Από την Pasta Flora στο Maximal

Το τελευταίο άλμπουμ του Monsieur Minimal, κατά κόσμον Χρήστου Τσιτρούδη, κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από την Sound of Everything. To «Minimal to Maximal», το τρίτο του άλμπουμ, είναι η πιο ολοκληρωμένη του μουσική προσπάθεια και πρόκειται για ένα άλμπουμ που δεν περνά απαρατήρητο. Είναι ένα άλμπουμ για όλους όσοι μεγάλωσαν στα 90s και στα zeroes και αγάπησαν την καλή ποπ μουσική. Είναι γεμάτο από ωραίες μελωδίες, ηλιόλουστα τραγούδια, σπουδαίες ενορχηστρώσεις και παραγωγή που ταιριάζει σε χορευτικούς δίσκους. Οι πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους συμμετοχές το κάνουν ακόμα καλύτερο και πιο περιπετειώδες. Το άλμπουμ χωρίζεται σε δύο μέρη, στο Minimal που είναι πιο κοντά σε αυτά που τον είχαμε συνηθίσει (από τις δύο πρώτες του δουλειές) και είναι γεμάτο με ποπ διαμάντια που ξεχωρίζουν -σαν το «Party» το ντουέτο του με τη Μαριέττα Φαφούτη ενώ στο Μaximal, ο Τσιτρούδης πειραματίζεται με διαφορετικά μουσικά είδη -είναι πιο σφιχτό, πιο ηλεκτρονικό, αρκετά σκοτεινό και το ίδιο χορευτικό. Ο Μοnsieur Minimal μιλά για όλα αυτά και για πολλά άλλα στο BHMagazino.


Λένε πως το τρίτο άλμπουμ είναι το πιο δύσκολο για έναν μουσικό επειδή αυτό θα τον καθορίσει για το μέλλον μιας και έχει πλέον την εμπειρία, έχει μάθει από λάθη του παρελθόντος και ξέρει πώς να διαχειριστεί την έμπνευση του. Εσύ αποφάσισες να βγάλεις ένα διπλό, διαφορετικό τελείως στην ολότητα του, άλμπουμ. Γιατί έτσι;

Πιστεύω πως το τρίτο άλμπουμ σε ένα μουσικό ή μπάντα είναι όντως καθοριστικό, όχι όμως επειδή θα έχει μάθει από τα λάθη του παρελθόντος. Δεν πιστεύω στα λάθη όσον αφορά τη μουσική αλλά στην άποψη / παραγωγή, την αισθητική και φυσικά την έμπνευση. Το πρώτο άλμπουμ είναι ο ενθουσιασμός που αποτελεί το καλύτερο πράγμα που μπορεί να έχει στα χέρια του ένας συνθέτης. Στο δεύτερο θα πρέπει να διατηρήσει το όνομά του και την αίγλη του πρώτου και να προετοιμάσει το κοινό για το τρίτο. Το τρίτο πρέπει να είναι η εξέλιξη για έναν καλλιτέχνη, να δείξει και κάποιες άλλες μουσικές διαστάσεις, να ωριμάσει χωρίς να γεράσει και να δώσει στο κοινό του, μια ακόμη διαφορετική του πτυχή. Ολα αυτά μπορεί να μοιάζουν σαν πλάνο -προσωπικά όμως προσπαθώ να κινούμαι χωρίς κάποιο αυστηρό πλάνο και να βγάζω τη μουσική που έχω ανάγκη να βγάλω κάθε φορά, όπως συνέβη στα δύο προηγούμενα μου άλμπουμ. Αυτό που έκανα στο τρίτο ήταν το να διατηρήσω τον πρωτογενή μου ήχο (από το Lollipop) μιας κι υπάρχει ατελείωτος μέσα μου και να τον συνδυάσω με τα αρκετά νέα μουσικά ακούσματα που υπήρχαν με τη σειρά τους κι αυτά μέσα μου κι έψαχναν διέξοδο για να βγουν τόσο καιρό. Αυτό έγινε μέσα από το Μaximal cd που προϊδεάζει αυτόν που θα το ακούσει ακόμη και για τη διαφορετικότητα της επόμενης μου δουλειάς.

Με ποιο τρόπο είναι βιωματικό αυτό το άλμπουμ; Tι σκεφτόσουν όταν το έγραφες;

Οταν λέω βιωματικό εννοώ πως όλα τα κομμάτια κουβαλάνε το φορτίο τους. Το κάθε ένα ξεχωριστά και προέρχονται από μια μουσική σκηνή που παρακολούθησα κι έγινα κομμάτι της καθ’ όλη τη διάρκεια της μουσικής μου διαπαιδαγώγησης κι ενηλικίωσης.

Ποια από τις τρεις κυκλοφορίες σου είναι η αγαπημένη και γιατί;

Η πρώτη με το Lollipop φυσικά θα είναι πάντα αξεπέραστη (όλες οι πρώτες φορές είναι αξεπέραστες). Αγαπώ και την Pasta Flora κι ακόμα πιο πολύ το Minimal to Maximal γιατί πιστεύω πως με ολοκληρώνει σαν συνθέτη και σαν άνθρωπο, τόσο αισθητικά όσο και μουσικά.

Προτιμάς το Minimal ή το Maximal; Ποιο είναι πιο κοντά σε σένα και γιατί;

Είμαι κάπου ανάμεσα και στα δύο. Το καλοκαίρι και την άνοιξη στην μια πλευρά, την πιο φωτεινή (Μinimal) και το φθινόπωρο και το χειμώνα στην άλλη, την πιο σκοτεινή (Μaximal). Δεν ανήκω συγκεκριμένα κάπου, αφήνω τη μουσική και την ψυχή μου να με κατευθύνουν ανάλογα με τα συναισθήματα. Απλά σε αυτό το άλμπουμ είχα την ανάγκη να κάνω και κάτι διαφορετικό. Εχω την ανάγκη και σαν άνθρωπος άλλα και σαν συνθέτης να εξελίσσομαι και να δοκιμάζω νέα πράγματα. Δε μ’ αρέσει η στασιμότητα αλλά η εξέλιξη.

Πες μου σε 50 λέξεις για ποιο λόγο πρέπει κάποιος να ακούσει το άλμπουμ σου.

Οταν θα βάλει κάποιος να ακούσει το δίσκο θα μπορέσει να ταξιδέψει σε 16 διαφορετικές εικόνες που ή κάθε μια θα του ξυπνήσει κι ένα διαφορετικό συναίσθημα. Είτε θα τον κάνει να γελάσει είτε να κλάψει είτε να χορέψει είτε να απομονωθεί.

Τι είναι αυτό που σε κάνει να κάτσεις και να γράψεις τραγούδια; Από τι επηρεάζεσαι;

Από τη ίδια τη μουσική, την ιστορία της και την εξέλιξή της. Αυτή είναι η βασική μου έμπνευση. Μετά από αυτό όλα φιλτράρονται μέσα από τα συναισθήματα και τις εικόνες της καθημερινότητας.

Ποια είναι η συνεργασία όνειρο για σένα;

Δεν έχω κανένα τέτοιο μακρινό και μεγαλεπήβολο όνειρο, όχι προς το παρόν τουλάχιστον. Προτιμώ να συνεργάζομαι με καλλιτέχνες με τους οποίους έχουμε προσωπική επαφή, για να τους εκτιμώ και σαν ανθρώπους. Μ’ αρέσει όταν έχουν άποψη και πάνω απ’ όλα θέλω να έχουν αισθητική. Εννοείται βέβαια πως απόλαυσα το opening act και τη γνωριμία με το Μoby που ήταν ένα από τα μουσικά πρότυπα της εφηβείας μου.

Μπορεί ένας καλλιτέχνης να ζήσει αποκλειστικά από την τέχνη του στην Ελλάδα του 2012; Τι δυσκολίες έχεις αντιμετωπίσει στην καριέρα σου μέχρι τώρα;

Αν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά σε αυτό που κάνει, δουλέψει και πιστέψει σε αυτό τότε ναι υπάρχουν πολλές πιθανότητες για να τα καταφέρει και να ζήσει κάποια στιγμή απ’ αυτό. Θέλει πολύ κυνήγι, όρεξη και φυσικά επιμονή. Είναι απαραίτητο να αφοσιωθείς σε αυτόν τον στόχο και μόνο κι ας είναι πολύ δύσκολα στην αρχή. Τα πράγματα στις μέρες μας είναι ακόμη πιο εύκολα με τα Κοινωνικά Δίκτυα, την εξωστρέφεια και την παγκοσμιοποίηση της μουσικής βιομηχανίας.

Για σένα παίζει ρόλο για σένα η απτή κυκλοφορία ή δεν έχει καμία σημασία αφού το παρόν και το μέλλον είναι μια ψηφιακή βιβλιοθήκη στο Διαδίκτυο; Ρωτάω γιατί δίνεις ήδη το άλμπουμ σου και στο iTunes.

Εχω την εντύπωση πως αν δεν υπάρχει φυσικό προϊόν είναι σα να μην έχει παραχθεί τίποτα.
Είναι απλά σαν να υπάρχουν διαθέσιμα, μέσα στο αχανές ίντερνετ, κάποια τραγούδια.
Είναι ωραίο να υπάρχουν, έστω και λίγα, κομμάτια σε φυσικό φορμά όπως είναι το cd ή το βινύλιο. Μου αρέσει να επεξεργάζομαι το δημιουργικό που έχει ένα cd η βινυλιο. Ωστόσο, οφείλεις να ακολουθείς και τις τάσεις της μουσικής βιομηχανίας και να μην είσαι μονόπλευρος ή κομπλεξικός. Το θέμα είναι να υπάρχει πάντα μια ισορροπία.

Πως συνδυάζεται η πολιτιστική σήψη που έχει έρθει στη μουσική μας με ευκολόπεπτα χιτάκια καθημερινής κατανάλωσης με την οικονομική κρίση; Ακούμε χάλια μουσική επειδή έχουμε κρίση; Ρωτάω γιατί έχουν βγει εκπληκτικά πράγματα στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια αλλά είτε περνάνε απαρατήρητα είτε μένουν στο underground.

Εχουμε οικονομική κρίση γιατί πριν από όλα μάθαμε να ζούμε λάθος με το να ανεχόμαστε τη δημοκρατία των ηλιθίων, της αναξιοκρατίας και της αδικίας. Γίναμε απολιτίκ και χάσαμε τις ηθικές μας άμυνες. Ωστόσο αν είχαμε το κατάλληλο πνευματικό υπόβαθρο, θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε διαφορετικά την οικονομική κρίση. Θα μπορούσαμε να κρίνουμε σωστά και να φιλοσοφήσουμε δίκαια τα πράγματα και τις καταστάσεις που μας οδήγησαν σε αυτό το σημείο και φυσικά να τις αποτινάξουμε από πάνω μας. Τα μουσικά σκουπίδια ήρθαν στη μόδα τότε που ακόμη, υποτίθεται, ότι ζούσαμε πλουσιοπάροχα. Τότε που είχαμε βέβαια κι όλα τα παραπάνω αρνητικά στοιχεία και την άντληση των commercial trash media που εκθείαζαν όλα τα παραπάνω. Αυτοί πλέον διαμόρφωναν τα πάντα στην ελληνική κοινωνία. Σήμερα υπάρχει περισσότερη καλή μουσική από κακή. Ομως, ανάμεσα σε τόσα πολλά πράγματα η μουσική έχει καταντήσει fastfood, με αποτέλεσμα αρκετές μπάντες να μη γράφουν άλμπουμ αλλά singles.

Θέλω να μου πεις τα δέκα άλμπουμ που σε έχουν καθορίσει, τα πέντε βιβλία που θα έπαιρνες σε ένα ερημονήσι και τις δέκα ταινίες που δε θα έλειπαν από το σπίτι σου.

Τα άλμπουμ είναι τα εξής:
1) Michael jackson – Thriller
2) Nirvana – Nevermind
3) Moby – Play
4) Four tet – Rounds
5) Portishead – Dummy
6) Radiohead – ΟΚ Computer
7) Trentemoller – The last resort
8) Belle and Sebastian- The boy with the arab strap
9) Jens Lekman – Night Falls Over Kortedala
10) J.J. Johanson – Poison

Tα βιβλία είναι τα εξής:

1) Logicomix -Δοξιάδης
2) Αρκάς
3) Λέμος Χρηστίδης – Χαστουκόψαρα
4) Ο Θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ -Δοξιάδης
5) Οι Γέφυρες του Μάντισον – Robert James Waller
Και οι δέκα ταινίες:
1) Μάθε παιδί μου γράμματα
2) Metropolis
3) Βaise Moi
4) Persepolis
5) Requiem for a dream
6) 24 Hour Party People
7) Ροζ γάτος
8) The Artist
9) Moulin Rouge
10) Rocky 1
Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Θέλω να είμαι καλά, σωματικά και πνευματικά, να είμαι μαζί με τους ανθρώπους μου, να εξελίσσομαι προς το καλύτερο τόσο σαν άνθρωπος όσο και σαν συνθέτης και να δουλεύω έτσι ώστε στο μέλλον να καταφέρω να βγάλω κάτι με αξιώσεις στο εξωτερικό.

Το άλμπουμ του Monsieur Minimal, Minimal to Maximal κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από την Sound of Everything. Στο πλαίσιο αυτής της κυκλοφορίας, ο Monsieur Minimal έχει προγραμματίσει κάποιες ζωντανές εμφανίσεις. Αναλυτικά το πρόγραμμα του Δεκεμβρίου:

16/12 Αθήνα, στο Six D.O.G.S.
21/12 Θεσσαλονίκη, στο GAIA
22/12 Δράμα στο Noir
23/12 Γιαννιτσά στο 4 Εποχές


Monsieur Minimal – Last Song από monsieur_minimal

BHMAgazino
Σίβυλλα
Helios Kiosk