Η «χαμένη γενιά» των ανέργων ταράζει Βερολίνο και Παρίσι

Τα περίπου 20 εκατομμύρια των ανέργων της ευρωζώνης και η «χαμένη γενιά», όπως χαρακτηρίζονται οι νέοι στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, τρομάζουν τους ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι σπεύδουν τώρα να πάρουν μέτρα για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

Τα περίπου 20 εκατομμύρια των ανέργων της ευρωζώνης και η «χαμένη γενιά», όπως χαρακτηρίζονται οι νέοι στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, τρομάζουν τους ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι σπεύδουν τώρα να πάρουν μέτρα για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Εναν χρόνο πριν από τις ευρωεκλογές του 2014, ανησυχούν ότι αν δεν σταματήσει η άνοδος της ανεργίας, στο νέο Ευρωκοινοβούλιο θα υπάρξει έντονη παρουσία των εκπροσώπων όλων των λαϊκιστικών κομμάτων του ευρωπαϊκού Βορρά και Νότου. Κάτι τέτοιο ενέχει τον κίνδυνο να οδηγηθεί η ευρωζώνη σε πολιτική αστάθεια που θα υπονόμευε τις προσπάθειες για ισχυροποίηση της πολιτικής και οικονομικής ένωσης. Επιπλέον, θα δημιουργούσε προβλήματα στις προοπτικές ανάκαμψης της ευρωζώνης και θα κλόνιζε την εμπιστοσύνη των αγορών στο ευρώ.

«Ενώ πέρυσι τέτοιον καιρό στις συζητήσεις των ευρωπαίων ηγετών κυριαρχούσε το ενδεχόμενο διάλυσης του ευρώ εξαιτίας της πίεσης που ασκούσαν οι αγορές, σήμερα αυτό που μονοπωλεί την κουβέντα στις μεταξύ τους συναντήσεις είναι η άνοδος του λαϊκισμού και η απειλή που αυτή συνιστά για τη συνοχή του ενιαίου νομίσματος» αναφέρει κορυφαία πηγή στις Βρυξέλλες. «Αυτό που τους απασχολεί είναι αν η δημοκρατία μπορεί να αντέξει το σοκ στην κοινωνία που προκαλούν οι πολιτικές για τη διάσωση του ευρώ» προσθέτει.

Οι πολιτικές λιτότητας που έχει επιβάλει το Βερολίνο για τη μείωση των ελλειμμάτων και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ευρωζώνης έχουν φέρει την ανεργία στην ευρωζώνη στο ύψος-ρεκόρ των 19,5 εκατομμυρίων ανέργων, ενώ σύντομα αναμένεται να ξεπεράσει τα 20 εκατομμύρια. Μάλιστα η κατάσταση στους νέους είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, καθώς η ανεργία ξεπερνά το 50% σε χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και, όπως επισημαίνουν τραπεζικές πηγές, «ακόμη και αν έχουμε ρυθμούς ανάπτυξης 2% ή 3% ετησίως, δεν θα μπορέσουμε να μειώσουμε την ανεργία στους νέους σε επίπεδα που να θεωρούνται αποδεκτά».
Εύλογη λοιπόν η ανησυχία των Ευρωπαίων για το πώς θα εκφραστούν στις κάλπες οι ευρωπαίοι πολίτες. Ενδεχόμενη χαλαρή ψήφος διαμαρτυρίας στις ευρωεκλογές του 2014 ενέχει τον κίνδυνο να μην ελέγχεται πολιτικά η Ευρώπη. «Αν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πληγούν από μια ψήφο αποδοκιμασίας, ενδέχεται να μην μπορέσουν να κυβερνήσουν και αυτό να προκαλέσει πολιτική αστάθεια στην ευρωζώνη. Κάτι τέτοιο θα πλήξει την εμπιστοσύνη στο ευρώ και θα υπονομεύσει τις προοπτικές ανάκαμψης της ευρωζώνης» αναφέρει ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Κ. Χατζηδάκης, ο οποίος γνωρίζει τις ισορροπίες στο Ευρωκοινοβούλιο από την πολυετή θητεία του στο Στρασβούργο.
Το θέμα της καλπάζουσας ανεργίας κυριάρχησε στη συνάντηση του γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ με τη γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, την περασμένη Πέμπτη, στο Παρίσι. «Θα πρέπει να δράσουμε κατεπειγόντως, αφού έξι εκατομμύρια νέοι, ηλικίας 15-24 ετών, είναι άνεργοι στην Ευρώπη και περίπου 14 εκατομμύρια δεν έχουν δουλειά, δεν φοιτούν σε κάποια σχολή, ούτε είναι μαθητευόμενοι» τόνισε ο γάλλος πρόεδρος. «Σήμερα ξεκινά η εκστρατεία για την απασχόληση των νέων» πρόσθεσε, με τους υπουργούς Εργασίας της Γαλλίας και της Γερμανίας, Μισέλ Σαπέν και Ούρσουλα φον ντερ Λέγεν αντιστοίχως, να παρουσιάζουν τις γενικές γραμμές της γαλλογερμανικής πρωτοβουλίας για την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων στην Ευρώπη. Μια δέσμη μέτρων που κατά πολλούς δεν αναμένεται να έχει θεαματικά αποτελέσματα αν δεν υπάρξει πραγματικά ανάπτυξη στην ευρωζώνη.
Ενδεικτική πάντως της ανησυχίας των ευρωπαίων ηγετών είναι η πρωτοβουλία της Ανγκελα Μέρκελ να διοργανώσει στις 3 Ιουλίου σύνοδο στο Βερολίνο με όλους τους υπουργούς Εργασίας και Απασχόλησης των χωρών-μελών της Ενωσης σχετικά με το κρίσιμο ζήτημα της ανεργίας των νέων.
Πάντως, σε μια προσπάθεια τόνωσης της ανάπτυξης ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σχεδιάζει την ανάληψη δράσης ώστε οι χώρες που βρίσκονται σε κρίση να υποστηριχθούν σε θέματα ανάπτυξης μέσω της κρατικής γερμανικής τράπεζας επενδύσεων KfW. «Αν δεν δράσουμε τώρα, τότε ο Νότος της Ευρώπης κινδυνεύει να χάσει μια ολόκληρη γενιά» αναφέρει σε επιστολή του προς τον υπουργό Οικονομίας της Γερμανίας Φίλιπ Ρέσλερ. Στόχος των ενεργειών αυτών είναι να υπάρξει μια στήριξη που θα έχει κυρίως ψυχολογικά αποτελέσματα, σε εύλογο χρονικό διάστημα, αφού η αρχική βοήθεια είναι ύψους μόλις 1 δισ. ευρώ, με το μεγαλύτερο μέρος αυτής να κατευθύνεται στην Ισπανία, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρότυπο για την Πορτογαλία και ίσως, όπως αναφέρεται στην επιστολή, και για την Ελλάδα.
Το γεγονός πάντως ότι η καγκελάριος και ο υπουργός Οικονομικών ξαφνικά εμφανίζονται πρόθυμοι να αναλάβουν δράση για το πρόβλημα της ανεργίας γεννά το ερώτημα αν πρόκειται για στροφή του Βερολίνου και της Ευρώπης και εγκατάλειψη της πολιτικής λιτότητας. «Οι προσπάθειες για την ανάκαμψη της ευρωζώνης και τη δημιουργία θέσεων εργασίας δεν πρέπει να μας οδηγήσει στο άλλο άκρο και να μην ελέγχουμε τις δαπάνες και τα ελλείμματα» αναφέρει ο Ντάνιελ Γκρος και σημειώνει ότι «χρειάζεται το κατάλληλο μείγμα».
Αλλωστε τόσο ο Φρανσουά Ολάντ όσο και η Ανγκελα Μέρκελ από το Παρίσι διεμήνυσαν ότι η Ευρώπη θα πρέπει να προχωρήσει στην πολιτική των μεταρρυθμίσεων. Ωστόσο, όπως αναφέρει μιλώντας στο «Βήμα» ο νομπελίστας οικονομολόγος κ. Χριστ. Πισσαρίδης, «οι διαρθρωτικές αλλαγές χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν και να φανούν στην αγορά εργασίας. Αντίθετα, η λιτότητα έχει άμεσες επιπτώσεις στην οικονομία και οι αρνητικές συνέπειες υπονομεύουν τις διαρθρωτικές αλλαγές και δυσκολεύουν την επίτευξη των μακροπρόθεσμων στόχων».
Η Ευρώπη, σύμφωνα με τον ίδιο, θα πρέπει να αναλάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την υλοποίηση νέων προγραμμάτων υποδομών. Σύμφωνα με τον κ. Πισσαρίδη, τα προγράμματα αυτά θα πρέπει να συντονίζονται κεντρικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο και δεν θα πρέπει να υπολογίζονται στο έλλειμμα, δηλαδή τα Προγράμματα Δημοσίων Επενδύσεων να βγουν εκτός προϋπολογισμού. Θα πρέπει να ιδρυθεί ένα Σώμα στις Βρυξέλλες που να παρακολουθεί την εξέλιξη της παραγωγικότητας στην ευρωζώνη και να αποφασίσει τι είναι αναπτυξιακή επένδυση σε μια χώρα και τι σε κάποια άλλη.
Μάλιστα ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει το Ελληνικό. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο, την έκταση του Ελληνικού, την οποία δεν μπορεί να αναπτύξει επειδή δεν διαθέτει τους κατάλληλους πόρους. Η χώρα θα μπορούσε να εξασφαλίσει τα απαραίτητα κονδύλια από ευρωπαϊκούς πόρους, χωρίς ωστόσο οι δαπάνες αυτές να προσμετρούνται στον υπολογισμό του ελλείμματος. Ετσι, θα μπορούσε να τονώσει την οικονομία της, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και να πετύχει την αύξηση του ΑΕΠ που είναι ο παρονομαστής στον υπολογισμό των διαφόρων δεικτών, όπως έλλειμμα προς ΑΕΠ, χρέος προς ΑΕΠ κ.λπ., από τους οποίους κρίνεται η πρόοδος της οικονομίας.
Σύμφωνα με τον ίδιο χρειάζεται επίσης ευέλικτη αγορά εργασίας. Να υπάρχει ελευθερία στο εργοδότη να «τρέχει» την επιχείρησή του χωρίς πολλούς κανονισμούς. Αυτό σημαίνει ότι όταν κάποιος χάνει τη δουλειά του έχει περισσότερες πιθανότητες να βρει άλλη, διότι οι επιχειρηματίες δεν θα σκέφτονται να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας αν δεν ανησυχούν ότι θα έχουν προβλήματα αν προχωρήσουν σε απολύσεις.
Σε κάθε περίπτωση, αν η αγορά δεν μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να πάρουν μέτρα για τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Διότι, όπως τονίζει πολιτικός παράγοντας, «δεν μπορούμε να πούμε στους νέους ανθρώπους ότι επειδή η αγορά δεν μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας το κράτος δεν μπορεί να κάνει τίποτε. Κανείς δεν θα μπορεί να το αποδεχθεί».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk