Ρόμπερτ Φισκ: «Ο πατέρας μου, ο Μουσολίνι, και η αρχαία Ρώμη»

«Η κληρονομιά του ιμπεριαλισμού στοιχειώνει κάθε δρόμο στη Ρώμη. Ο πατέρας μου, φοβάμαι, έτρεφε συμπάθεια για τον Μουσολίνι, ιδίως όταν συνέτριψε τους κομουνιστές» γράφει ο Ρόμπερτ Φισκ στον Independent

«Η κληρονομιά του ιμπεριαλισμού στοιχειώνει κάθε δρόμο στη Ρώμη. Ο πατέρας μου, φοβάμαι, έτρεφε συμπάθεια για τον Μουσολίνι, ιδίως όταν συνέτριψε τους κομουνιστές» γράφει ο Ρόμπερτ Φισκ στον Independent.
«Είναι τόσο σπάνια όσο μια ρωμαϊκή επιγραφή, και φθαρμένο, αλλά είναι το πραγματικό πρωτοσέλιδο – «L’Unita, 17 Αυγούστου 1924». Ο τίτλος είναι πολύ απειλητικός: «Το πτώμα του Τζιάκομο Ματεότι βρέθηκε στο Ριάνο Φλαμίνιο». Ο Ματεότι ήταν ο ηγέτης του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Και δολοφονήθηκε από έναν άνθρωπο τον οποίον θεωρούμε ακόμη παλιάτσο: τον «παλιό καλό φασίστα» Μπενίτο Μουσολίνι. Ο θάνατος του Ματεότι ήταν η κρίσιμη αρχή του ιταλικού φασισμού, η αρχή του τέλους της ελευθερίας στην Ιταλία.
Η έκθεση παλιών κομουνιστικών κειμηλίων στην οδό Γκαλβάνι, στη Ρώμη, είναι ένα σκοτεινό μέρος. Αυτές είναι οι τελευταίες προσπάθειες για να θυμηθούμε τον παλιό κόσμο, φωτογραφίες απεργιών σε τρένα και λεωφορεία, και μετά φωτογραφίες από τα φασιστικά τάγματα, τους Μαυροχίτωνες, τις συλλήψεις, τους εμπρησμούς σε κτίρια.
Ο πατέρας μου, φοβάμαι, έτρεφε συμπάθεια για τον Μουσολίνι, ιδίως όταν ο Μπενίτο συνέτριψε τους κομουνιστές, τους οποίους μισούσε ο μπαμπάς μου σε όλα τα 93 χρόνια της ζωής του.
Οταν ο Τάρικ Αλι (σσ: αριστερός βρετανο-πακιστανός ιστορικός, συγγραφέας και δημοσιογράφος, πολέμιος των ΗΠΑ) άρχισε να βγάζει πύρινους λόγους στη Βρετανία, ο Μπιλ Φισκ, ο πατέρας μου, ξεσπάθωσε εναντίον του: «Ποιος είναι αυτός ο τύπος; Αν δεν του αρέσει εδώ γιατί δεν τον στέλνουν τον ηλίθιο πίσω από εκεί που ήρθε;»
Και νάτος, την περασμένη εβδομάδα, ο ίδιος ο σινιόρ Τάρικ Αλι – ήρωάς μου εδώ και καιρό – χαμογελαστός στην Ρώμη, καθώς κάποιος σινιόρ Ρομπέρτο Φισκ επαναλάμβανε τα λόγια του πατέρα του σε ένα ακροατήριο από Ιταλούς αριστερούς.
Και φυσικά, και οι δύο το βρήκαμε δύσκολο να διαφωνήσουμε για την ιμπεριαλιστική δύναμη της Αμερικής και για τις «πολιτισμικές αξίες» που εμείς στη Δύση προσπαθούμε ακόμη να διδάξουμε σε αυτούς τους τύπους στον αραβικό κόσμο που αρνούνται να ακολουθήσουν τον δρόμο προς την δημοκρατία που τους συνιστούμε.
Αυτό που ήταν πραγματικά διδακτικό ήταν η επίσκεψή μου σε μια άλλη έκθεση στη Ρώμη, αυτή τη φορά αφιερωμένη στην «Εποχή της Ισορροπίας» στον 2ο αιώνα, όταν λίγοι ευφυείς αυτοκράτορες προσέφεραν, για μικρό χρονικό διάστημα, δύναμη, πλούτο και ειρήνη στον αρχαίο κόσμο. Ο Τραϊανός, ο Αδριανός, ο Αντωνίνος Πίος και ο Μάρκος Αυρήλιος είναι όλοι εκεί.
Οπως συνηθιζόταν τότε, οι αυτοκράτορες έδιναν στις ορδές που είχαν κατακτήσει την ρωμαϊκή υπηκοότητα. Ο Αυτοκράτορας Μπους δεν έδωσε αμερικανικά διαβατήρια στον λαό του Ιράκ.
Ο Αντωνίνος, που είχε «καλές σχέσεις με την Σύγκλητο» – Ομπάμα, πρόσεξέ το αυτό – βελτίωσε τις συνθήκες ζωής για τους πολίτες (το σύστημα υγείας, υποθέτω), μείωσε τους φόρους – αυτό θα μπορούσε να το κάνει ο Ομπάμα, ακόμη και ο Ρόμνεϊ – και έφερε «ασφάλεια» στην αυτοκρατορία.
Οι περισσότεροι από αυτούς τους άνδρες ήταν θετοί γιοι αυτοκρατόρων. Προεδρικά ντιμπέιτ δεν υπήρχαν εκείνη την εποχή», γράφει ο βετεράνος ανταποκριτής της εφημερίδας.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk