offstage

Οι προσδοκίες του Mega για την ελληνική σειρά «Το σπίτι της Εμμας» ήταν μεγάλες.

offstage | tovima.gr
Οι προσδοκίες του Mega για την ελληνική σειρά «Το σπίτι της Εμμας» ήταν μεγάλες. Μία τρισχαριτωμένη σκυλίτσα, ένα καστ με πολύ καλούς ηθοποιούς και ένα σενάριο που υποσχόταν να κατακτήσει τα πλήθη. Δυστυχώς το αποτέλεσμα επί της οθόνης διαψεύδει τους ευσεβείς πόθους του καναλιού αλλά και του κοινού, το οποίο αποδεδειγμένα πλέον «διψά» για σίριαλ.
Το σενάριο αργό και δίχως ενδιαφέρουσα ατάκα, δίχως δομημένο διάλογο που θα μπορούσε να απογειώσει μία κοινότοπη ιστορία, όπως αυτή που διαδραματίζεται με έναν άνδρα να ισορροπεί χαριτωμένα μεταξύ της πρώην συζύγου του και της αλλοδαπής εκρηκτικής ερωμένης του. Αυτή είναι και η βασική αιτία της αμηχανίας του καστ. Ο Γιάννης Μπέζος δεν εκπέμπει τη διάθεση που είχε στο τηλεοπτικό παρελθόν του, δείχνει ελαφρά υποτονικός ενώ αντιθέτως η Κάτια Δανδουλάκη μοιάζει υπερβολική στις κωμικές κορόνες της αδικώντας το πηγαίο κωμικό ταλέντο της. Επίπεδη η ερμηνεία της Χρύσας Παππά, σαν να μην ξέρει από πού να πιαστεί η Φαίδρα Δρούκα, άνευρος ο Νίκος Ορφανός. Ακόμη και η γλυκύτατη Εμμα απλώς περιφέρεται στο πλατό με ή χωρίς κόκαλο και σε καμία περίπτωση δεν κλέβει την παράσταση.
Σε ό,τι αφορά την άλλη οικογενειακή κωμωδία του καναλιού «Με τα παντελόνια κάτω» η έναρξη ήταν θεαματική, το περιεχόμενο ιδιαίτερα ελκυστικό, ο συνδυασμός των ηθοποιών ευφυής και το συνολικό αποτέλεσμα γοητευτικό. Δυστυχώς στην φετινή του εκδοχή το σίριαλ μοιάζει ιδιαίτερα αποδυναμωμένο και το σενάριο εμφανίζει συμπτώματα που ταλανίζουν εδώ και χρόνια την ελληνική μυθοπλασία: υπερβολή και απουσία πρωτοτυπίας. Οσο καλοί ηθοποιοί κι αν παίζουν, αν το σενάριο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως εφαλτήριο τότε χαντακώνεται και η ερμηνεία.
Εν κατακλείδι το πιο συχνό πρόβλημα των ελληνικών σειρών εντοπίζεται στο κείμενο. Δεν είναι μόνο η αδυναμία που φαίνεται στο γυαλί αλλά και η διαπιστωμένη από τα στελέχη αδυναμία των υποψηφίων σεναριογράφων που καταθέτουν τα πονήματά τους στα κανάλια με στόχο να γίνουν σειρές. Δυστυχώς οι εκτιμήσεις είναι σε μεγάλο βαθμό αρνητικές. Αναμάσημα, κλισέ, υπερβολή, απουσία αρχής, μέσης και τέλους, έλλειψη πρωτοτυπίας. Πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων (Γιώργος Καπουτζίδης, Λευτέρης Παπαπέτρου, της ομάδας που επιμελείται το «Μην αρχίζεις τη μουρμούρα», κ.ά.) οι συγγραφείς της μικρής οθόνης χρήζουν ενδυνάμωσης.


Διαφορετικότητα
Ο Φώτης και οι άλλοι

Η ανοχή στη διαφορετικότητα συνιστά δείγμα παιδείας και πολιτισμού. Ο Φώτης Σεργουλόπουλος έδωσε συνέντευξη στο «Μίλα» της περασμένης Τετάρτης απαντώντας σε όσους τον έκριναν ή μάλλον τον κατέκριναν για την επιλογή του να γίνει πατέρας. Δίχως έπαρση, δίχως να γίνει επιθετικός, απλά υπερασπιζόμενος το αυτονόητο, το δικαίωμά του στην πατρότητα, έδειξε πως τελικά στη ζωή ό,τι διεκδικείς με αξιοπρέπεια το κερδίζεις. Ας ελπίσουμε ότι οι οπισθοδρομικοί κριτές του θα δουν την αλήθεια του και θα σταματήσουν τις κρυφορατσιστικές τοποθετήσεις τους.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk