Ο Σνόουντεν στην υπηρεσία του Ομπάμα

Θείο δώρο για τον αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και την κυβέρνησή του ήταν το «μυστήριο της φυγής» του Εντουαρντ Σνόουντεν. Με το Κογκρέσο να προετοιμάζεται για τις εκλογές του 2014,

Θείο δώρο για τον αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και την κυβέρνησή του ήταν το «μυστήριο της φυγής» του Εντουαρντ Σνόουντεν. Με το Κογκρέσο να προετοιμάζεται για τις εκλογές του 2014, τους αρθρογράφους και τους σχολιαστές να διαγωνίζονται ποιος θα ανακαλύψει αν ο νεαρός πρώην υπάλληλος της CIA εξακολουθεί να βρίσκεται «κάπου στους χώρους τράνζιτ του αεροδρομίου Σερεμετίεβο» της Μόσχας ή «διέφυγε», και με τα τηλεοπτικά δίκτυα να προβάλλουν ανά ημίωρο κάθε λεπτομέρεια των «πιθανών διαδρομών τις οποίες ο Σνόουντεν θα ήταν δυνατόν να ακολουθήσει» όταν και αν φύγει από τη Μόσχα κανένας, μα απολύτως κανένας στην Αμερική δεν ασχολείται με την ουσία της «υπόθεσης Σνόουντεν». Δηλαδή με όσα αποκάλυψε: ότι η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) παρακολουθεί, καταγράφει και «αξιολογεί αναλόγως» πολίτες, κρατικές υπηρεσίες και επιχειρήσεις «όπου αυτή κρίνει ότι έχει σχέση με την ασφάλεια και το εθνικό συμφέρον» της Αμερικής.

Είναι μεγάλο πλήγμα για την Αμερική αυτό. Είναι πλήγμα για τον ίδιο τον Μπαράκ Ομπάμα. Η κυβέρνηση του, η χώρα – και η κοινωνία της – η οποία αυτοαναγορεύτηκε και παριστάνει την ηγέτιδα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η οποία κάθε λίγο και λιγάκι ως αυτεπάγγελτος τιμητής κατηγορεί, καταγγέλλει και όχι σπάνια τιμωρεί άλλες χώρες, άλλες κυβερνήσεις και κοινωνίες ως παραβάτες αυτών των δικαιωμάτων, αποκαλύπτεται ότι είναι σούπερ παραβάτης τους. Αποκαλύπτεται ταυτόχρονα ότι η Αμερική κατασκοπεύει τουλάχιστον από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας την «Κίνα και άλλες χώρες», είχε όμως την «πολιτική αυθάδεια» – όπως τη χαρακτήρισε η εφημερίδα «Λαϊκή Ημερησία» του Πεκίνου – να κατηγορεί και να απειλεί την Κίνα ότι οι χάκερ της κατασκοπεύουν τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της, τα επιστημονικά κέντρα της και τις επιχειρήσεις.

Κυβέρνηση και πολιτικά πρόσωπα στην Ουάσιγκτον θέλησαν και θέλουν να στρέψουν την προσοχή στη θεαματική πλευρά της «υπόθεσης Σνόουντεν», να την απομακρύνουν από την ουσία της και να την εκμεταλλευθούν πολιτικά και ιδεολογικά. Φρασεολογία που θυμίζει κρίσεις εποχής Ψυχρού Πολέμου διανθίζει περιγραφές και αναλύσεις σχολιαστών, ενώ επανέρχεται στο προσκήνιο το «παρελθόν στην KGB του προέδρου Πούτιν». Ανώνυμη πηγή του Στέιτ Ντιπάρτμεντ έσπευσε να κατηγορήσει το Πεκίνο ότι ειδοποίησε τον πρώην υπάλληλο της CIA που βρισκόταν στο Χονγκ Κονγκ να φύγει. Ενα 24ωρο αργότερα ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ διαπίστωνε ότι η Κίνα «πραγματικά, δεν φαίνεται να έχει ανάμειξη» στη διαφυγή του προς τη Μόσχα. Εκείνο που δεν ανέφερε ο εκπρόσωπος ήταν ότι το Πεκίνο «εξέφρασε αγανάκτηση» και διαμαρτυρήθηκε για τις «παραφροσύνες που ακούγονται και γράφονται» στην Αμερική σχετικά με τον δήθεν ρόλο της Κίνας στην όλη υπόθεση.
Από τη στιγμή που ο Σνόουντεν βρέθηκε στο αεροδρόμιο της Μόσχας η Ουάσιγκτον «έδειξε ότι έχει χάσει κάθε έλεγχο και επαφή με την πραγματικότητα», όπως της καταλόγισε η βρετανική «Daily Telegraph». Η Αμερική «πληρώνει» την άρνησή της να υπογράψει συμφωνία με τη Ρωσία για παροχή ασύλου και έκδοση φυγάδων κ.λπ. Εννοείται ότι η άρνησή της είχε κάποιον σκοπό: να γίνει η Αμερική – όπως και έγινε – η χώρα όπου θα μπορούν να καταφεύγουν οι ρώσοι κερδοσκόποι και άλλοι επικηρυγμένοι από τη Μόσχα. Σε 20 και πλέον ρώσους φυγόδικους είτε ποινικά διωκομένους ανεβάζει το Δελτίο του «The Diplomat» αυτούς που βρήκαν «άσυλο και νομική προστασία» στις ΗΠΑ τα τελευταία 12 χρόνια. Ετσι, έπεσε στο κενό η απαίτηση του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι να συλλάβουν οι Ρώσοι και να παραδώσουν στην Αμερική τον Σνόουντεν. Παράλληλα ο Λευκός Οίκος και στη συνέχεια οι υπουργοί Εξωτερικών και Αμυνας κκ. Κέρι και Τσακ Χάκελ επιδόθηκαν σε πολιτικές ακροβασίες με το Διεθνές Δίκαιο – αλλά τελικά αναγκάζονται να προσγειωθούν στην πραγματικότητα.
Ο κ. Κέρι, κατεβάζοντας τους τόνους, απευθύνθηκε στον ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ, επικαλέστηκε τους «κανόνες καλής διεθνούς συμπεριφοράς» αναγνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει νομική υποχρέωση της Ρωσίας να του παραδώσει τον «νεαρό του αεροδρομίου της Μόσχας» και έλαβε την απάντηση ότι «στις διεθνείς σχέσεις υπάρχει και πρυτανεύει πάντοτε η αμοιβαιότητα». Ο ρώσος υπουργός τού υπενθύμιζε έμμεσα ότι η Ουάσιγκτον αρνείται να παραδώσει στη Ρωσία φυγόδικους, απατεώνες κ.ά. Ο Εντουαρντ Σνόουντεν δεν είναι ο πρώτος που καταφεύγει στον χώρο τράνζιτ του αεροδρομίου Σερεμετίεβο – ένα κτίριο σοβιετικής εποχής, όχι ιδιαίτερα φιλόξενο. Το 2007 η Ιρανή Ζαχρά Καμαλφάρ με τα δυο παιδιά της έμεινε 11 μήνες, το 1998 φιλοξενήθηκε επτά μήνες ένας «αγνώστου ονόματος» τυνήσιος επιχειρηματίας, ενώ ένας άλλος (επίσης ανώνυμος) «ασιάτης εθνικιστής» παρέμεινε εκεί ενάμιση χρόνο το 2001-2002.
Το ρεκόρ φιλοξενίας σε τράνζιτ έχει το αεροδρόμιο Σαρλ Ντε Γκωλ στο Παρίσι. Εμεινε εκεί 18 χρόνια ο Ιρανός Ιμπραήμ Νασερί, μια περίπτωση που ζωντάνεψε στον κινηματογράφο στην ταινία «The Terminal» ο Τομ Χανκς. Και στο τράνζιτ του αεροδρομίου Ναρίτα του Τόκιο παρέμεινε ο Κινέζος Φεγκ Ζενγκού.
Παρακολουθήσεις και «γερμανική ευαισθησία»
Τι έψαχνε ο πράκτορας στις ελβετικές τράπεζες;

Ο Εντουαρντ Σνόουντεν, με ετήσιες αποδοχές 122.000 δολάρια, αποκάλυψε μεταξύ άλλων ότι από το 2007 ως το 2009 «εργαζόταν» στη Γενεύη. Εκεί, όπως είπε, παρακολουθούσε «τραπεζικές, οικονομικές και τεχνολογικές δραστηριότητες που συνέβαιναν στη χώρα». Η ελβετική κυβέρνηση ζήτησε εξηγήσεις από την Ουάσιγκτον, δεν έλαβε ικανοποιητική απάντηση και ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι «θα επιδιώξει πάση θυσία» να συζητήσει το ζήτημα. Και στο Βερολίνο κυβερνητική πηγή υπενθύμισε τη «γερμανική ευαισθησία» σε προβλήματα παρακολούθησης συνομιλιών, καταπάτησης δικαιωμάτων κτλ. και δήλωσε: «Η σχέση μεταξύ ελευθερίας και ασφάλειας άλλαξε στις ΗΠΑ σε βάρος της ελευθερίας».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk