς τη μαζική εστίαση, τις καφετέριες ή τα beauty saloons και τα κομμωτήρια, δημιουργώντας ευκαιριακές και θνησιγενείς θέσεις εργασίας, για καθαρά «επικοινωνιακούς» σκοπούς και να μη στηρίζουν κυρίως παραγωγικές δραστηριότητες που θέλουν όμως χρόνο για να αποδώσουν.
Βεβαίως, είναι κατανοητό ότι ο νέος άνεργος χρειάζεται κάτι άμεσα για να τα βγάλει πέρα, ενώ οι εξαγωγές, τα καινοτόμα προϊόντα και γενικώς οι παραγωγικοί κλάδοι χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν. Ομως δεν μπορεί το ένα να γίνεται εις βάρος του άλλου. Διότι όσο το παραγωγικό μοντέλο της χώρας παραμένει αναποτελεσματικό και εσωστρεφές, η ανεργία δεν θα υποχωρεί και στην ουσία θα ακυρώνει τις θυσίες της εσωτερικής υποτίμησης.
gpapai@dolnet.gr

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk