«Κοινωνικοί» πόροι: ένα «εθνικό» sport

«Κοινωνικοί» πόροι: ένα «εθνικό» sport | tovima.gr

Μόνον όσοι δεν γνωρίζουν, να μάθουν ή να ενημερωθούν, αισθάνονται έκπληκτοι μπροστά στις «απαιτήσεις» της 3μελούς των πιστωτών επιτροπής για περικοπή ή κατάργηση των «κοινωνικών» πόρων. Η «omerta» που χαρακτήριζε για 10ετίες τα «όσια και ιερά» κεκτημένα δεκάδων επωφελούμενων κλάδων επαγγελματιών, μολονότι τα στοιχεία ήταν πολύ εύκολα διαπιστώσιμα, κράτησε την Κοινή Γνώμη στην απόλυτη άγνοια. Της άγνοιας αυτής τα αποτελέσματα, σε συνδυασμό με την αυτό-καταστροφική και εν πολλοίς εκβιαστική πίεση των διαφόρων «αδικημένων», μας καλούν να διορθώσουμε, με βίαιο ομολογουμένως τρόπο, οι «φίλοι» μας.

Προλαμβάνοντας ενδεχόμενο κίνδυνο αντιπαράθεσης και χαρακτηρισμού ως «λαγός», «παπαγαλάκι» και δεν ξέρω τι άλλο είδος της πανίδας, τολμώ να θέσω τα μερικά ερωτήματα ως εξής:

-Σε πόσα κράτη της υφηλίου, ο τελικός πελάτης πληρώνει για την σύνταξη του παρόχου των υπηρεσιών του;

-Ποιός ο λόγος τόσων διαφορετικών «-σήμων» σε κάθε επίπεδο συναλλαγής με το δημόσιο τομέα;

-Από πού και ως πού, μερίδιο π.χ. των προστίμων ή των παραβόλων καταλήγει σε «αυτοδιοικούμενα» ταμεία κύριας, επικουρικής και προνοιακής ασφάλισης ή περίθαλψης;

-Σε ποιό ποσοστό οι εισφορές καλύπτουν τις –λογικές- παροχές; Κ.λ.π.

Οι «κοινωνικοί» πόροι, πλέον των κρατικών ή εργοδοτικών συμμετοχών και καλύψεων των ελλειμμάτων «ευγενών» ταμείων και πολιτών προφανώς «ανώτερης» κατηγορίας, συνιστούν ένα από τα συμπτώματα της παθογένειας της Ελληνικής Πολιτείας.

Θεσμοθετημένοι σε ανύποπτο χρόνο, καλύπτοντας πολίτες με εισοδήματα –δήλα ή άδηλα- ανώτερα του μέσου όρου, εξασφαλίζουν στα μέλη διαφόρων επαγγελματικών κλάδων, μισθωτούς ή ελεύθερους επαγγελματίες, συντάξεις, επικουρικές παροχές και δαπάνες περίθαλψης, μερικές φορές διπλές ή και τριπλές, χωρίς, μέχρι να σπάσει η «φούσκα» του «ας’το και βλέπουμε» ενός προκλητικά πελατειακού συστήματος.

Από την στιγμή λοιπόν που τα «δανεικά» λείπουν, είναι καιρός να δούμε τα πράγματα από την σοβαρή έως τραγική τους πλευρά. Όλοι, από την στιγμή που συνταγματικά έχουμε υποχρέωση αναλογικής συμμετοχής στα βάρη και στις παροχές ,έστω και ενός «λαβωμένου» κράτους, οφείλουμε να κοιταχθούμε στον καθρέπτη της συνείδησης και της λογικής και να αναθεωρήσουμε ή απορρίψουμε τον διαχρονικό μας εφυσηχασμό.

Ελπίζω πως, αυτήν την στιγμή τουλάχιστον, δεν θα ακουστούν οι «ηρωδιάδες» να οδύρονται περί «συνωμοσίας», «εθνικής ξεφτίλας» και άλλων εσχατολογικών ευρημάτων. Στην ουσία εμείς είμαστε που συνωμοτήσαμε εναντίον των παιδιών μας και ευτελίσαμε το μέλλον τους. Εξυπακούεται πως ο σχολιασμός και η αντιπαράθεση είναι δικαίωμά σας. Τα στοιχεία πάντως υπάρχουν για κάθε ενδιαφερόμενο.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες