Τα… υπόλοιπα του δικομματισμού

Κάποιοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν ιστορική την απόφαση των ηγετών της ΝΔ και του ΠαΣοΚ να συγκροτήσουν, μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ, αμιγώς πολιτική κυβέρνηση διανέμοντας αναλογικά και με τους «συνήθεις» συμβιβασμούς τα υπουργεία.

Τα… υπόλοιπα του δικομματισμού | tovima.gr
Κάποιοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν ιστορική την απόφαση των ηγετών της ΝΔ και του ΠαΣοΚ να συγκροτήσουν, μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ, αμιγώς πολιτική κυβέρνηση διανέμοντας αναλογικά και με τους «συνήθεις» συμβιβασμούς τα υπουργεία. Αν με τον χαρακτηρισμό «ιστορική», εννοείται η συγκατοίκηση στην κυβερνητική εξουσία ενός κόμματος της Δεξιάς και ενός κόμματος της Κεντροαριστεράς, να θυμίσω ότι η Ιστορία έχει καταγράψει θετικά την κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος και του Κόμματος των Φιλελευθέρων του 1947.
Τότε, όπως και τώρα, κάποιοι, πολιτικοί και σχολιαστές, έσπευσαν να τη χαρακτηρίσουν προσωρινή και αδύναμη να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την ένοπλη δράση του ΚΚΕ, που απειλούσε την ανατροπή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Οι Κασσάνδρες διαψεύσθηκαν. Η κυβέρνηση Λαϊκών και Φιλελευθέρων παρέμεινε ως το τέλος του Εμφυλίου και οδήγησε τη χώρα στις ελεύθερες εκλογές του 1950. Τότε χώρισαν και οι δρόμοι των δύο κομμάτων.
Τα δύο αντίθετα ιδεολογικά κόμματα τα ένωσε η «υπέρτατη ιδεολογία σωτηρίας της πατρίδας». Και ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς, στην πρώτη συνεδρίαση του νέου Υπουργικού Συμβουλίου κάλεσε τα μέλη του να διατηρήσουν τις ιδέες τους, αλλά να θέσουν «ως υπέρτατη ιδεολογία τη σωτηρία της πατρίδας».
Τα δύο κόμματα, που συγκροτούν τη σημερινή κυβέρνηση, έχουν και «υπέρτατο καθήκον» να απαλλάξουν τη χώρα από τα μνημόνια της λιτότητας, να θέσουν φραγμό σε νέα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων και των συνταξιούχων, να επιταχύνουν την έξοδο από την ύφεση, να ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας και να ανασυγκροτήσουν το κράτος θωρακίζοντάς το από τα ρουσφέτια και τον κομματικό έλεγχο.
Οι δύο ηγέτες, Αντώνης Σαμαράς και Ευάγγελος Βενιζέλος, είναι κληρονόμοι του δικομματισμού, που κυβέρνησε τη χώρα από τη Μεταπολίτευση ως το 2011. Με τη δική τους βούληση διεκδίκησαν την ηγεσία των δύο κομμάτων, που ευθύνονται για το μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα και το τεράστιο εξωτερικό χρέος. Δεν βαραίνει αυτούς η ευθύνη. Τους βαραίνει, όμως, η «πολιτική κληρονομιά». Την αποδέχθηκαν. Δεν την αποποιήθηκαν. Αυτή τη βαριά κληρονομιά καλούνται τώρα να διαχειριστούν. Αυτοί θα είναι και οι μόνοι υπεύθυνοι.
Αυτοί επέλεξαν τους υπουργούς και είναι προσωπικά υπεύθυνοι για την απόδοσή τους. Οπως είχα γράψει μετά το πρώτο μνημόνιο, η Ελλάδα από τότε βρίσκεται σε έναν πόλεμο επιβίωσης και χρειάζεται κυβέρνηση πολέμου. Δυστυχώς, ούτε η τρικομματική ήταν κυβέρνηση πολέμου και χάθηκε ένας ολόκληρος χρόνος με εσωτερικές αντιπαραθέσεις και τη Νέα Δημοκρατία να ενδιαφέρεται μόνο για την κομματική άλωση του κράτους με την αφελή ελπίδα ότι στις επόμενες εκλογές θα αποκτήσει την πολυπόθητη πλειοψηφία στη Βουλή.
Δυστυχώς – όπως έγραφα την προηγούμενη Κυριακή -το ΠαΣοΚ και η ΔΗΜΑΡ με το «μέσα-έξω» και τη συμμετοχή τους στη διανομή της κρατικής εξουσίας άφησαν ελεύθερη τη ΝΔ να προτάξει το κομματικό συμφέρον από τη «σωτηρία της πατρίδας».
Η κρίση που προκάλεσε η λανθασμένη ενέργεια του κ. Σαμαρά να κλείσει την ΕΡΤ και οδήγησε στην ουσιαστική συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠαΣοΚ ας είναι διδακτική για τη συνεργασία του Πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου, τη συλλογική λειτουργία και την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης.
Κατανοώ ότι δεν υπάρχει μεγάλος ενθουσιασμός για τη νέα σύνθεση της κυβέρνησης. Οι υπουργοί όμως είναι «αναλώσιμοι», έστω και αν ο «πάγκος» των δύο κομμάτων δεν διαθέτει «χρυσές εφεδρείες».
Ούτως ή άλλως την αποκλειστική ευθύνη έχουν επωμισθεί οι ηγέτες των δύο κομμάτων. Γνωρίζουν ότι είναι η τελευταία ευκαιρία να αποδείξουν ότι πάνω από το κόμμα θέτουν την πατρίδα. Με πράξεις και όχι με μεγαλόστομες διακηρύξεις. Ο χρόνος άρχισε να μετρά και περνάει γρήγορα…
gromaios@otenet.gr

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk