Πράξη Τηλεοπτικού Περιεχομένου

Ας αφήσουμε τις υστερίες. Τους συναισθηματικούς λυρισμούς. Τα παλιά επεισόδια της «Κάντυ Κάντυ», το σήμα της ΕΡΤ με τη φλογέρα του τσοπάνη, τις αναμνήσεις με τον παππού να σηκώνεται για να αλλάξει κανάλι σε μια τεράστια τηλεόραση που δεν είχε τηλεκοντρόλ, ας αφήσουμε ακόμη και το σήμα της «Αθλητικής Κυριακής».

Πράξη Τηλεοπτικού Περιεχομένου | tovima.gr

Ας αφήσουμε τις υστερίες. Τους συναισθηματικούς λυρισμούς. Τα παλιά επεισόδια της «Κάντυ Κάντυ», το σήμα της ΕΡΤ με τη φλογέρα του τσοπάνη, τις αναμνήσεις με τον παππού να σηκώνεται για να αλλάξει κανάλι σε μια τεράστια τηλεόραση που δεν είχε τηλεκοντρόλ, ας αφήσουμε ακόμη και το σήμα της «Αθλητικής Κυριακής». Ας αφήσουμε τις αναμνήσεις και τη συναισθηματική προσέγγιση σε λογιστικά θέματα. Οταν αντιμετωπίζεις την κοινωνία (και ειδικά την ελληνική κοινωνία) με αχρείαστο συναισθηματισμό, η εκδίκηση είναι συνήθως σκληρή και κυνική. Σαν μπουνιά στη μούρη, όπως την προηγούμενη Τρίτη.

Ας προσπαθήσουμε να είμαστε αποστασιοποιημένοι από όλα αυτά. Οσο μπορείς να αποστασιοποιηθείς από την απόλυση 2.656 εργαζομένων, με μια σκληρή και χυδαία ανακοίνωση από έναν άνθρωπο της κυβέρνησης που την ώρα της απόλυσης τους ταπείνωνε διπλά, αποκαλώντας τους κηφήνες, αργόμισθους, προβληματικούς και τεμπέληδες.

Πριν από λίγα χρόνια, ο βουλευτής Γρηγόρης Ψαριανός, μιλώντας με τον γνωστό οργισμένο και τηλεοπτικά γοητευτικό τρόπο του, έλεγε πως «δεν γίνεται η ΕΡΤ να έχει τόσο παθητικό και να εργάζονται τόσοι άνθρωποι εκεί. Στο BBC μόνο, απασχολούνται 880 άτομα». Η αλήθεια συνήθως είναι ενοχλητική όταν η ατάκα γράφει τόσο καλά και γι’ αυτό η δήλωση αναπαράχθηκε για καιρό. Το ότι το BBC δίνει δουλειά σε περισσότερους από 23.000 ανθρώπους, είναι μια ανούσια λεπτομέρεια που δεν χρειάζεται να μας χαλάσει τη λεζάντα. Αλλά ας αφήσουμε τις αστειότητες, τα πράγματα σοβαρεύουν.

Δεν είναι εύκολο να τις αφήσουμε. Για χρόνια, οι αστειότητες είναι τμήμα του δημόσιου διαλόγου και του τρόπου με τον οποίο προσπαθούμε να λύσουμε τα προβλήματά μας, στην πραγματικότητα δημιουργώντας και άλλα.

Συνοπτικά, τα πράγματα είναι πιο απλά και δεν απαιτούν ιδιαίτερη σκέψη: Δεν υπάρχει άλλη χώρα στην ΕΕ χωρίς δημόσια τηλεόραση. Δεν υπάρχει άλλη χώρα που για τόσα χρόνια ανέχτηκε τη διαφθορά ως κανόνα (και) στη δημόσια τηλεόρασή της. Δεν είναι δυνατόν να απολύεις 2.656 ανθρώπους μέσα σε λίγες ώρες, τόσο βίαια, τόσο σκληρά, τόσο κυνικά. Δεν είναι δυνατόν να διαλύεις μια ολόκληρη κοινωνία επί τρία συνεχή χρόνια χωρίς να αγγίζεις το Δημόσιο και όταν αποφασίσεις να το αγγίξεις η πρώτη κίνησή σου να είναι μια γροθιά στη μούρη. Δεν μπορείς να το κάνεις με τέτοιον τρόπο, με μια Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, ειδικά σε μια τόσο τεντωμένη κοινωνία που φλερτάρει με αντιδημοκρατικές πρακτικές.

Ακούγεται, όμως, ήδη ο αντίλογος: «Μα η ΕΡΤ ήταν προβληματική, είχε παθητικό, τόσα βύσματα δούλευαν εκεί». Πράγματι. Μόνο και μόνο λογιστικά να το δεις, ο ισολογισμός της εταιρείας ήταν παθητικός. Οι αργομισθίες πολλές. Τα προβλήματα ορατά.Ομως όταν παίρνεις αποφάσεις πολιτικές, αποφάσεις τόσο ιστορικές, αποφάσεις τόσο κρίσιμες, οφείλεις να σέβεσαι την κοινωνία και τη βούλησή της. Λένε πως ακόμη και ένα λάθος στην πολιτική μπορείς να το κάνεις να φαίνεται σωστό. Στην προκειμένη περίπτωση, το σωστό (η όποια υποψία μεταρρύθμισης της εταιρείας) έγινε με εγκληματικά λάθος τρόπο.

Το κλείσιμο δεν ήταν η λύση, ήταν άλλο ένα φαινόμενο της παθογένειας. Αντί να παρουσιαστεί ένα σχέδιο, αντί να γίνει μια χειρουργική και δίκαιη εκκαθάριση, αντί να μπει ένα τέλος στο ρουσφετολόι, η «μεταρρύθμιση» ήταν ένα βίαιο τέλος, από μια κυβέρνηση που δεν δείχνει καθόλου εμπιστοσύνη στις θεσμικές λειτουργίες της πολιτείας.

Η κυβέρνηση εδώ και καιρό προκαλεί ανοιχτά την κοινωνία. Και αυτή, μουδιασμένη, φοβισμένη ή άβουλη, προσδοκά μια κανονικότητα που δεν έρχεται. Την προηγούμενη Τρίτη, η ωμότητα ήταν πρωτοφανής. Συνήθως, όταν θέλεις να κοιμίσεις μια κοινωνία, της ανοίγεις την τηλεόραση, δεν την κλείνεις. Δύο τινά συμβαίνουν στη δική μας ανορθογραφία: Είτε η κατάσταση είναι τόσο κρίσιμη (και οι απαιτήσεις της τρόικας για απολύσεις τόσο έντονες) είτε όσοι σχεδιάζουν την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Ο,τι και να ισχύει, είναι τρομακτικό. Σαν ένα μαύρο σήμα σε μια τηλεόραση μια Τρίτη βράδυ έπειτα από μια Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου.

*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino το Σάββατο 15 Ιουνίου 2013

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk