Το αυτοκίνητο του ηγέτη

Σεπτέμβριος του 2009, στη Λιβύη. Στο πλαίσιο μιας διάσκεψης της Αφρικανικής Ενωσης, οι παρευρισκόμενοι δοκιμάζουν μια διπλή έκπληξη. Ο συνήθης ύποπτος, ο εκκεντρικός Μουαμάρ Καντάφι, παρουσιάζει ένα πρωτότυπο μοντέλο αυτοκινήτου, το οποίο σχεδίασε σε συνεργασία με την ιταλική εταιρεία Tesco TS. Ο «λιβυκός πύραυλος», όπως ονομάζεται, με ισχύ 230 ίππων, σύμφωνα με τους κατασκευαστές του, αποτελεί το «μέλλον της αυτοκινητοβιομηχανίας». Εχει σχεδιαστεί για να παρέχει στον οδηγό τη μέγιστη ασφάλεια και επιτυγχάνει τον σκοπό του χάρη στο σχήμα «αγωνιστικού κανό» που διαθέτει. Το πρόσχημα της ασφάλειας, φυσικά, δεν χρησιμοποιείται τυχαία. Σύμφωνα με την τότε κρατική προπαγάνδα, επρόκειτο για μια προσφορά του «μεγάλου ηγέτη» προς τον λαό του, καθώς ο φόρος αίματος που πλήρωναν οι Λίβυοι στην άσφαλτο ήταν ιδιαίτερα υψηλός.

Ο Καντάφι δεν ήταν ο πρώτος δικτάτορας που προσπάθησε να συνδέσει την κοινωνική προσφορά με την αυτοκινητοβιομηχανία. Είχε προηγηθεί, πολλά χρόνια νωρίτερα, ο Αδόλφος Χίτλερ με το θρυλικό πλέον «κατσαριδάκι». Ισως η άχρηστη πληροφορία της υπόθεσης είναι ότι στο Μουσείο της Τρίπολης στη Λιβύη οι ξένοι προσκεκλημένοι είχαν τη δυνατότητα να θαυμάσουν και έναν παλιό μπλε Σκαραβαίο. Επρόκειτο για το αυτοκίνητο μέσα στο οποίο ο Καντάφι ηγήθηκε της ανατροπής κατά του βασιλιά Ιντρίς το 1969. Οι πολιτικοί, κατά έναν περίεργο τρόπο, συνδέονται πάντα με ένα όχημα.

Ο Σκαραβαίος και ο Χίτλερ

Από την εικόνα του τραυματισμένου Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι επάνω στην προεδρική λιμουζίνα – μια Lincoln Continental του 1961 –, του Φιντέλ Κάστρο ανεβασμένου επάνω σε στρατιωτικό τζιπ, μέχρι και αυτή του Μπαράκ Ομπάμα να οδηγεί χαμογελαστός 0συγκρουόμενο αυτοκινητάκι του λούνα παρκ με την κόρη του Σάσα, ένα όχημα μπορεί να γίνει κομμάτι της προσωπικότητας του πολιτικού, περνώντας έτσι και στις σελίδες της Ιστορίας.

Ο Χίτλερ ήταν αυτός που μεριμνήσε για τη δημιουργία του Volkswagen (αυτοκινήτου του λαού), για τον μέσο Γερμανό. Ετσι, το 1935, ο σχεδιαστής αυτοκινήτων Φερδινάνδος Πόρσε και οι συνεργάτες του είχαν ήδη έτοιμα τα δύο πρωτότυπα. Η κήρυξη του πολέμου, όμως, ματαίωσε τα σχέδια μαζικής παραγωγής, το «κατσαριδάκι» άφησε πίσω το «αμαρτωλό» παρελθόν και με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατέκτησε τις διεθνείς αγορές, αναδυόμενο πλέον σήμερα ως σύμβολο της ποπ κουλτούρας.

Στάλιν και Τσόρτσιλ sur mesure

Και ο Στάλιν με τη σειρά του εμφανίζεται να έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τα αυτοκίνητα, καθώς αποκλειστικά για εκείνον δημιουργήθηκε ένα νέο μοντέλο: το ZIS-115. Η καμπίνα του συγκεκριμένου οχήματος ήταν θωρακισμένη με μασίφ μέταλλο, ενώ τα τζάμια ήταν πάχους 7,5 εκ. Βέβαια, αυτά τα μέτρα ασφαλείας δεν ήταν αρκετά για τον «πατερούλη» του ρωσικού έθνους. Κατασκευάστηκαν λοιπόν 32 μοντέλα. Ετσι ο Στάλιν δεν χρησιμοποιούσε το ίδιο αυτοκίνητο για δύο συνεχόμενες ημέρες.

Πρόσφατα το αυτοκίνητο του έτερου νικητή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτό του Γουίνστον Τσόρτσιλ, ήρθε στην επικαιρότητα, καθώς πωλήθηκε σε δημοπρασία έναντι 400.000 στερλινών. Επρόκειτο για μια Daimler DB 18 Drophead Coupé, την οποία ο βρετανός πολιτικός χρησιμοποίησε κατά τη διάρκεια των προεκλογικών εκστρατειών του μετά τη λήξη του πολέμου. Μάλιστα ο Τσόρτσιλ, χωρίς να το επιδιώξει, ήταν ο μοναδικός κάτοχος του συγκεκριμένου μοντέλου. Η αγγλική αυτοκινητοβιομηχανία Daimler κατάφερε να παραγάγει μόλις οκτώ μοντέλα πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πέντε από αυτά καταστράφηκαν κατά τους βομβαρδισμούς, ενώ η τύχη των άλλων δύο αγνοείται ακόμη και σήμερα. Τελικά, μόνο το μοντέλο που είχε στην κατοχή του ο Τσόρτσιλ κατάφερε να «επιβιώσει».

Το αυτοκίνητο του Καραμανλή

Σε λίγες ημέρες, στις 15 Ιουνίου, το επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μια Rolls-Royce Silver Shadow, βγαίνει σε δημοπρασία από τη βρετανική εταιρεία Coys. Λέγεται ότι ο Καραμανλής την ανακάλυψε στο γκαράζ των ανακτόρων το 1974, όταν επέστρεψε από το Παρίσι, και αποφάσισε να τη χρησιμοποιεί για τις δημόσιες, αλλά και τις ιδιωτικές μετακινήσεις του.

Σήμερα, στην Ελλάδα της κρίσης, οι πολιτικοί αποφεύγουν να τραβούν τα βλέμματα με τα πολυτελή αυτοκίνητά τους. Σύμφωνα, πάντως, με επίσημα στοιχεία οι μισθοδοτούμενοι από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης οδηγοί που έχουν διατεθεί για την κάλυψη των αναγκών της πολιτικής ηγεσίας είναι 30 και η μηνιαία μισθολογική δαπάνη, συμπεριλαμβανομένων των εργοδοτικών εισφορών, ανέρχεται στα 48.893 ευρώ. Το 2012, μάλιστα, το ποσό για την κίνηση και τη λειτουργία των οχημάτων που χρησιμοποιούνται από την πολιτική ηγεσία και όλων εν γένει των εξυπηρετούμενων προσώπων, ανήλθε σε 269.122 ευρώ.

*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
BHMAgazino
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk