• Αναζήτηση

Ο τίγρης, ο δράκος και ένας μούτσος

Η μαμά του έλεγε ότι ο μπαμπάς του «ήταν Μαλτέζος ή Ελληνας» αλλά ούτε και η ίδια ήταν σίγουρη. Ο Τζάφι Μπράουν πάντως γεννήθηκε δυο φορές – μας το λέει ο ίδιος στην πρώτη αράδα αυτής της χορταστικής και καλογραμμένης ιστορίας.

Ο τίγρης, ο δράκος και ένας μούτσος | tovima.gr

CAROL BIRCH

Ο τελευταίος δράκος στη Γη

Μετάφραση Αλέξης Καλοφωλιάς.

Εκδόσεις Κλειδάριθμος, 2013,

σελ. 435, τιμή 16,50 ευρώ

Η μαμά του έλεγε ότι ο μπαμπάς του «ήταν Μαλτέζος ή Ελληνας» αλλά ούτε και η ίδια ήταν σίγουρη. Ο Τζάφι Μπράουν πάντως γεννήθηκε δυο φορές – μας το λέει ο ίδιος στην πρώτη αράδα αυτής της χορταστικής και καλογραμμένης ιστορίας. Πρώτα «σ’ ένα ξύλινο δωμάτιο που προεξείχε πάνω απ’ τα μαύρα νερά του Τάμεση» στο λασπωμένο και δυσώδες Μπέρμοντσι και οκτώ χρόνια αργότερα σε μια λιγότερο ρυπαρή γωνιά του βικτωριανού Λονδίνου, σε μια ναυτική συνοικία του Ράτκλιφ Χάιγουεϊ – το σημερινό Εστ Εντ.

Η δεύτερη γέννησή του ήταν κάπως επεισοδιακή, όπως διαβάζουμε στο ενδέκατο μυθιστόρημα της Κάρολ Μπερτς με τίτλο Ο τελευταίος δράκος στη Γη, το οποίο μετέφρασε με γλωσσικό κέφι στα ελληνικά ο Αλέξης Καλοφωλιάς. Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2011 και με αυτό η 62χρονη βρετανίδα συγγραφέας διεκδίκησε τα βραβεία Booker και Orange της ίδιας χρονιάς.
Οπως ο ίδιος ο Τζάφι τα λογαριάζει στο γέρμα μιας θαλασσοδαρμένης ζωής, εκείνος «ο τίγρης με δημιούργησε». Τη γλίτωσε, στην πραγματικότητα, πάρα πολύ φθηνά. Ο ανυποψίαστος μικρούλης, έχοντας τότε άγνοια του κινδύνου και νομίζοντας ότι είχε να κάνει με ένα γατί τεραστίων διαστάσεων, σήκωσε το χεράκι του, μόλις τον είδε, για να χαϊδέψει «την πλατιά, ζεστή και χνουδωτή ράχη της μύτης του». Ο φοβερός αυτός τίγρης της Βεγγάλης είχε δραπετεύσει από παρακείμενο θηριοτροφείο και βολτάριζε ελεύθερος στον δρόμο προκαλώντας τον πανικό.
Το περιστατικό που η Μπερτς εντάσσει στη μυθοπλασία της είναι πέρα για πέρα αληθινό. Την καθοριστική στιγμή που το αγρίμι έσερνε το αθώο μεζεδάκι του εμφανίστηκε ο Τσαρλς Τζάμρακ – ένας «φυσιογνώστης και εισαγωγέας ζώων, πτηνών και οστράκων» αλλά και το μοναδικό ιστορικό πρόσωπο σε τούτη την αφήγηση – που πήδηξε στη ράχη του και απεγκλώβισε επιτυχώς τον μπόμπιρα. Αμέσως μετά του προσέφερε μια ταρταλέτα βατόμουρο και τον προσέλαβε στην επιχείρησή του πεπεισμένος ότι ο Τζάφι είχε ένα μεταφυσικό χάρισμα, ένα επικοινωνιακό ταλέντο με την εξωτική πανίδα που εμπορευόταν.
Τα άγρια ζώα «έδειχναν σαν να είχαν βγει από παραμύθια». Ο μικρούλης τα φρόντιζε μαζί με τον άσπονδο φίλο του Τιμ Λίνβερ και τους άλλους χαμάληδες, σκούπιζε την αυλή, καθάριζε τα κιβώτια και τα κλουβιά τους. Ωσπου του δίνεται η ευκαιρία να μπαρκάρει για τις πολυθρύλητες θάλασσες της Ανατολής. Γίνεται μούτσος στο φαλαινοθηρικό «Λίσαντερ» ιδιοκτησίας του κυρίου Φλετζ ο οποίος είχε περίεργα γούστα: ήθελε σώνει και καλά να του φέρουν έναν «δράκο».
Ο Τζάφι είχε πει στη μαμά του λίγο προτού φύγει, προτού ακόμη καραβοτσακιστεί η ύπαρξή του στην απεραντοσύνη των ωκεανών, ότι «αυτό το ταξίδι θα με κάνει άνθρωπο». Το ταξίδι τελικώς τον έκανε απάνθρωπο. Η Μπερτς αναπλάθει επί της ουσίας στο μυθιστόρημά της το ιστορικό ναυάγιο του φαλαινοθηρικού «Εσεξ», στις αρχές του 19ου αιώνα, από το οποίο εμπνεύστηκε και ο Χέρμαν Μέλβιλ για να γράψει το Μόμπι Ντικ. Σε αυτό ο δεκαεξάχρονος Τσαρλς Ράμσντελ πυροβόλησε και σκότωσε τον παιδικό του φίλο Οουεν Κόφιν, αφού έριξαν κλήρο στο τέλος για να δούνε «ποιος θα φαγωθεί» που λέει και το τραγουδάκι.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Βιβλία
Σίβυλλα
Helios Kiosk