Δύο τρένα μέσα στο Τρένο της Τατιάνας Λύγαρη

Μια παράσταση πέντε διαφορετικών σκηνοθετικών προτάσεων, πέντε διαφορετικών σκηνικών χώρων, με 11 ηθοποιούς για 50 θεατές κάθε βράδυ είναι το «Τρένο των Νεφών» της Ευγενίας Φακίνου

Μια παράσταση πέντε διαφορετικών σκηνοθετικών προτάσεων, πέντε διαφορετικών σκηνικών χώρων, με 11 ηθοποιούς για 50 θεατές κάθε βράδυ είναι το «Τρένο των Νεφών» της Ευγενίας Φακίνου που κάνει απόψε (Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου) πρεμιέρα στο Τρένο στο Ρουφ της Τατιάνας Λύγαρη, η οποία το διασκεύασε και το σκηνοθετεί. Εκεί έχει ήδη ξεκινήσει για τους μικρούς θεατές το έργο «Τα παιδιά που έβλεπαν τα τρένα να… πετούν», εμπνευσμένο από το κλασικό μυθιστόρημα της αγγλικής λογοτεχνίας της Εντιθ Νέσμπιτ «Tα παιδιά που έβλεπαν τα τρένα να περνούν».
Εξηγώντας τις επιλογές της, που περιλαμβάνουν «δύο τρένα στο Τρένο», η Τατιάνα Λύγαρη μιλάει για τις αναζητήσεις που την οδήγησαν σε αυτές. «Μεγαλώνοντας απαιτώ όλο και περισσότερο από τους άλλους και από τον εαυτό μου συνέπεια, σοβαρότητα, ήθος και αφοσίωση. Και δεν τα βρίσκεις πάντα. Προσωπικά εκφράζομαι μέσα από τη δουλειά και τις επιλογές μου, τη στάση και τη ζωή μου. Θεωρώ ότι η τέχνη είναι σχολείο κι αυτό που κάνω είναι εκπαίδευση. Προτείνω αυτό που πιστεύω ότι η κοινωνία έχει ανάγκη, μόνο που τις περισσότερες φορές η κοινωνία δεν το ξέρει αυτό. Βαθιά μέσα μου πιστεύω ότι αυτό που κάνω ωφελεί.

Τα τελευταία χρόνια πιστεύω ότι λείπει από τις κοινωνίες μας η συνειδητότητα και η βαθύτερη γνώση του εαυτού μας. Γι’ αυτό και προτείνουμε στο Τρένο τη διασκευή του μυθιστορήματος της Φακίνου που στοχεύει ακριβώς σε αυτή τη διαδρομή του ανθρώπου από τη γέννηση ως τον θάνατο. Με ήρωα τον Κανέναν, που επιβιβάζεται σε ένα τρένο αναζητώντας τον πατέρα του, και κάθε βαγόνι αντιπροσωπεύει μια δεκαετία. Τι άλλο από αναζήτηση της ταυτότητας και του εαυτού του δεν είναι αυτό; Ενώ διαδραματίζεται στη Λατινική Αμερική, μια χώρα τόσο μακρινή αλλά και τόσο κοντινή μας».
Με τους θεατές να ακολουθούν τον θίασο σε όλους τους χώρους όπου διαδραματίζεται το έργο, ενώ μια τεράστια τέντα που έχει στηθεί στην αποβάθρα φιλοξενεί το πρώτο μέρος. «Είναι ένα δύσκολο εγχείρημα για εμάς» επισημαίνει, τονίζοντας ότι για το αποτέλεσμα συνεργάστηκε με τη Λέλα Ράμογλου στα σκηνικά και τους εικαστικούς Βασίλη Παφίλη και Πένυ Κορρέ. Την ομάδα συμπληρώνουν οι Μηνάς Ι. Αλεξιάδης (μουσική), Duygu Ozturk (κοστούμια), Mαρίζα Βινιεράτου (χορογραφίες), Χρύσα Δαδίτσου (φωτισμοί) και Δανάη Κουρέτα (μάσκες). Παίζουν οι Ειρήνη Αναγνωστοπούλου, Δημήτρης Βέργαδος, Δήμητρα Βλάχου, Μαρία Δερεμπέ, Δημοσθένης Ελευθεριάδης, Ανδρέας Μαριανός, Μαρία Μπαγανά, Προμηθέας Nerattini-Δοκιμάκης, Βαγγέλης Ρόκκος, Αρης Τσαμπαλίκας και ο μουσικός Απόστολος Θεοδοσίου.
Στην παράσταση για τα παιδιά συνοδοιπόροι της είναι η Ειρήνη Αναγνωστοπούλου που επιμελήθηκε τη θεατροπαιδαγωγική προσαρμογή του έργου και η Τζωρτζίνα Κακουδάκη που συνέδραμε στη δόμηση της διαδραστικής συμμετοχής των παιδιών. Η μουσική είναι της Αλκηστης Ραυτοπούλου, τα κοστούμια της Πένυς Κορρέ και οι χορογραφίες της Πέπης Ζαχαροπούλου. Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί: Ειρήνη Αναγνωστοπούλου, Ελενα Μεγγρέλη και ο Αρης Τσαμπαλίκας.
Μετά το καλοκαίρι, η Τατιάνα Λύγαρη άλλαξε τη χρήση στα βαγόνια του Τρένου και κατήργησε το εστιατόριο, για εφέτος τουλάχιστον, θέλοντας να δώσει προτεραιότητα στην παράσταση. Αντ’ αυτού προτείνει «Μουσική αργά στο Τρένο…» με μια σειρά live μουσικών κάθε Παρασκευή και Σάββατο, μετά τις έντεκα το βράδυ – με το μπαρ για ποτό ανοικτό… Το μπαρ άλλωστε είναι ανοικτό και μετά τις παραστάσεις.

«Τολμώ και αλλάζω τα πράγματα… Θέλω να ανανεώνομαι και να παρέχω στους θεατές κάθε χρόνο κάτι άλλο. Να μην επαναλαμβάνομαι. Κίνητρό μου είναι η αίσθηση ότι προσφέρω κι εγώ με τη δουλειά μου. Είναι ένας τόσο πρωτοποριακός χώρος το Τρένο που πραγματικά αξίζει να τον αναδεικνύουμε. Γι’ αυτό και επιλέξαμε εφέτος δύο τρένα μέσα στο Τρένο»
λέει και προσθέτει: «Η τέχνη θέλει χρήμα και δυστυχώς σήμερα λείπει από τον χώρο μας. Οπως λείπει και το ήθος. Παράλληλα η δική μου γενιά νιώθει ενοχές για τα παιδιά που μεγάλωσε, και γι’ αυτό τους κάνει όλα τα χατίρια. Μου λείπουν οι άνθρωποι της γενιάς μου. Οπως μου λείπει και το να παίξω. Δυστυχώς το Τρένο απορροφά όλο μου τον χρόνο. Θα ήθελα πάντως πολύ να κάνω μια κωμωδία μέσα στα βαγόνια του…» καταλήγει.

πότε & πού:
Αμαξοστοιχία-θέατρο «Το τρένο στο Ρουφ».
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ρουφ, επί της Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως, Προαστιακός Ρουφ, τηλ. 210-5298.922 & 6937-604988.
«Το τρένο των νεφών» της Ευγενίας Φακίνου.
Τετάρτη-Παρασκευή 21.00, Σάββατο 19.00 & 21.00, Κυριακή 20.00.
«Τα παιδιά που έβλεπαν τα τρένα να… πετούν» της Εντιθ Νέσμπιτ.
Σάββατο 17.00 & Κυριακή 12.00.

Δημοσιεύτηκε στο HeliosPlus στις 2 Δεκεμβρίου 2013

HeliosPlus

Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Αναβολές και… private clubs Το τεράστιο ροζ, γεμάτο καθρέφτες, δωμάτιο στη βίλα «Ορτανσία», σκαρφαλωμένη στις ψηλότερες και πλέον θεαματικές οροσειρές της Εκάλης, ήταν... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk