Αγκυλώσεις και «κουτάκια»

Η πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ για την αξιολόγηση του πρώτου προγράμματος για την Ελλάδα αναδεικνύει σε όλο τους το μεγαλείο τις αγκυλώσεις και τα «κολλήματα» που έχουν οι τρεις διεθνείς οργανισμοί που ανέλαβαν να λύσουν το πρόβλημα της Ελλάδας.

Αγκυλώσεις και «κουτάκια» | tovima.gr
Η πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ για την αξιολόγηση του πρώτου προγράμματος για την Ελλάδα αναδεικνύει σε όλο τους το μεγαλείο τις αγκυλώσεις και τα «κολλήματα» που έχουν οι τρεις διεθνείς οργανισμοί που ανέλαβαν να λύσουν το πρόβλημα της Ελλάδας.
Κατ’ αρχήν το ΔΝΤ, το οποίο παραδέχεται ότι έγιναν λάθη, έχει τη δική του εμμονή με τη συνταγή του βιώσιμου χρέους, η οποία προβλέπεται στο καταστατικό του. Σύμφωνα με αυτήν, αφού κουρέψουμε το χρέος, εφαρμόζουμε σκληρή λιτότητα, περικόπτοντας τις δαπάνες και επιβάλλοντας φόρους για να μειώσουμε το έλλειμμα, το οποίο προκαλεί το χρέος.
Τι και αν κάνουμε λάθος στους πολλαπλασιαστές, επιμένουμε στην επιβολή πρόσθετων φόρων για να πιάσουμε τον στόχο, ο οποίος όμως υπολογίζεται ως ποσοστό του ΑΕΠ και το οποίο υποχωρεί κάθε φορά που βάζουμε νέους φόρους. Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουμε να κυνηγάμε την ουρά μας, αφού έτσι λέει το καταστατικό μας.
Μετά η ΕΚΤ έχει το δικό της τροπάριο. Στο καταστατικό της προβλέπεται ότι σκοπός της είναι η διατήρηση του πληθωρισμού κάτω από το 2%. Με το Ευαγγέλιο αυτό πορευθήκαμε στην κρίση. Τι και αν όλες οι κεντρικές τράπεζες ρίχνουν χρήμα στην αγορά, αρνούμαστε να ακολουθήσουμε, γιατί το καταστατικό μας λέει ότι πρέπει να υπηρετούμε τον στόχο του 2%. Ενώ θα μπορούσαμε στην αρχή της κρίσης να αγοράζουμε ελληνικά, πορτογαλικά, ισπανικά και ομόλογα άλλων χωρών που ξεφορτώνονταν οι επενδυτές, προσέχαμε να μην ξεφύγει ο πληθωρισμός και πάει στο 2,5% ή στο 3%.
Και τέλος η Κομισιόν και οι ευρωπαίοι πολιτικοί έχουν τις δικές τους αγκυλώσεις και κολλήματα που τους επιβάλλει η εκλογική τους πελατεία. Σε μια ένωση όπως αυτή της ευρωζώνης, με 17 χώρες-μέλη, όλο και κάποια χώρα θα έχει εκλογές, όλο και κάποιος ηγέτης δεν θα πηγαίνει καλά στις δημοσκοπήσεις, και τώρα «πού να παίρνουμε αποφάσεις οι οποίες θα μας ρίξουν τη δημοτικότητα». Ασε που θα πρέπει να πάμε στο κοινοβούλιο να πείσουμε δεν ξέρω και ‘γώ πόσους νοματαίους να ψηφίσουν, που και αυτοί έχουν να σκεφθούν τις δικές τους επιδόσεις δημοφιλίας. Ασ’ τα για αργότερα, για τον επόμενο ή για καλύτερες ημέρες.
Διαβάζοντας κανείς προσεκτικά την έκθεση του ΔΝΤ και τις αντιδράσεις των Ευρωπαίων σε όσα τους καταλογίζει, αντιλαμβάνεται ότι ο καθένας από τους εμπλεκομένους οχυρώνεται πίσω από το καταστατικό του, τις δεσμεύσεις του και τα «κολλήματά» του και δεν βγαίνει με τίποτε έξω από τα «κουτάκια» του. Ομως έτσι το πράγμα δεν προχωράει. Μάλλον πάει σαν τον κάβουρα…

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk