Μ. Βορίδης: «Οι Σαμουράι δεν εγκατέλειπαν ποτέ τους συντρόφους τους»

Τη Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. μίλησε στον Βήμα fm για τη διαγραφή Πολύδωρα και την κυβερνητική πλειοψηφία των 153

Τη Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Μάκης Βορίδης μίλησε στους Βασίλη Χιώτη και Γιώργο Παπαχρήστο για τη διαγραφή Πολύδωρα και την κυβερνητική πλειοψηφία των 153.{{{ audio1 }}}

Για τον Β. Πολύδωρα και τη διαγραφή του από τη Ν.Δ.

«Δεν γίνεται στις μεγάλες επιλογές να υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Ακούω ως επιχείρημα, αλλά δεν τίθεται εδώ θέμα δημοκρατίας. Τα κόμματα υπηρετούν κάποιες βασικές επιδιώξεις. Αν κάποιοι δεν συμφωνούν με αυτές, δεν τίθεται ζήτημα και δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν την κεντρική πολιτική στόχευση. Η Ν.Δ., επειδή είναι και φιλελεύθερο κόμμα, δεν είναι και ευτυχής με την επιβολή φορολογίας. Αλλά να μην πω ότι η επιβάρυνση μειώνεται σε όλες τις εξελίξεις του φόρου ακινήτων, διότι έχουν ειπωθεί. Θα πω, όμως, ότι αυτό εντάσσεται σε μια πορεία για δημοσιονομική προσαρμογή και να φτάσουμε τους στόχους της προσαρμογής. Αν δεν συμφωνείς με αυτό, τότε δεν μπορείς προφανώς να είσαι σε μια ομάδα που υπηρετεί αυτό το στόχο και μ’ αυτό δεν έχει προφανώς νόημα η συμπαράταξη. Φανταστείτε, ας πούμε, όλοι οι βουλευτές να ακολουθούσαν τη λογική του κ. Πολύδωρα και να καταψήφιζαν το νομοσχέδιο. Αυτή τη στιγμή θα είχαμε μία κατάρρευση του προγράμματος, μία κρίση δανειοδότησης, ελλείμματα της τάξης των 2,5 δις από τον επόμενο προϋπολογισμό, ανατροπή του προϋπολογισμού. Ο κ. Πολύδωρας μπορεί να νομίζει ότι έχει την πολυτέλεια να λέει αυτά που λέει, αλλά οι συνάδελφοί του θα πράξουν αυτό που θεωρούν ορθό και είναι η στήριξη του προγράμματος προσαρμογής της οικονομίας.

Η ιδεολογική ανάλυση που κάνει είναι απολύτως εσφαλμένη. Οι φόροι επί της ακινήτου ιδιοκτησίας είναι φόροι φιλελευθέρων και συντηρητικών παρατάξεων, καθώς ο Τσώρτσιλ τους επέβαλε πρώτος. Δεύτερον, δεν υπάρχει το επιχείρημα ότι δεν επιβάλλουμε φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας, διότι σε όλο τον κόσμο υπάρχει. Τι, η Ελλάδα μόνον δεν θα τον έχει; Τρίτον, επειδή άκουσα όλα αυτά τα συναισθηματικά, για τα βράχια που έχουν φτιάξει είτε στις αγροτικές γαίες είτε στα βοσκοτόπια, κάθε στρέμμα φορολογείται με μισό ευρώ. Στα δέκα στρέμματα πληρώνεις πέντε ευρώ. Για του χρόνου, δεν ξέρω, αλλά προοπτική είναι ότι θα μειώνουμε τη φορολογική επιβάρυνση για όσο βελτιώνεται η δημοσιονομική κατάσταση. Δεν αμφισβητείται, όμως, η συναισθηματική σχέση με τη γη και την ιδιοκτησία επειδή είπαμε ότι θα πληρώσεις μισό ή δύο ευρώ το χρόνο. Τα επιχειρήματα είναι δυσανάλογα και η επιχειρηματολογία αυτή αφαιρεί το ιστορικό περιεχόμενο του πώς φτάσαμε ως εδώ. Δεν μπορώ να μην πω ότι πολιτικοί που επί 35 χρόνια οδήγησαν στην πραγματικότητα και σε αυτό που εγώ ζω, ο οποίος είμαι στη Βουλή επτά χρόνια ή στην κυβέρνηση και στηρίζοντάς την δύο, να πρέπει να διαχειριστώ πράγματα 30ετίας που μας έφτασαν σ’ αυτήν την κατάσταση και να βρίσκομαι απολογούμενος απέναντι σε πολιτικούς με ευθύνη 35 ετών για τη διαμόρφωση αυτής της κατάστασης. Να μου κάνουν μάθημα πώς να ψηφίζω εγώ…;

Το λέω αυτό για τον κ. Πολύδωρα, γιατί δεν αντιδικώ, αλλά έχει γράψει και ωραία πράγματα, όπως τον Κώδικα Τιμής των Σαμουράι. Ξέρετε, οι Σαμουράι δεν εγκατέλειπαν τους συντρόφους τους στη μάχη και δεν αποξενώνονται από αυτό, επειδή ήταν αριστοκράτες πολεμιστές και είχαν μια αίσθηση τιμής ούτε όταν διαφωνούσαν με τον ηγεμόνα τους διαφωνούσαν μαζί του. Έκαναν χαρακίρι. Κι εδώ δεν χρειαζόταν χαρακίρι, αλλά μπορούσε να πει ότι διαφωνεί με αυτήν την πολιτική και όμως διευκολύνει εμάς να την κάνουμε. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να το κάνει αυτό. Ξαναλέω: δημόσια διαφωνία από ανθρώπους που έχουν τιμηθεί με τα ύπατα αξιώματα, ήταν υπουργοί για πολλά χρόνια και έχουν τιμηθεί με αξιώματα σ’ αυτό το πολιτικό σύστημα και τώρα κάνουν κριτική σε παιδιά, βουλευτές που είναι ενάμιση χρόνο βουλευτές και δεν έχουν καμία σχέση με την κρίση αυτή και παλεύουν να βγάλουν τον τόπο από την κρίση.»

Για την κυβερνητική πλειοψηφία των 153 βουλευτών

«Στην πραγματικότητα, το 153 υπάρχει γιατί ήταν 158 και η δυσκολία είναι όταν το 153 γίνει 149. Επομένως, εκείνη είναι η χρονική στιγμή που πρέπει να πάρει, όποιος παίρνει την απόφαση αυτή, για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Μέχρι τώρα, υπάρχει η πολυτέλεια της προσωπικής διαφωνίας και της αποχώρησης με γνώση ότι δεν πέφτει η κυβέρνηση. Αυτό είναι έτσι (σ.σ.: ότι όταν βλέπει κανείς το 151, είναι πιο δύσκολο να αποχωρήσει). Από την άλλη πλευρά, δεν βλέπω και από την αντιπολίτευση εχθρικές δυνάμεις που να έχουν μια δομική αντίρρηση στην πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Μπορεί να την καταλαβαίνουν, αλλά έχουν επιμέρους διαφωνίες και μπορεί αυτή τη στιγμή να μην είναι στην κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά τους διαφοροποιώ. Δεν μπορώ να πω ότι είναι όλοι ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ ή Χρυσή Αυγή.

Θεωρώ ότι η κριτική που ασκείται και από τους ανεξάρτητους βουλευτές και από τη ΔΗΜΑΡ δεν είναι μια κριτική που κάποιος την πετάει ως εχθρική, μηδενιστική και δομική. Δεν είναι μια κριτική που την πετάς. Προφανώς υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, αλλά δεν είναι και πολιτικές που εκφράζονται ως εχθρικές προς την κυβέρνηση. Είναι δημιουργικής αντιπολίτευσης, δημιουργικής κριτικής προς την κυβέρνηση. Δεν νομίζω ότι το πρόβλημα που έχουν αυτή τη στιγμή και τουλάχιστον για ένα σημαντικό χρονικό ορίζοντα που έχει μπροστά της η κυβέρνηση είναι πρόβλημα κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.»

Αφιερώματα
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk