Η λάθος μάχη

Είναι άξιο απορίας ποιος παρέσυρε το Μέγαρο Μαξίμου και κατ΄ επέκταση την κυβέρνηση σε αυτήν τη λάθος μάχη για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.

Είναι άξιο απορίας ποιος παρέσυρε το Μέγαρο Μαξίμου και κατ΄ επέκταση την κυβέρνηση σε αυτήν τη λάθος μάχη για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.
Αφενός επειδή μόνο κάποιος άσχετος ή αφελής θα μπορούσε να υποστηρίζει ότι υπάρχει επαρκής νομοθεσία από το …1979 (!) χωρίς να υποψιάζεται ότι θα γίνει καταγέλαστος σε μια διεθνή κοινωνία που δείχνει αυξανόμενη ευαισθησία σε τέτοιου είδους θέματα.
Αφετέρου επειδή οδήγησε τη ΝΔ και την κυβέρνηση σε προφανή παλινωδία και σε σαφή αναδίπλωση αφού δεν κατάφερε τελικά να αποφύγει τη θεσμοθέτηση ενός νέου νομοθετικού πλαισίου -περίπου αυτό που θεωρούσε «περιττό».
Σχεδόν πάντα οι λάθος μάχες οδηγούν σε ταπεινωτικές ήττες. Κι ως εκ τούτου έχω την αίσθηση ότι η εξέλιξη ήταν προδιαγεγραμμένη, γεγονός που μεγεθύνει τις ευθύνες όσων τη δρομολόγησαν.
Τρεις παράγοντες, νομίζω, διαμόρφωσαν το συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Πρώτον
η άποψη ορισμένων επιτελών της κυβέρνησης ότι δεν ωφελεί μια ανοικτή σύγκρουση με τη «Χρυσή Αυγή» διότι μπορεί να οδηγήσει στη «θυματοποίηση» της ακροδεξιάς οργάνωσης με θετικές γι’ αυτήν επιπτώσεις.
Γενικότερα πάντως υπάρχουν πολλοί στη ΝΔ που θεωρούν ότι δεν πρέπει να κοπούν οι γέφυρες της Δεξιάς με τους δεξιάς προέλευσης ψηφοφόρους της «Χρυσής Αυγής».
Με αυτήν τη λογική, ο Πρωθυπουργός υπαναχώρησε από την αρχική συμφωνία για το αντιρατσιστικό επικαλούμενος τις (υπαρκτές) αντιδράσεις των βουλευτών του.

Δεύτερον
η επιφύλαξη μεγάλης μερίδας του νομικού κόσμου απέναντι σε μια νέα αντιρατσιστική νομοθεσία. Είναι μια νομική άποψη πιθανώς βάσιμη αλλά χωρίς πολιτικό περιεχόμενο.
Ενδεχομένως να μέτρησε στην προκειμένη περίπτωση και η διάθεση του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος να δοθεί ένα μάθημα στον υπουργό Δικαιοσύνης, ο οποίος δεν χαίρει ιδιαίτερης δημοτικότητας στο Μέγαρο Μαξίμου.

Τρίτον
η προσπάθεια άλλων στελεχών της κυβέρνησης να επιβάλουν μάλλον άκομψα και απαξιωτικά την άποψή τους στους δυο μικρότερους κυβερνητικούς εταίρους για να δείξουν «ποιος κάνει κουμάντο».
Οι υπολογισμοί αυτοί οδήγησαν βεβαίως στο εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα. Η συγκυβέρνηση στραπατσαρίστηκε και το ΠαΣοΚ με τη ΔΗΜΑΡ πέτυχαν την πιο εύκολη επικοινωνιακή νίκη του τελευταίου δωδεκάμηνου.
Δεν ήταν αναπόφευκτο. Αν η ΝΔ είχε αποφύγει να εγκλωβιστεί στην ανοησία «δεν χρειάζεται άλλος νόμος» κι αν είχε επιλεγεί από την αρχή ο δρόμος της διαβούλευσης, η κυβέρνηση θα μπορούσε να βρει πολύ εύκολα σημεία συνεννόησης για μια ήπια ενίσχυση του αντιρατσιστικού πλαισίου.
Ήταν ατύχημα ή προμήνυμα;
Σε αυτό φυσικά δεν μπορεί να δοθεί ακόμη έγκυρη απάντηση.
Το βέβαιο είναι ότι η κυβέρνηση καλείται να ξαναδεί τις μεθόδους λειτουργίας της και η ΝΔ θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει στάσεις και συμπεριφορές απέναντι στους δυο μικρότερους κυβερνητικούς εταίρους.
Οσο είναι ακόμη νωρίς, αν ήταν ατύχημα. Και πριν είναι αργά, αν ήταν προμήνυμα.

Περί ευθύνης
Και οι δικαστές;
Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν αρμοδίως, ο περίφημος «δράκος των Πετραλώνων», που ασέλγησε σε δεκάδες μικρά κοριτσάκια, είχε συλληφθεί δύο φορές για ανάλογες πράξεις στο παρελθόν.
Από το 2008 όμως κυκλοφορούσε ελεύθερος για να κάνει ό,τι τραβάει η ψυχή του σε βάρος τόσων παιδικών ψυχών.
Ερώτηση: Τι συνέβη και κυκλοφορούσε ελεύθερος;
Οι δικαστές ενώπιον των οποίων οδηγήθηκε στις παλαιότερες συλλήψεις του φέρουν ευθύνη για τη συνέχεια ή όχι;
Κι αν ναι, θα αναζητηθούν; Θα βρεθούν; Θα λογοδοτήσουν;

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk