Οι ζωές των άλλων

Oταν μεγαλώνεις, γίνεσαι σοφός, έξυπνος, έμπειρος, γεμάτος, ήρεμος, υπέροχος. Ή τίποτε απ’ όλα αυτά. «Οταν μεγαλώνεις, δεν γίνεσαι σοφός. Γίνεσαι κακόθυμος. Ιδίως αν είχες υπάρξει ένας ανεξάρτητος και δυνατός άνθρωπος.

Οι ζωές των άλλων | tovima.gr

Oταν μεγαλώνεις, γίνεσαι σοφός, έξυπνος, έμπειρος, γεμάτος, ήρεμος, υπέροχος. Ή τίποτε απ’ όλα αυτά. «Οταν μεγαλώνεις, δεν γίνεσαι σοφός. Γίνεσαι κακόθυμος. Ιδίως αν είχες υπάρξει ένας ανεξάρτητος και δυνατός άνθρωπος. Διότι νομίζεις πως θα είσαι πάντα έτσι. Δεν είσαι όμως. Εγώ περπατάω με μπαστούνι. Αυτό δεν είναι λόγος σοφίας, είναι λόγος εκνευρισμού».

Ναι, αλλά μαθαίνεις πράγματα, αυτά που έχεις πάθει σε κάνουν πιο συναρπαστικό. Ή πιο κυνικό. «Πώς αντιμετωπίζεις όλα αυτά που σου συμβαίνουν στη ζωή; Την απώλεια ενός παιδιού; Μπορείς να αφεθείς, να πάψεις να υπάρχεις. Εγώ έκανα το αντίθετο. Αρχισα να δουλεύω πιο σκληρά από πριν – και πάντα δούλευα σκληρά. Επαιζα ακόμη περισσότερο μπάσκετ, έμπλεκα διαρκώς σε καβγάδες. Θέλεις να ρίξεις το φταίξιμο αλλού, γίνεσαι έξω φρενών με τους ανθρώπους, με τον Θεό – αν υπάρχει. Εγώ δεν πιστεύω πια. Πιστεύω στους ανθρώπους. Γι’ αυτό πρέπει να κάνουμε την ύπαρξή μας συναρπαστική, πρωτότυπη, ενοχλητική».

Αυτό που λένε, πως η ζωή γίνεται συναρπαστική μόνο μέσα από τον έρωτα, τον πόθο και την αγάπη, ισχύει; «Ναι, αλλά συνήθως αυτά δεν πάνε μαζί. Αγαπάς κάποιον που σου μοιάζει. Και ποθείς κάποιον με τον οποίο δεν μοιάζεις. Νομίζεις ότι θα βρεις εκεί κάτι. Τρίχες. Δεν υπάρχει τίποτα. Δεν μπορεί να συνυπάρξουν η αγάπη και ο πόθος. Μόνο για κάποιους τυχερούς της ζωής».

Μήπως η δημιουργία μπορεί να μας σώσει; Και τι γίνεται αν δεν έχω καθόλου ταλέντο, αλλά πολλή όρεξη; Τι γίνεται τότε; «Ε, και βέβαια μπορείς να ζωγραφίσεις, να χορέψεις, να τραγουδήσεις. Δεν χρειάζεται να έχεις απόδοση Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν υπάρχει χώρος για 100 Πικάσο σε αυτή τη ζωή. Μόνο για έναν. Αλλά και οι υπόλοιποι μπορούμε να συμμετέχουμε σε όλο αυτό. Κάνει τη ζωή καλύτερη, πιο πλούσια».

Πλούσια; Παίζουν ρόλο τα χρήματα; «Κάποτε πίστευα πως δεν υπήρχε μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να κερδίζεις πολλά χρήματα και στο να μην έχεις καθόλου. Αυτά είναι βλακείες. Το χρήμα είναι το κλειδί».

Και η επιτυχία; Δεν κουράζει και η επιτυχία; «Εννοείται. Είμαι επιτυχημένος εδώ και 50 χρόνια. Θέλω επιτέλους να ζήσω σαν κανονικός άνθρωπος. Τι είναι κανονικός άνθρωπος; Να ζω χωρίς να έχω την πίεση να επινοώ. Είναι μια υπέροχη πίεση, αλλά προσπάθησε να την ικανοποιήσεις κάθε μέρα. Είναι ενοχλητική. Αλλά ό,τι και να λέω, μάλλον θα συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω».

Αυτό θυμίζει κάπως ψυχοθεραπεία. Μήπως κάνετε ψυχοθεραπεία; «Οχι, δεν έκανα ποτέ. Θεωρώ τον εαυτό μου ψυχοπαθή. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από έναν καλλιτέχνη συμφιλιωμένο με τον εαυτό του».

Ας αφήσουμε τις εσωτερικές αναζητήσεις, την ψυχολογία και τους έρωτες. Τι συμβαίνει στην Τουρκία; «Η Τουρκία δεν αποτελείται κατά 50% από καλούς ανθρώπους και κατά 50% από κακούς, ή κατά 60% από παραδοσιακούς και 40% από Ευρωπαίους. Οχι, δεν είναι τόσο απλό. Ο Σαίξπηρ και ο Ντοστογέφσκι έλεγαν ότι το καλό και το κακό δίνουν μάχη στην καρδιά μας και πρέπει να προσπαθήσουμε να δούμε την Τουρκία με αυτόν τον τρόπο. Ζω εδώ και ξέρω τι σημαίνει να έχεις από τη μία την παρόρμηση της παράδοσης και από την άλλη να έχεις βλέψεις να είσαι μοντέρνος και φιλελεύθερος. Ολα αυτά συνυπάρχουν συχνά στο ίδιο άτομο».

Μπερδεμένα πράγματα. Εμείς στην Ελλάδα τι πάθαμε ακριβώς; «Εσείς στην Ελλάδα έχετε πάθει αυτό που συμβαίνει σε ανθρώπους που γνωρίζουν τρομακτική επιτυχία πολύ νωρίς. Επαναπαύονται στις δάφνες τους. Πολύ καλές οι δάφνες. Νομίζω και αυτές εσείς τις έχετε εφεύρει…».

Τελικά τι είναι ευτυχία; «Αυτή τη στιγμή νιώθω ευτυχία. Δεν αρκεί; Αυτό δεν είναι; Αν δεν ζεις τη στιγμή, χάνεις τη ζωή. Ετσι δεν είναι;».

Δεν υπάρχει ιδανική συνέντευξη, υπάρχουν ιδανικές στιγμές, που, όπως έχει πει και ο σκηνοθέτης Σαμ Πέκινπα, οι δημοσιογράφοι μπορεί να γίνουν ιδανικοί λογοκλόποι. Το παραπάνω δεν είναι μια συνέντευξη, είναι μια ελεύθερη αποκοπή αποσπασμάτων συνεντεύξεων της Μαριλένας Αστραπέλλου που δημοσιεύθηκαν στο BHmagazino και συγκεντρώθηκαν στο βιβλίο «Πρόσωπα» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πόλις. Οι άνθρωποι που τα είπαν, κατά σειρά, είναι οι Ντόρις Λέσινγκ, Τζορτζ Λόης, Σωτήρης Δημητρίου, Πίτερ Γκρίναγουεϊ, Ντέιμιαν Χερστ, Φίλιπ Ροθ, Τζον Λε Καρέ, Ορχάν Παμούκ, Φραν Λίμποβιτς και Ναν Γκόλντιν.

*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 9 Ιουνίου 2013

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk