Χρειάζεται αντιρατσιστικός νόμος

Η ευρωπαϊκή άκρα Δεξιά δεν είναι τόσο μια επανάληψη του φασισμού όσο μια προσπάθεια για τον εκσυγχρονισμό του, έλεγε παλιότερα ένας άγγλος φιλόσοφος.

Χρειάζεται αντιρατσιστικός νόμος | tovima.gr
Η ευρωπαϊκή άκρα Δεξιά δεν είναι τόσο μια επανάληψη του φασισμού όσο μια προσπάθεια για τον εκσυγχρονισμό του, έλεγε παλιότερα ένας άγγλος φιλόσοφος.
Δεν πιστεύω ότι αυτή η παραδοχή μπορεί να εφαρμοστεί και στα μέλη της Χρυσής Αυγής, αφού αυτά χαιρετίζουν ναζιστικά και εκθειάζουν ανερυθρίαστα το χουντικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου!
Ετσι θα υποστηρίξω μια μέση ιδεολογική θέση. Δηλαδή, ότι το νομοσχέδιο κατά του ρατσισμού πρέπει να συζητηθεί άμεσα γιατί αντιμετωπίζει πιο επεξεργασμένα το ανωτέρω αποκρουστικό φαινόμενο.
Ταυτόχρονα όμως πιστεύω ότι η ξενοφοβία και ο ρατσισμός δεν αντιμετωπίζονται «μανιχαϊστικά», με νόμους και «διατάγματα» της πολιτικής εξουσίας, αλλά και με την κατάλληλη διαπαιδαγώγηση μέσα στα σχολεία και αλλού!
Και κατ’ αρχάς κάποιες νομικές παρατηρήσεις. Το άρθρο 2 του επίμαχου νομοσχεδίου τιμωρεί τις ρατσιστικές συμπεριφορές και τις βιαιοπραγίες κατά προσώπων ή ομάδων που έχουν ένα συγκεκριμένο χρώμα δέρματος κτλ. μόνο αν παράγεται κίνδυνος για τη δημόσια τάξη (ή μια «ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα», όπως έλεγε ο μεγάλος καθηγητής Ιωάννης Μανωλεδάκης) που μπορεί να διασαλεύσει την ευταξία του κοινωνικού χώρου.
Αρα πρόκειται για ένα έγκλημα «συγκεκριμένης διακινδύνευσης», δηλαδή για ένα αναγνωρισμένο μέγεθος στη δογματική του Ποινικού Δικαίου, και προκαλούν δυσάρεστη εντύπωση οι παρατηρήσεις της Κεντρικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής (ΚEΝΕ) και άλλων αναλυτών που μιλούν για ενδεχόμενη αντισυνταγματικότητα επειδή προσβάλλεται ο πυρήνας του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου.
Τούτο, κατά τη γνώμη μου, είναι λάθος γιατί οι όποιοι περιορισμοί τίθενται στο παραπάνω πολύτιμο συνταγματικό δικαίωμα ενεργοποιούνται μόνο αν υπονομεύεται πραγματικά το έτερο έννομο αγαθό της δημόσιας τάξης (και της δημοκρατίας ευρύτερα από τις νεοναζιστικές απειλές)!
Μάλιστα αυτή η διάταξη είναι δογματικά πιο άρτια σε σχέση με την αντίστοιχη του Ν. 927/1979. Γιατί;
Γιατί αντιμετωπίζει πιο ολοκληρωμένα την ολέθρια προσπάθεια των νεοναζιστών να καταρρακώσουν τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς μέσα από την τεχνική των μαζικών «συγκεντρώσεων και αντισυγκεντρώσεων», κάτι που θυμίζει ευθέως την εποχή του Χίτλερ (Γκρέι, «Η Αλ Κάιντα και η νεωτερικότητα»).
Βεβαίως υπάρχει και μια εντελώς προβληματική ρύθμιση, αυτή του άρθρου 5, όπου ένα μονοπρόσωπο όργανο της εκτελεστικής εξουσίας, ο υπουργός Δικαιοσύνης, μπορεί να ανακαλεί τη λειτουργία «ενώσεων προσώπων» (εφόσον διέπραξαν ένα από τα ανωτέρω αποτρόπαια εγκλήματα).
Στο πεδίο αυτό πρέπει να διευκρινιστεί άμεσα ότι εδώ δεν υπάγονται τα πολιτικά κόμματα γιατί διαφορετικά θα έχουμε να κάνουμε με μια ανεπίτρεπτη «υποκατάσταση» του συνταγματικού νομοθέτη (και, όπως είναι γνωστό, το Ελληνικό Σύνταγμα δεν προβλέπει την «αναστολή λειτουργίας» των κομματικών οργανισμών)!
Επομένως μπορούν να γίνουν πολλές βελτιώσεις αλλά το νομοσχέδιο είναι απαραίτητο να συζητηθεί!
Από την άλλη πλευρά, είναι σαφές ότι χωρίς την κατάλληλη διαπαιδαγώγηση των νέων γενιών δεν μπορεί να καταπολεμηθεί ο ρατσισμός (ιδίως μέσα σε ένα κλίμα πλήρους αξιακής και οικονομικής κατάρρευσης).
Πάνω από όλα πρέπει να αντιληφθούμε όλοι ότι οι ρατσιστικές και ξενοφοβικές συμπεριφορές που δαιμονοποιούν κάποιες ομάδες ανθρώπων και υπόσχονται έναν κόσμο χωρίς συγκρούσεις και αντιφάσεις οδηγούν στον πλήρη ολοκληρωτισμό!
Ο κ. Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk