Θα αυτοκτονήσει ο δικομματισμός;

Η ελληνική κοινωνία βιώνει για μία φορά ακόμη ένα πολιτικό παράδοξο. Εναποθέτει τις ελπίδες της για τη σωτηρία της χώρας και την έξοδο από την κρίση στα κόμματα που μας οδήγησαν σε αυτήν, σε μια συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠαΣοΚ.

Θα αυτοκτονήσει ο δικομματισμός; | tovima.gr
Η ελληνική κοινωνία βιώνει για μία φορά ακόμη ένα πολιτικό παράδοξο. Εναποθέτει τις ελπίδες της για τη σωτηρία της χώρας και την έξοδο από την κρίση στα κόμματα που μας οδήγησαν σε αυτήν, σε μια συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠαΣοΚ. Δηλαδή στον πάλαι ποτέ επάρατο δικομματισμό, τον οποίο σχεδόν οι πάντες κατακεραύνωναν προεκλογικά, αλλά έσπευδαν μετά στις κάλπες για να τον επικροτήσουν, προσδοκώντας φυσικά και στα ανάλογα οφέλη, στα οποία είχαν εθιστεί επί σειρά ετών… Βέβαια στην παρούσα φάση η επιστροφή του δικομματισμού ήταν μονόδρομος. Είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι η πλειονότητα των πολιτών δεν θέλει ούτε να ακούσει για εκλογές, γιατί αντιλαμβάνεται πολύ καλά ότι και καταστροφικές για την οικονομία θα είναι και ουσιαστική πολιτική διέξοδο δεν πρόκειται να προσφέρουν. Από την άλλη μεριά, οι σειρήνες της αντιπολίτευσης, της ΔΗΜΑΡ συμπεριλαμβανομένης, μπορεί να εξαπολύουν μύδρους κατά της συγκυβέρνησης, μοιράζοντας λαϊκίστικες υποσχέσεις εκ του ασφαλούς, αλλά οι πάντες σχεδόν συνειδητοποιούν ότι κάποιοι έπρεπε να φροντίσουν για να μη μείνει η χώρα ακυβέρνητη.
Το ερώτημα – και το στοίχημα – για τους εταίρους της συγκυβέρνησης είναι αν έχουν αντιληφθεί πλήρως ότι αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία πολιτικής επιβίωσής τους. Είναι προφανές ότι δεν μπορούν να υποσχεθούν στους πολίτες ούτε ότι λεφτά υπάρχουν ούτε ότι έρχονται σύντομα καλύτερες μέρες. Οφείλουν όμως να τους πείσουν ότι υπάρχουν καλύτερες και χειρότερες επιλογές, ότι επενδύουν στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, ότι βρίσκονται σε ρήξη με το μοντέλο διακυβέρνησης που μας έφερε ως εδώ, ότι δεν σπάνε αβγά μόνο για το θεαθήναι ή για να ξεπεράσουν τις αδυναμίες τους.
Οι πρώτες ενδείξεις όμως κάθε άλλο παρά θετικές είναι. Οι ίδιες παλαιάς κοπής πρακτικές επικράτησαν τόσο στη συγκρότηση της κυβέρνησης όσο και στην επάνδρωση του κρατικού μηχανισμού. Με το καλημέρα άρχισαν το ξήλωμα σε δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις για να βολέψουν τους παλαιοκομματικούς φίλους και συνοδοιπόρους. Αυτή η χρόνια μάστιγα κάθε φορά που αλλάζουν οι υπουργοί να αλλάζουν και οι διοικήσεις οργανισμών επαναλαμβάνεται με τον ίδιο άθλιο τρόπο. Η κοινωνία των κολλητών, που συνέβαλε τα μέγιστα για να φτάσουμε στη χρεοκοπία, επανέρχεται μετά φανών και λαμπάδων για να μας… σώσει. Λες και δεν υπάρχουν ικανά στελέχη εκτός κομματικού σωλήνα, λες και δεν διακηρύσσουν όλοι ότι η σημερινή κατάσταση της χώρας επιβάλλει την αξιοποίηση των πιο δημιουργικών, των πιο έμπειρων και αποτελεσματικών δυνάμεων που διαθέτουμε.
Φευ όμως, ο κ. Σαμαράς, που έχει τον πρώτο λόγο, αλλά και ο κ. Βενιζέλος, που πλέον συγκυβερνά, επιλέγουν να βολέψουν τους κομματικούς καρεκλοκένταυρους, μη τυχόν και διαταράξουν τα υπό αποσύνθεση κομματικά τους δίκτυα, παρά να αναζητήσουν στελέχη με κύρος και αποδεδειγμένες ικανότητες. Αν έχουν αποφασίσει να αυτοκτονήσουν πολιτικά, δεν μπορεί κανένας να τους σταματήσει. Δεν δικαιούνται όμως να οδηγήσουν μια ολόκληρη χώρα σε αργό θάνατο…
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk