Το νέο σκηνικό

Σοβαρές ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής σημειώνονται την περίοδο αυτή, καθώς πέρα από την εσωτερική πολιτική κρίση στην Τουρκία

Το νέο σκηνικό | tovima.gr
Σοβαρές ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής σημειώνονται την περίοδο αυτή, καθώς πέρα από την εσωτερική πολιτική κρίση στην Τουρκία και τις αναπόφευκτες διεθνείς επιπτώσεις της, η απόφαση της Ουάσιγκτον για την αποστολή όπλων στους αντάρτες της Συρίας και η εκλογή στην προεδρία του Ιράν του φερόμενου ως μετριοπαθούς κληρικού Χασάν Ρουχανί αλλάζουν τα ως τώρα δεδομένα και ανατρέπουν τις ισορροπίες που είχαν επιβληθεί. Παράλληλα, δυσχεραίνονται ακόμη περισσότερο οι ούτως ή άλλως προβληματικές σχέσεις της Αγκυρας με την Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ η Αθήνα, εγκλωβισμένη στη μέγγενη της οικονομικής κρίσης και με μία πολιτική ηγεσία η οποία όσο περνάει ο καιρός αποδεικνύεται στο σύνολό της όλο και περισσότερο ανίκανη να αντιληφθεί τα μηνύματα της νέας εποχής, παρακολουθεί αμήχανη τις εξελίξεις, χωρίς να είναι σε θέση να αναλάβει κάποια θετική πρωτοβουλία, η οποία σε τελευταία ανάλυση θα εξυπηρετούσε και τα καλώς νοούμενα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.
Γνωστό είναι ότι τα τελευταία χρόνια η Ουάσιγκτον έβλεπε στην Τουρκία το πρότυπο μιας μετριοπαθούς ισλαμικής χώρας που θα μπορούσε να αποτελέσει υπόδειγμα διακυβέρνησης και για τις χώρες της Αραβικής Ανοιξης. Τώρα το πρότυπο αυτό έχει καταρρεύσει, ενώ τίθενται ερωτηματικά και για την εσωτερική πολιτική σταθερότητα της χώρας, η οποία μαζί με το Ισραήλ αποτελούσε τους πυλώνες της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή. Η αλλαγή αυτή συμβαίνει τη στιγμή που ο πρόεδρος Ομπάμα επιλέγει τη στρατιωτική στήριξη των σύρων ανταρτών, γεγονός που υποδηλώνει μια περαιτέρω ευθεία αμερικανική ανάμειξη στα τεκταινόμενα της περιοχής. Ανάμειξη η οποία προϋποθέτει στηρίγματα για την προώθησή της, τα οποία τώρα κλονίζονται, χωρίς να διαγράφονται εναλλακτικές λύσεις. Υπό το πρίσμα αυτό θα πρέπει να δούμε αν οι προσδοκίες για μια εξομάλυνση των αμερικανοϊρανικών σχέσεων, μετά την εκλογή του νέου ιρανού προέδρου, θα ευοδωθούν. Ο ίδιος πάντως εμφανίζεται να ευνοεί την πολιτική αυτή προσέγγιση και μένει να εκδηλωθεί η αμερικανική ανταπόκριση.
Πέρα όμως από όλα αυτά, το δυσάρεστο είναι ότι ο αυταρχισμός του Ταγίπ Ερντογάν οδήγησε σε ένα νέο πάγωμα των σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης με την Τουρκία, καθώς πέρα από την επικριτική στάση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των επιμέρους ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, η Γερμανία πιέζει τώρα για να αναβληθεί η συνεδρίαση της κοινής κοινοβουλευτικής επιτροπής Τουρκίας – ΕΕ για το άνοιγμα ή όχι των κεφαλαίων για την τουρκική ένταξη. Το γεγονός αυτό είναι επόμενο να ενισχύσει τις αντιευρωπαϊκές τάσεις στην Τουρκία, οι οποίες είχαν ήδη εκδηλωθεί το τελευταίο διάστημα, με αποτέλεσμα να υπερισχύει τώρα η ισλαμική ατζέντα. Μόνον που θα είναι πολύ πιο δύσκολο για τον αποδυναμωμένο τούρκο πρωθυπουργό να επανέλθει στη γνωστή επιδίωξή του να καταστήσει τη χώρα του περιφερειακή υπερδύναμη. Είναι λοιπόν η στιγμή, καθώς μάλιστα παραμένουν πάντα ανοικτές οι γνωστές εκκρεμότητες στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στο Κυπριακό, να σχεδιάσει η Αθήνα μια νέα πολιτική με βάση τα νέα δεδομένα και να αναλάβει τη σχετική πρωτοβουλία κινήσεων, πόσω μάλλον που έχει κάθε συμφέρον να παραμείνει η γειτονική μας χώρα στην ευρωπαϊκή τροχιά. Το ερώτημα όμως είναι αν είναι σε θέση να το πράξει η σημερινή πολιτική ηγεσία.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk