Η σούπα του Μιτεράν

«Ρωτήστε με ό,τι θέλετε, όχι όμως προσωπικά για τον πρόεδρο Μιτεράν. Να ξέρετε ότι δεν πρόκειται να σας πω τίποτα». Αυτή η μικροσκοπική γυναίκα… δεν σου γεμίζει το μάτι. Αναρωτιέσαι αν είναι η ίδια η ασυμβίβαστη γαλλίδα αγρότισσα που από τη φάρμα του Περιγκόρντ βρέθηκε στις ιδιωτικές κουζίνες στο παλάτι του Ελιζέ.

«Ρωτήστε με ό,τι θέλετε, όχι όμως προσωπικά για τον πρόεδρο Μιτεράν. Να ξέρετε ότι δεν πρόκειται να σας πω τίποτα». Αυτή η μικροσκοπική γυναίκα… δεν σου γεμίζει το μάτι. Αναρωτιέσαι αν είναι η ίδια η ασυμβίβαστη γαλλίδα αγρότισσα που από τη φάρμα του Περιγκόρντ βρέθηκε στις ιδιωτικές κουζίνες στο παλάτι του Ελιζέ. Με το που ξεκινά η κουβέντα μαζί της όμως εύκολα αποκρυπτογραφεί κανείς τον δυναμισμό και τη σοφία μιας γυναίκας με μυθιστορηματική ζωή, η οποία έγινε και ταινία.
Επί δύο χρόνια η Ντανιέλ Ντελπές μαγείρευε αποκλειστικά για τον Φρανσουά Μιτεράν και τους υψηλούς προσκεκλημένους του και κατέγραψε τις εμπειρίες της στο «Βιβλίο της μαγειρικής μου από το Περιγκόρντ στο Ελιζέ». Αυτό με τη σειρά του ενέπνευσε τον σεναριογράφο και παραγωγό Ετιέν Κομάρ για την ταινία «Υψηλή μαγειρική» που, σε σκηνοθεσία Κριστιάν Βινσέντ, βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες στις 27 Ιουνίου.
Η Ντελπές, από τις πρώτες που διοργάνωσαν «Σαββατοκύριακα φουα-γκρα και τρούφας» στη φάρμα της, εγκατέλειψε το επάγγελμα της αγρότισσας και τον σύζυγό της για να ζήσει την περιπέτεια της μαγειρικής. Πήγε στις ΗΠΑ για να διδάξει μαγειρική και να δημιουργήσει καινούργια πιάτα, ενώ υπήρξε η μοναδική γυναίκα που υπηρέτησε ποτέ στις κουζίνες του Ελιζέ. Αφού παραιτήθηκε, πέρασε έναν χρόνο στην Ανταρκτική μαγειρεύοντας για μια εξερευνητική αποστολή. Το επόμενο μεγάλο πρότζεκτ πάνω στο οποίο δούλεψε για χρόνια ήταν η δημιουργία μιας φάρμας με τρούφες στη Νέα Ζηλανδία.
Το ξέρετε ότι στην Ελλάδα οι περισσότεροι σεφ είναι άνδρες;
«Και στη Γαλλία επίσης. Στη Γαλλία, ωστόσο, περισσότερο από το 75% όσων δουλεύουν σε επιχειρήσεις εστιατορίων είναι γυναίκες. Απλώς δεν το «φωνάζουν» διότι δεν αισθάνονται ότι είναι ανάγκη».
Γιατί λέτε ότι δεν το αισθάνονται;
«Διότι η γυναίκα δεν μαγειρεύει για να κάνει show off και να δείξει πόσο όμορφη είναι. Μαγειρεύει με τον τρόπο που όλοι πρέπει να μαγειρεύουμε. Πάντως δεν θέλω να κατηγοριοποιήσω τους μάγειρες ανάλογα με το φύλο. Μια γυναίκα επιλέγει να μαγειρεύει όπως της αρέσει, για να αποφύγει το ανταγωνιστικό σύστημα που σε κάνει περισσότερο γνωστό και βραβευμένο με αστέρια και μετάλλια».

Διάβασα ότι είστε η μοναδική γυναίκα που έχει δουλέψει στις κουζίνες του Ελιζέ. Πώς φθάσατε εκεί;
«Ακόμη δεν ξέρω… Απλώς συνέβη. Και μάλιστα συνέβη σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο, όπως το παλάτι του Ελιζέ, με ανθρώπους που δεν μετακινούνται ποτέ από εκεί. Ετσι απλά, ο Φρανσουά Μιτεράν αποφάσισε ότι θα ήθελε μια γυναίκα στην κουζίνα του. Κάποια που να είχε μαγειρική γνώση».
Γιατί πιστεύετε ότι ζήτησε γυναίκα;
«Ποτέ δεν χρειάστηκε να τον ρωτήσω. Φοβάμαι, όμως, ότι ξέρω. Οταν δουλεύεις σε αυτό το πόστο, εργάζεσαι πολύ σκληρά, πιστέψτε με. Υπό αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, ο πρόεδρος δεν μπορεί να ζητάει φαγητό εστιατορίου. Να φανταστείτε ότι κάθε βράδυ τού ετοίμαζα διαφορετικές σούπες. Πριν από λίγες ημέρες διάβαζα μια ιστορία για τον Καρέν, ο οποίος κατηγοριοποίησε την κλασική γαλλική κουζίνα, τον 19ο αιώνα. Ηταν ο σεφ του Ταλεϊράνδου. Εγραψε ότι οι άνδρες που βρίσκονται σε υψηλά αξιώματα χρειάζονται απλό φαγητό διότι εργάζονται πολύ σκληρά. Ηταν πολύ περήφανος, διότι είχε δημιουργήσει το λιγότερο 400 ζεστές σούπες και άλλες τόσες κρύες για το αφεντικό του. Και στο Περιγκόρντ, όπου ζω, λένε ότι ένας καλός μάγειρας φαίνεται από δύο πράγματα: τη γέμιση και τις σούπες».
Πόσα διαφορετικά είδη σούπας ετοιμάσατε για τον πρόεδρο Μιτεράν;
«Αυτό δεν μπορώ να το απαντήσω. Δεν μπορείς να μαγειρεύεις πάντως το ίδιο και το ίδιο… Στα βιβλία μαγειρικής υπάρχουν αναρίθμητες συνταγές για σούπες. Δεν χρειάζεται να είσαι τόσο δημιουργικός για να φτιάξεις σούπες».
Νιώσατε μη καλοδεχούμενη όταν εισήλθατε σε έναν «ανδρικό κόσμο»;
«Δεν είχα κανέναν ανταγωνισμό με τους υπολοίπους. Ημουν σε ιδιωτική κουζίνα. Στο βασίλειό μου. Είχα τόσο πολλή δουλειά που δεν με απασχολούσε τι έλεγε ο ένας και ο άλλος».
Είχατε προσωπική επαφή με τον πρόεδρο;
«Ηταν το αφεντικό μου. Με είχε προσλάβει και με κράτησε. Δούλεψα εκεί δύο χρόνια».
Πιστεύετε ότι σε περίοδο κρίσης ο πολιτισμός είναι το πρώτο θύμα;
«Ναι, και αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος. Ο Μιτεράν είχε πει – δεν θυμάμαι πού – ότι μια χώρα που σκοτώνει τα παιδιά και τον πολιτισμό είναι μια νεκρή χώρα. Συμφωνώ βαθύτατα με αυτό. Ο πολιτισμός είναι σαν το ψωμί. Το χρειαζόμαστε για να ζήσουμε».
Η μαγειρική είναι τέχνη;
«Απολύτως».
«Δεν είμαι συγγραφέας»

Μπορεί ένας καλός σεφ να είναι και καλός συγγραφέας;

«Μάλλον όχι» απαντά η Ντανιέλ Ντελπές. «Είναι πραγματική ντροπή ότι κάποιοι δημοσιογράφοι γράφουν για τους εαυτούς τους ως μάγειρες. Τα πιο πολλά από αυτά τα βιβλία αποδεικνύουν απλώς ότι καμία σχέση δεν υπάρχει μεταξύ δημοσιογραφικής δουλειάς και μαγειρικής. Ισως να μπορεί κάποιος να δώσει καλές συνταγές, αλλά ένας πραγματικός μάγειρας κάνει πολλά λεπτά πράγματα. Γι’ αυτό δεν λέω ότι είμαι συγγραφέας. Απλώς διηγούμαι μια ιστορία».
Αν σας δινόταν η ευκαιρία να δουλέψετε ξανά για ένα τόσο υψηλά ιστάμενο πρόσωπο θα το κάνατε;
«Οχι, γιατί το έχω ήδη κάνει. Οταν γύρισα από την Ανταρκτική ένιωσα στο μεδούλι μου ότι πρέπει να διαλέξω πολύ προσεκτικά τις επόμενες κατευθύνσεις μου ανάμεσα στις εκατομμύρια πιθανότητες που ανοίγονταν διότι, απλούστατα, δεν υπάρχει πολύς χρόνος. Είμαι 70 ετών. Πόσο ακόμα θα είμαι ενεργή και δραστήρια; Δέκα, δεκαπέντε χρόνια; Ακόμη και τα λεπτά πλέον είναι πολύτιμα. Στο μεταξύ κάνω μαθήματα μαγειρικής στη φάρμα μου. Και είναι ανοιχτή για όλους».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk