Οι ζωές των άλλων

Υπήρξε μια μακρινή εποχή που έμοιαζε βγαλμένη από ταινία του Θανάση Βέγγου: Τότε που πράκτορες της ΚΥΠ στέκονταν αμήχανα έξω από τα κουτιά του ΟΤΕ στον δρόμο προσπαθώντας να φαίνονται αόρατοι ενώ παρακολουθούσαν ενσύρματα τα τηλέφωνα. Τότε που έβαζαν κοριούς σε φυλαχτά μωρών, ξεχνώντας πως το συχνό κλάμα θα εμπόδιζε την παρακολούθηση. Τότε που παρακολουθούσαν τα ξενοδοχεία ημιδιαμονής ψάχνοντας μια πληροφορία που κατέληγε στην ακρόαση παράνομου σεξ. Αυτές οι εποχές έχουν περάσει.

Από το 2005, στην Ελλάδα υπάρχει Προεδρικό Διάταγμα που επιτρέπει στην ΕΥΠ και στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία την πρόσβαση – κατόπιν αίτησης στις δικαστικές αρχές – στις τηλεφωνικές επικοινωνίες πολιτών «χάριν της προστασίας της εθνικής ασφάλειας και της διακρίβωσης εγκλημάτων». Από τα στοιχεία της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) που καταγράφονται στη σχετική έκθεση για το 2011, φαίνεται ότι οι συγκεκριμένες υπηρεσίες το εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο. Μέσα στο 2011 εκδόθηκαν συνολικά 9.276 δικαστικές αποφάσεις για παρακολούθηση τηλεφώνων, έναντι 6.400 το 2010. Δεδομένου πως σε κάθε δικαστική απόφαση περιλαμβάνεται η παρακολούθηση τουλάχιστον πέντε σταθερών ή κινητών τηλεφώνων προκύπτει πως αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα παρακολουθούνται περισσότερα από 50.000 τηλέφωνα, όπως είχε αποκαλύψει «Το Βήμα» τον Αύγουστο. Σε ερώτηση του ΒΗmagazino, η ΑΔΑΕ υποστήριξε ότι από τα δεδομένα που διαθέτει δεν μπορεί να γνωρίζει πόσοι πολίτες παρακολουθούνται.

Οι αριθμοί μπορεί να φαίνονται φυσιολογικοί, αν δεν ρίξουμε μια ματιά στο τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο επίσημος αριθμός κάνει λόγο για 2.732 δικαστικές αποφάσεις που επέτρεπαν παρακολούθηση συνομιλιών, καταγράφοντας μείωση κατά 14% σε σχέση με το 2010, στον Καναδά εκδόθηκαν μόλις 635 τέτοιες αποφάσεις, 28% λιγότερες από το 2010, στην Αυστραλία οι 3.488 αποφάσεις που πήραν το πράσινο φως κατά το 2010 και το 2011 ήταν κατά 3% λιγότερες από προηγούμενα έτη, ενώ στη Βρετανία, τη χρονιά προτού φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Aγώνες, σημειώθηκε αύξηση της τάξης του 73% στις παρακολουθήσεις τηλεφωνικών συνομιλιών, καθώς καταγράφηκαν θετικές αποκρίσεις σε 2.911 αιτήματα. Πρέπει να υπολογιστεί πως σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Βρετανία υπάρχουν και άλλοι τρόποι παρακολούθησης τηλεφώνων, ειδικά αν συνυπολογιστούν οι τρόποι παράκαμψης του συστήματος για λόγους «εθνικής ασφάλειας». Και πάλι, όμως, οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί.

Γιατί, όμως, συμβαίνει αυτό; Το ΒΗmagazino απευθύνθηκε στην Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), η οποία μέσω εκπροσώπου της απάντησε πως ο αριθμός 9.276 αφορά τις συνολικές εισαγγελικές διατάξεις και όχι απαραίτητα τις παρακολουθήσεις, ενώ μπορεί να έχει να κάνει με ταυτοποιήσεις, εξωτερικά στοιχεία επικοινωνίας κτλ. – περίπου το 20% των αιτήσεων (1.855 άρσεις) αφορά καταγραφή συνομιλιών.

Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;

Οι απαντήσεις δεν φαίνονται πειστικές, αφού πολλοί σπεύδουν να προσάψουν αδυναμία ελέγχου του συστήματος στην ΑΔΑΕ, που προασπίζεται την ελεύθερη επικοινωνία και την ασφάλεια των δικτύων και πληροφοριών στη χώρα μας, και να της αποδώσουν ακόμη και διακοσμητικό ρόλο. Τον Δεκέμβριο του 2011, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας είχε θέσει επίκαιρη επερώτηση στη Βουλή λέγοντας πως «η ΕΥΠ λειτουργεί ως ξέφραγο αμπέλι, παρακολουθώντας ακόμη και πολιτικές συγκεντρώσεις, με την ΑΔΑΕ να μην μπορεί να ελέγξει τον τρόπο λειτουργίας της».

Ο τότε υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, υποστήριξε ότι με ευθύνη της ίδιας της Αρχής δεν ασκείται έλεγχος: «Ο έλεγχος της ΕΥΠ από την ΑΔΑΕ δεν είναι απλώς δικαίωμά της, αλλά υποχρέωσή της και ο ρόλος της δεν είναι διακοσμητικός. Εχει από τον νόμο τεράστιες αρμοδιότητες και μπορεί να ελέγξει οποιαδήποτε στιγμή αν μια παρακολούθηση τηλεφώνου είναι σύννομη. Τελευταία φορά που εκπλήρωσε η ΑΔΑΕ την υποχρέωσή της και έκανε έλεγχο στην ΕΥΠ ήταν στις 7 Ιανουαρίου 2009. Λυπάμαι, γιατί το νομικό πλαίσιο έχει θωρακίσει με τεράστιες αρμοδιότητες την ΑΔΑΕ, όχι μόνο για τον ιδιωτικό τομέα, αλλά και για την ΕΥΠ, και πρέπει να ελεγχθεί γιατί δεν τις ασκεί». Ο Αλέξης Τσίπρας επέμεινε και ζήτησε από τον υπουργό να διαβεβαιώσει ότι δεν παρακολουθούνται οι τηλεφωνικές συνομιλίες πολιτικών προσώπων. «Είναι ο ρόλος των πρακτόρων να παρακολουθούν πολιτικές ιδεολογικές συγκεντρώσεις; Αν αυτό το ντοκουμέντο είναι αληθινό, τότε οδηγεί σε άλλες εποχές, τότε που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναρωτιόταν ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο» ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Αλέξης Τσίπρας.

Πώς γίνονται οι παρακολουθήσεις;

Η φυσική παρακολούθηση ενός στόχου απαιτεί 12 άτομα το οκτάωρο, δύο αυτοκίνητα, μία μηχανή και πράκτορες ειδικά εκπαιδευμένους που να γνωρίζουν πώς γίνεται η δουλειά – δύο άτομα κινούνται πίσω από τον στόχο και ένα βρίσκεται στο απέναντι πεζοδρόμιο, ενώ ανά πεντάλεπτο οι θέσεις αλλάζουν. Ωστόσο, τα τηλέφωνα μπορούν να αποκαλύψουν περισσότερα, και μάλιστα χωρίς καμία κινητοποίηση. Την τελευταία πενταετία, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, παρακολουθούνται καθημερινά οι συνομιλίες όλο και περισσότερων πολιτών με μεγάλη ευκολία, μέσω των νόμιμων επισυνδέσεων που έχουν εγκατασταθεί στους παρόχους επικοινωνίας. Τα συστήματα που χρησιμοποιούν οι αποκαλούμενες και ως δίδυμες αδελφές, ΕΥΠ και Αντιτρομοκρατική, επιτρέπουν την παρακολούθηση σταθερών και κινητών τηλεφώνων, την ανάγνωση νέων και παλαιότερων γραπτών μηνυμάτων και e-mail, καθώς και τον γεωγραφικό εντοπισμό του υπόπτου, χωρίς καμία μετακίνηση του υπαλλήλου.

Για πόσον καιρό, όμως, μπορεί να παρακολουθείται ένα τηλέφωνο; Το διάταγμα του 2005 αναφέρει ότι για να μη θίγεται η ιδιωτική ζωή του πολίτη, η άρση του απορρήτου θα πρέπει να εφαρμόζεται για όσο χρονικό διάστημα είναι απολύτως αναγκαίο. Μέσα στο 2011 εκδόθηκαν 4.061 εισαγγελικές παραγγελίες με τις οποίες παρατείνονταν προγενέστερες διατάξεις, έναντι 2.950 παραγγελιών που εκδόθηκαν το 2010, ενώ σημειώνεται και ότι με βάση τον νόμο, η χρονική διάρκεια της άρσης του απορρήτου – εκτός από τις περιπτώσεις που αφορούν την εθνική ασφάλεια – δεν μπορεί να υπερβαίνει κάθε φορά τους δύο μήνες, πλην των παρατάσεων, οι οποίες συνολικά δεν πρέπει να ξεπερνούν τους δέκα μήνες.

Ο Θεμιστοκλής Σοφός, ο οποίος έχει διατελέσει συνήγορος υπεράσπισης της οικογένειας Τσαλικίδη και πληρεξούσιος δικηγόρος της εταιρείας που προμήθευσε τα δύο συστήματα νόμιμων επισυνδέσεων στην Ελλάδα, εξηγεί στο ΒΗmagazino: «Οι εισαγγελικές αρχές που εγκρίνουν το αίτημα παράτασης δεν έχουν λόγο να το απορρίψουν. Θεωρούν κατά τεκμήριο βέβαιο ότι οι προανακριτικές αρχές κάτι άλλο έχουν βρει και χρειάζονται την παράταση της τηλεφωνικής παρακολούθησης. Ο νόμος καταστρατηγείται όταν συγκεκριμένα πρόσωπα χαρακτηρίζονται ύποπτα και μέσω της άρσης του απορρήτου οι αρχές προσπαθούν να πιάσουν κάποιο λαβράκι και όχι να αποδείξουν κάτι το οποίο ήδη γνωρίζουν».

Η υπόθεση των στημένων

Κάπως έτσι σημειώθηκε και μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του κοριού της ΕΥΠ, που συνέβαλε τα μέγιστα στην έρευνα της Δικαιοσύνης για στοιχηματική απάτη σε ποδοσφαιρικούς αγώνες. Ατομα που εμπλέκονταν στην υπόθεση παρακολουθούνταν αρχικά για διαφορετικούς λόγους, μέχρι που έφθασαν στα «αφτιά» της υπηρεσίας στοιχεία για στημένους αγώνες. Οι άρσεις απορρήτου εξαπλώθηκαν με ταχύτητα φωτός και η τερατώδης δικογραφία ανέφερε δεκάδες ονόματα. Το υλικό από τις ηχογραφημένες συνομιλίες μεταβιβαζόταν κατευθείαν στις αρχές σε κλειστό φάκελο, αλλά στη συνέχεια οι διάλογοι μεταξύ μεγαλομετόχων που παζάρευαν έναν βαθμό σε κάποια αγωνιστική είδαν το φως της δημοσιότητας, την ώρα που ο «λευκός Σισέ», ο «Θείος» και ο «Θαμνάκιας» κοσμούσαν τα πρωτοσέλιδα πολλών εφημερίδων. Παρά τις μαζικές άρσεις του απορρήτου, όμως, και τις μεγάλες διαστάσεις που πήρε το θέμα, η υπόθεση σήμερα εκκρεμεί ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Οι υπερκοριοί

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 το κράτος προμηθεύτηκε ένα σύστημα καταγραφής τηλεφωνικών συνομιλιών ισραηλινής προέλευσης έναντι 100 εκατομμυρίων δραχμών, το οποίο αντικατέστησε τα μαγνητοφωνάκια και εμφάνιζε το υλικό για πρώτη φορά σε οθόνη υπολογιστή. Το 2004, όμως, με την κινητή τηλεφωνία να κάνει άλματα και τους Ολυμπιακούς Αγώνες να πλησιάζουν, το κενό στον τομέα των παρακολουθήσεων ήρθε στην επιφάνεια και πραγματοποιήθηκαν αγορές από την Ελλάδα. Δύο βαλιτσάκια αγοράστηκαν τότε με αντίτιμο που δεν έχει γίνει γνωστό, αλλά λέγεται ότι φθάνει τις 400.000 ευρώ έκαστο.

Οι συγκεκριμένες συσκευές έχουν τη δυνατότητα να καταγράφουν σε εμβέλεια 500 μέτρων, αυστηρά σε «καθαρό» τοπίο και όχι στις πυκνοκατοικημένες γειτονιές της Αθήνας, τρεις με τέσσερις γραμμές ταυτόχρονα. Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Μετά την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος το 2005, η αγορά κατάλληλων συστημάτων ήταν το επόμενο βήμα.

Εκείνη την εποχή προτιμήθηκε η ευρωπαϊκή αγορά. Τρεις ήταν οι προσφορές που κατέφθασαν για ένα δανοβρετανικό και δύο γερμανικά συστήματα, ενώ προτάθηκε και ειδικό μηχάνημα από τη Siemens σε υψηλή τιμή. Ηταν οι ημέρες που ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών της Vodafone και η διαδικασία της αγοράς καθυστέρησε. Εναν χρόνο μετά, το 2006, η ελληνική κυβέρνηση προμηθεύθηκε τον πρώτο από τους δύο διάσημους υπερκοριούς για λογαριασμό της ΕΥΠ και λίγο αργότερα άλλον έναν ίδιο για την Αντιτρομοκρατική. Τα συστήματα αγοράστηκαν με απευθείας ανάθεση από γερμανική εταιρεία, μέσω αντιπροσώπου στην Ελλάδα. Μετά την έρευνα στο εσωτερικό της ΕΥΠ, αλλά και από τον ΣΔΟΕ, για τη διαδικασία προμήθειας των συστημάτων υποκλοπών για την «υπερκοστολόγηση του έργου με διάφορες παράνομες ενέργειες», ο προμηθευτής του συστήματος οδηγήθηκε τον Απρίλιο του 2012 στη φυλακή, κατηγορούμενος για απάτη και ξέπλυμα χρήματος.

Από τότε που αγοράστηκε το εν λόγω σύστημα, μόνο συγκεκριμένα άτομα έχουν πρόσβαση στο δωμάτιο που είναι εγκατεστημένο στο κτίριο της Κατεχάκη και οι κάρτες των μεταφραστών-διερμηνέων-ακροατών-ερευνητών επικοινωνιακών δικτύων Η/Υ είναι διαφορετικές από των υπόλοιπων υπαλλήλων. Πακιστανικά, αραβικά, ρωσικά, τουρκικά, σερβικά και άλλες γλώσσες φθάνουν στα αφτιά του προσωπικού, ενώ όταν ακουστεί κάτι σημαντικό, η σειρά που ακολουθούν οι πληροφορίες είναι συγκεκριμένη. Τα στοιχεία από τον υπερκοριό πηγαίνουν από τον τμηματάρχη στον διευθυντή και κατόπιν στον διοικητή, λίγο προτού φθάσουν επεξεργασμένα στα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει υπάρξει και ανώτατο στέλεχος που επιθυμούσε να ακούει ο ίδιος τις συνομιλίες ξένων δημοσιογράφων για μια συγκεκριμένη υπόθεση, επέμενε να μην αλλάζουν οι βάρδιες των υπαλλήλων που την παρακολουθούσαν και ζητούσε πολλές φορές τις απομαγνητοφωνήσεις στο γραφείο του και σε κλειστό φάκελο.

Ακούγοντας την ΕΥΠ

Σήμερα, το παιχνίδι των υποκλοπών έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, αφού ακόμη και αυτοί που παρακολουθούν στη χώρα μας με βάση το γράμμα του νόμου ενδεχομένως να πέφτουν και οι ίδιοι θύματα παρακολούθησης. Πληροφορίες θέλουν τουλάχιστον τρεις ιδιώτες στην Ελλάδα να έχουν πρόσβαση σε αντίστοιχα συστήματα με αυτά που χρησιμοποιεί η ΕΥΠ, ενώ στην Αθήνα του 2012 δεν αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας κάποιος που έχει στην κατοχή του ένα τέτοιο μηχάνημα να πηγαίνει στον Υμηττό και να ακούει ανενόχλητος τα σχέδια υψηλά ιστάμενων. Οι εταιρείες που εμπορεύονται τα συγκεκριμένα συστήματα είναι υποχρεωμένες να τα παρέχουν μόνο σε κρατικές υπηρεσίες, αλλά πλέον στη μαύρη αγορά μπορεί κάποιος εύκολα να βρει αυτό που θέλει, σύμφωνα με πηγές από την Κατεχάκη. Η διαδικασία είναι η εξής: χώρες με ολοκληρωτικά καθεστώτα προμηθεύονται τα λεγόμενα βαλιτσάκια και ύστερα από λίγο καιρό ενημερώνουν την εταιρεία ότι τους χάλασε ένα σύστημα, το βγάζουν στη μαύρη αγορά και το μεταβιβάζουν σε ιδιώτες. Η εταιρεία δεν το ελέγχει, αφού και η ίδια έχει κέρδος και έτσι η πρόσβαση σε μηχανήματα καταγραφής συνομιλιών γίνεται με ιδιαίτερη ευκολία.

Πώς γίνεται η ανάλυση;

Ακόμη και κατά τη νόμιμη διαδικασία, όμως, η αύξηση του αριθμού των παρακολουθούμενων προσώπων έχει συγκεκριμένες επιπτώσεις και στο ίδιο το σύστημα. Λόγω των πολυάριθμων αιτήσεων, η αποτελεσματικότητά του περιορίζεται, το δυναμικό της ΕΥΠ ενδεχομένως να μην καταφέρνει να αντεπεξέλθει, ενώ ορισμένες φορές η ΕΛ.ΑΣ. πληροφορείται για σχεδιαζόμενες εγκληματικές επιθέσεις τις οποίες δεν είναι σε θέση να αποτρέψει. Το τελευταίο, βέβαια, συμβαίνει είτε γιατί οι αρχές ενημερώνονται με καθυστέρηση για τα δεδομένα των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων κακοποιών από το σύστημα, είτε επειδή χάνονται στη μετάφραση, προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσουν τις συνομιλίες. Στην περίπτωση της «συμμορίας των καταδρομέων» στην Καβάλα, η ΕΛ.ΑΣ. γνώριζε επί έναν μήνα τη σύνθεση και τη δράση της οργάνωσης, αλλά δεν μπόρεσε να «προλάβει» τις δύο επιθέσεις μελών της τον Ιούνιο, ενώ στην υπόθεση Μυλωνά, ο Παλαιοκώστας με τον συνομιλητή του δεν ανέφεραν τη λέξη «όπλα» στο τηλέφωνο, παρά μιλούσαν για «κουφέτα», «σπόρια», «κουκούτσια», «στραγάλια», «εβραϊκά» και «κοντά».

Το κυνήγι των μαγισσών

Η εξήγηση που δίνεται κατά καιρούς από κυβερνητικά στελέχη για την αύξηση των παρακολουθήσεων στην Ελλάδα περιλαμβάνει την παράλληλη ραγδαία αύξηση της βαριάς εγκληματικότητας, την ανάπτυξη διεθνών εγκληματικών κυκλωμάτων, το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων, που βρίσκεται σε άνθηση, καθώς και τη λαθρομετανάστευση.

Για το 2012 αστυνομικές πηγές κάνουν λόγο για νέο ρεκόρ παρακολουθήσεων. Αν και η ΑΔΑΕ με απάντησή της στο BHmagazino υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να εξαχθεί ακόμη ένας συγκεκριμένος αριθμός που να είναι συγκρίσιμος με τα νούμερα του προηγούμενου έτους
– αλλά από τα υπάρχοντα στοιχεία δεν διαφαίνεται κάποια ιδιαίτερη αύξηση σε σχέση με το 2011. Η επόμενη έκθεση πεπραγμένων της Αρχής θα δείξει την αλήθεια. Αλλά η ουσία δεν αλλάζει: Το κυνήγι των μαγισσών έχει ξεκινήσει…

Ιστορίες παρακολουθήσεων

Υποκλοπές.com

Η παρακολούθηση ενός τηλεφώνου απαγορεύεται από τον νόμο. Και κανείς δεν μπορεί να παρακολουθήσει κανέναν. Θεωρητικά. Μόνο στις μηχανές αναζήτησης στο Διαδίκτυο, όμως, εμφανίζονται χιλιάδες αποτελέσματα που οδηγούν στον πολυπόθητο εξοπλισμό. Αυτόματες καταγραφές κλήσεων, συνακροάσεις συνομιλιών, μυστικές κλήσεις και άλλες παράνομες ενέργειες γίνονται πραγματικότητα έναντι μικροποσών με ένα κλικ.

Το σκάνδαλο Μέρντοχ

Πολιτικοί, ηθοποιοί, αθλητές, συγγενείς νεκρών βρετανών στρατιωτών, άνθρωποι που σχετίζονταν με τις τρομοκρατικές ενέργειες στα μέσα μαζικής μεταφοράς του Λονδίνου (7.7.2005), αλλά και μία μαθήτρια που αργότερα βρέθηκε δολοφονημένη, μπήκαν στο στόχαστρο του ομίλου News Corp του άλλοτε πανίσχυρου Ρούπερτ Μέρντοχ. Η υπόθεση, που αποκαλύπτει η εφημερίδα «The Guardian» από το 2009, φέρνει στο προσκήνιο ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα υποκλοπών παγκοσμίως και έχει οδηγήσει σε πολυάριθμες συλλήψεις, μεταξύ των οποίων του Αντι Κόλσον, πρώην επικεφαλής του τομέα επικοινωνίας του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον και της Ρεμπέκα Μπρουκς, πρώην διευθύντριας της News International, ενώ προκάλεσε και το κλείσιμο της εφημερίδας «News of the World», έπειτα από 168 χρόνια λειτουργίας.

Βουλγαρική υπόθεση

Τον Ιανουάριο του 2011 η βουλγαρική εφημερίδα «Dnevnik» αποκάλυψε ότι το ένα τρίτο των υποκλοπών στη Βουλγαρία δεν έχουν σωστή νομική κάλυψη και διεξάγονται χωρίς άδεια από τις δικαστικές αρχές, χάρη σε μια «ευέλικτη» διατύπωση της διαδικασίας για την αίτηση άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών ενός ατόμου. Σύμφωνα με την εφημερίδα, τους πρώτους επτά μήνες που υιοθετήθηκε ο νέος νόμος για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες πραγματοποιήθηκαν 2.767 παράνομες υποκλοπές που εκμεταλλεύτηκαν το συγκεκριμένο «παραθυράκι».

Η υπόθεση Τσαλικίδη

Η μεγάλη υπόθεση υποκλοπών σημειώθηκε στην Ελλάδα από το 2004 ως το 2005. Τα περίφημα δεκατέσσερα καρτοκινητά-«σκιές» υπέκλεπταν συνομιλίες και παρακολουθούσαν περισσότερα από 100 κινητά τηλέφωνα που ανήκαν σε δημόσια πρόσωπα, ενώ η Vodafone, μέσω του λογισμικού της, συνέδραμε σε παράνομες συνακροάσεις, ισχυριζόμενη ότι δεν το γνώριζε. Το 2010, όταν η υπόθεση ξανάνοιξε, τα στοιχεία υπέδειξαν υπόθεση κατασκοπείας με ανάμειξη της αμερικανικής πρεσβείας, ενώ η υπόθεση περιπλέκεται με τον θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη, υπεύθυνου σχεδιασμού δικτύου της εταιρείας.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
BHMAgazino
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk